II SA/Gl 871/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodnicząca: Sędzia WSA Maria Taniewska-Banacka po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej Nieruchomości przy ulicy [...] w G. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie pozwolenia na wykonanie robót budowlanych w kwestii wniosku skarżącej Wspólnoty o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia [...] Wspólnota Mieszkaniowa przy ulicy [...] w G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...], nr [...] w przedmiocie pozwolenia na wykonanie robót budowlanych. W treści powyższej skargi skarżąca zawarła m.in. wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu cyt.: "ze względu na trudno odwracalne zmiany w substancji obiektu, którego decyzja dotyczy, w przypadku jej wykonania". Odpis skargi wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania doręczono wszystkim uczestnikom postępowania z pouczeniem o możliwości ustosunkowania się do ww. wniosku, jednakże żadna ze stron z tej możliwości nie skorzystała. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) sąd może na wniosek strony wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zaistnieją szczególne okoliczności uzasadniające takie orzeczenie, tj. gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uwzględnienie wniosku o udzielenie tymczasowej ochrony w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zatem uwarunkowane uprzednim stwierdzeniem, że spełniona została któraś z powołanych powyżej przesłanek. Wprowadzona w omawianym przepisie ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi wyjątek od zasady wynikający z § 1 tego przepisu, w myśl którego wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Skoro Sąd orzeka o wstrzymaniu aktu lub czynności na wniosek skarżącego to obowiązany jest on uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji przed rozpoznaniem w tym przypadku skargi może spowodować dla niego skutki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie zaskarżonej decyzji jest uzasadnione. Z opisanym obowiązkiem skarżącego skorelowana jest powinność Sądu do dokonywania wszechstronnej i rzetelnej oceny wskazanych we wniosku okoliczności z uwzględnieniem zasad logicznego rozumowania, doświadczenia życiowego, dostępnej wiedzy (vide: postanowienie Naczelnego sądu Administracyjnego z dnia 25 sierpnia 2009 r., sygn. akt II GZ 169/09). W przedmiotowej sprawie Sąd stwierdza jednak, iż złożony przez stronę skarżącą wniosek nie zawiera żadnych informacji bądź argumentów, odnoszących się do przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji mogących uprawdopodobnić, iż wykonanie decyzji istotnie zrodzi niebezpieczeństwo wywołania po jej stronie znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Wspólnota Mieszkaniowa przy ulicy [...] w G. wnosząc ww. wniosek wskazała jedynie, iż niewstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji spowoduje cyt.:" trudno odwracalne zmiany w substancji obiektu, którego decyzja dotyczy". Z kolei w uzasadnieniu skargi podnoszone są przede wszystkim zarzuty co do treści zaskarżonych aktów, wyjaśniając jedynie, dlaczego w przekonaniu wnioskodawczyni rozstrzygnięcia organu pierwszej i drugiej instancji są obarczone wadami. Stwierdzić zatem należy, że określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie zostały przez stronę skarżącą wykazane bądź uprawdopodobnione, w szczególności zaś nie podała ona w czym dopatruje się trudnych do odwrócenia skutków. Do takich okoliczności nie można bowiem zaliczać przeświadczenia o ewentualnej wadliwości wskazanych rozstrzygnięć, te bowiem zarzuty będą badane przez Sąd dopiero przy rozpoznawaniu skargi co do meritum. Także biorąc pod rozwagę okoliczności nie powołane przez stronę skarżącą, a rozważane przez tut. Sąd z urzędu, nie da się wskazać ewentualnych zagrożeń uzasadniających dopuszczalność wstrzymania zaskarżonej decyzji. Wobec powyższego, z braku ustawowych przesłanek, wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji należało oddalić w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a.