II SA/Gl 849/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Łucja Franiczek, po rozpoznaniu w dniu 28 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [A] S.A. z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w kwestii wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a : oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Przedmiotem skargi jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r. nr [...], mocą której utrzymano w mocy decyzję Wójta Gminy I. z dnia [...] r. nr [...] ustalającą dla [A] S.A. z siedzibą w W. jednorazową opłatę z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w wysokości 29.940,00zł. W skardze skarżąca spółka zwróciła się o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu rozpoznania skargi przez Sąd. W piśmie z dnia 15 września 2016 r., odpowiadając na wezwanie Sądu, strona skarżąca wskazała, iż znajduje się w trudnej sytuacji finansowej, spowodowanej poważnymi problemami finansowymi sektora górniczego, który to sektor spółka obsługuje poprzez dokonywanie dostaw urządzeń górniczych i świadczenie usług na rzecz branży górniczej. Konieczność zapłaty kwoty objętej zaskarżoną decyzją jest dodatkowym obciążeniem finansowym dla spółki, które nie było przewidziane w planie finansowym spółki na rok 2016. Spółka zatrudnia dużą ilość pracowników, dokonuje zakupu różnych materiałów niezbędnych do świadczenia usług dla branży górniczej oraz spłaca kredyty zapewniające bieżące finansowane jej działalności i w związku z tym ma określony harmonogram dla finansowania bieżącej działalności operacyjnej. Wystąpienie dodatkowych wydatków wiąże się ze znacznym obciążeniem finansowym dla firmy. Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a. ) wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 tej ustawy sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji musi być umotywowane szczególnymi powodami, dla których uzasadnione jest odstąpienie od generalnej zasady wykonalności ostatecznych decyzji administracyjnych. Należy wskazać, że wykonanie decyzji nakładającej na stronę obowiązek uiszczenia należności pieniężnej tylko w wyjątkowych przypadkach jest źródłem niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub powstania trudnych do odwrócenia skutków. Zapłata oznaczonej w decyzji należności ma charakter odwracalny, bowiem w przypadku uchylenia zaskarżonej decyzji przez sąd administracyjny uiszczona należność podlega zwrotowi. Z tej też przyczyny strona domagająca się wstrzymania wykonania decyzji nakładającej obowiązek zapłaty należności pieniężnej obowiązana jest wykazać, że występują szczególne okoliczności uzasadniające uwzględnienie jej wniosku. W rozpoznawanej sprawie skarżąca spółka nie uprawdopodobniła na czym konkretnie miałoby polegać spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków lub wyrządzenie znacznej szkody. Brak jest więc podstaw do stwierdzenia, że zaskarżona decyzja spowoduje dla strony skarżącej konsekwencje, o jakich mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Zarzuty dotyczące zgodności z prawem zaskarżonych decyzji nie mogą zaś, w świetle przywołanych wyżej przepisów, przemawiać za uwzględnieniem takiego wniosku. Zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie poglądem przesłankę wyrządzenia znacznej szkody należy interpretować jako szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (por. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Z kolei trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006r., sygn. akt II SA/Bk 352/06, LEX nr 192964). Należy podkreślić, iż instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego jest tymczasową formą zabezpieczenia interesów strony. W związku z tym, to w interesie strony leży wykazanie, że wykonanie decyzji lub innego aktu czy czynności może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki (por. postanowienie NSA z dnia 4 października 2010 r., sygn. akt II FZ 460/10, LEX nr 742514). W niniejszej sprawie nie sposób przyjąć, by uiszczenie przez stronę skarżącą ustalonej kwoty opłaty planistycznej mogło spowodować trudne do odwrócenia skutki, skoro należność ta, w sytuacji wydania korzystnego dla skarżących rozstrzygnięcia, podlegać będzie zwrotowi, co z kolei będzie prowadzić do bezpośredniego przywrócenia stanu poprzedniego. Nie sposób również przyjąć, by konieczność zapłaty przez skarżącą spółkę kwoty 29.940,00 zł mogła wyrządzić jej znaczną szkodę, skoro w 2016 r. dokonała ona sprzedaży nieruchomości za kwotę 297.000,00 zł. Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie nie zostały spełnione ustawowe przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. W świetle powyższego, Sąd działając na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia