II SA/Gl 878/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Łucja Franiczek, Sędziowie Sędzia NSA Ewa Krawczyk, Sędzia WSA Rafał Wolnik (spr.), Protokolant sekr. sąd. Elwira Massel, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 kwietnia 2008 r. sprawy ze skargi K. P. i E. P. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie wykonania określonych robót budowlanych oddala skargę Zaskarżonym postanowieniem [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, powołując się na art. 134 Kodeksu postępowania administracyjnego (kpa), na skutek wniesionego przez skarżących E. i K. P. odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w C. z dnia [...] roku, nr [...] w przedmiocie wykonania określonych robót budowlanych, stwierdził, że odwołanie wniesione zostało z uchybieniem terminu do jego wniesienia. W uzasadnieniu organ wskazał, że decyzja organu pierwszej instancji została skutecznie doręczona skarżącym w dniu [...] roku. Odwołanie od tej decyzji wniesione zostało w dniu [...] roku. Z kolei termin do wniesienia odwołania upłynął z dniem [...] roku. Ponadto organ odwoławczy zauważył, że skarżący nie złożyli wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. W skardze do sądu administracyjnego skarżący podnieśli merytoryczne zarzuty w stosunku do decyzji organu pierwszej instancji, nie odnosząc się do kwestii terminowości wniesionego przez nich odwołania. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, powołując się na argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Na rozprawie w dniu 23 kwietnia 2008 roku pełnomocnik skarżących wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia z uwagi na naruszenie przez organy administracji art. 40 kpa, albowiem decyzja organu pierwszej instancji została przesłana łącznie obojgu skarżącym. Wniósł ponadto o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności należy wskazać, że zgodnie z przepisem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Kontrolowane w niniejszej sprawie postanowienie jest w ocenie składu orzekającego zgodne z prawem. Zgodnie z art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (tekst jednolity Dz.U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 z późn. zm.), właściwy organ w drodze decyzji nakłada obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych. Z kolei zgodnie z art. 129 § 2 kpa odwołanie od decyzji wnosi się w terminie czternastu dni od dnia jej doręczenia stronie. O przysługującym stronie prawie i trybie zaskarżenia decyzji strona powinna być pouczona (art. 107 § 1 kpa). Jak wynika z akt sprawy decyzja organu pierwszej instancji doręczona została na adres skarżących w dniu [...] roku, a jej odbiór pokwitował K. P. Decyzję tą należy uznać za skutecznie doręczoną również E. P., a to na zasadzie art. 43 kpa. Tym samym za nieuzasadniony należy uznać zarzut pełnomocnika skarżących dotyczący naruszenia art. 40 kpa. Ponadto fakt samego doręczenia, jak i daty doręczenia nie był przez skarżących kwestionowany tak w odwołaniu, jak i w skardze do sądu administracyjnego. Przyjmując zatem doręczenie decyzji ze skutkiem na dzień [...] roku stwierdzić przyjdzie, ze termin do wniesienia odwołania upływał z dniem [...] roku. O trybie i terminie wniesienia odwołania skarżący zostali pouczeni w treści decyzji. Z kolei odwołanie wniesione zostało w dniu [...] roku, o czym świadczy umieszczona na nim prezentata organu pierwszej instancji. Wynika stąd, że odwołanie wniesione zostało po upływie ponad 7 miesięcy po terminie do jego wniesienia, a więc z uchybieniem terminu. Zarówno w treści odwołania, jak i w treści skargi skarżący w żaden sposób nie odnieśli się do kwestii terminowości. Brak jest też w aktach wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, jak również wskazania okoliczności uzasadniających uchybienie terminu do jego wniesienia. Z kolei z treści pisma skarżących z dnia [...] roku wynika, iż nie kwestionowali oni wówczas decyzji organu pierwszej instancji, a jedynie zwracali się do tego organu z prośbą o przedłużenie terminu do wykonania obowiązków nałożonych decyzją z dnia [...] roku. W tym stanie rzeczy organ odwoławczy zasadnie zastosował przepis art. 134 kpa stwierdzając uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Sąd w niniejszej sprawie nie może odnieść się do merytorycznych zarzutów skarżących kierowanych pod adresem decyzji organu pierwszej instancji. Sąd jest bowiem na zasadzie art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.) związany granicami skargi, które w niniejszej sprawie wytycza ostateczne postanowienie organu odwoławczego wydane w trybie art. 134 kpa. Z przytoczonych wyżej rozważań i przyczyn skarga nie mogła zostać uwzględniona i jako taka podlega oddaleniu na zasadzie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wniosek pełnomocnika skarżących o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej został skierowany do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym.