II SA/Gl 892/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Broda po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie legalności obiektu budowlanego na skutek wniosku skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi postanawia: odmówić przywrócenia terminu. W dniu 6 kwietnia 2013 r. T. K., działając przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła za pośrednictwem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K., do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, skargę na decyzję tego organu z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie legalności obiektu budowlanego. Wraz ze skargą złożony został wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Jak wynika z akt sprawy zaskarżona decyzja została doręczona pełnomocnikowi skarżącej w dniu 4 marca 2013 r. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik wyjaśnił, że w dniu 2 kwietnia 2013 r., zatem przed upływem ustawowego terminu, nadał przedmiotową skargę w Urzędzie Pocztowym [...], kierując ją na adres organu odwoławczego. Pełnomocnik podkreślił, że redagując skargę skorzystał z danych adresowych organu, zapisanych w komputerze na kopii jego wcześniejszej korespondencji kierowanej do tego adresata. W skutek tej okoliczności przesyłka zawierająca skargę została skierowana na adres dotychczasowej siedziby organu, tj. K., ul. [...], zaś pełnomocnik pozostawał w przekonaniu o prawidłowości tego adresu. W dniu 4 kwietnia 2013 r. przesyłka zawierająca skargę została jednak zwrócona nadawcy z adnotacją doręczyciela wskazującą, że adresat wyprowadził się z powyższego adresu. Pełnomocnik udokumentował przedstawione we wniosku okoliczności. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej w skrócie Ppsa, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie do art. 87 § 1 Ppsa, pismo z przedmiotowym wnioskiem wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Natomiast wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 87 § 3 Ppsa). Jednocześnie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 Ppsa) oraz dokonać czynności, której strona nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 Ppsa). Przenosząc powyższą regulację na grunt niniejszej sprawy, uznać należy, że zgłoszony przez pełnomocnika skarżącej wniosek został wniesiony w ustawowym terminie. Zwrot nieprawidłowo adresowanej przesyłki zawierającej skargę nastąpił bowiem w dniu 4 kwietnia 2013 r., zaś wniosek złożony został w dniu 6 kwietnia 2013 r. Jednocześnie dokonano uchybionej czynności procesowej, czyli wniesiono skargę. Samo wniesienie wniosku przez zainteresowanego w wskazanym terminie oraz dokonanie czynności, dla której zakreślony był termin, nie jest jednak wystarczającą przesłanką przywrócenia uchybionego terminu do dokonania czynności procesowej. Konieczne jest bowiem uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę, że nie ponosi on winy w niedochowaniu terminu. Odwołując się do poglądu ugruntowanego już w orzecznictwie sądów administracyjnym, podkreślić należy, że wniosek strony o przywrócenie terminu, któremu uchybił pełnomocnik, musi wskazywać na brak winy w uchybieniu terminu ze strony tego pełnomocnika. Pojęcie winy strony w uchybieniu terminu w postępowaniu sądowym obejmuje bowiem także swym zakresem winę osób trzecich, które strona upoważniła do dokonania określonej czynności (por. wyrok NSA z dnia 12 kwietnia 2002 r., sygn. akt I SA/Gd 1676/99, Lex nr 56794). W konsekwencji nie tylko wina strony, lecz również innych osób, w tym pełnomocnika, gdy pełnomocnik reprezentuje stronę w postępowaniu, wyłącza możliwość przywrócenia terminu. Ustanowiony przez skarżącą profesjonalny pełnomocnik w dacie wniesienia skargi legitymował się ważnym pełnomocnictwem (vide: k. nr 175 akt administracyjnych) obejmującym postępowanie przed sądami administracyjnymi. Jego działania lub zaniechania w dokonaniu czynności procesowych odnoszą wobec tego bezpośredni skutek w sferze prawnej skarżącej i ona też ponosi za nie odpowiedzialność. Jak wynika z orzecznictwa sądów administracyjnych, kryterium braku winy w uchybieniu terminu wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonaniu uchybionej czynności. O jej wystąpieniu można mówić jedynie wtedy, gdy strona, a w przypadku, gdy reprezentuje ją pełnomocnik tenże pełnomocnik, nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Natomiast dopuszczenie się choćby lekkiego niedbalstwa czy też niedostateczna staranność w prowadzeniu spraw, skutkują odmową przywrócenia terminu do dokonania określonej czynności. W rozpatrywanej sprawie nie sposób uznać, że pełnomocnik wnioskodawcy (zatem sam wnioskodawca), dochował należytej staranności wnosząc skargę. Przede wszystkim należy zwrócić uwagę, że zmiana adresu siedziby organu odwoławczego nastąpiła już w 2010 r. i adres ten jest powszechnie znany, albowiem znajduje się na stronie internetowej [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. Nadto, adres ten widnieje na korespondencji kierowanej do pełnomocnika skarżącej. Znajduje się zatem na piśmie PINB w B. z dnia [...] r., nr [...] (vide: k. nr 3 akt administracyjnych), które zostało przesłane do wiadomości pełnomocnika. Ponadto, adres ten widnieje w nagłówku zaskarżonej decyzji (vide: k. nr 4 akt administracyjnych), która została skutecznie doręczona pełnomocnikowi. Nie istniała wobec tego żadna obiektywna przeszkoda uniemożliwiająca prawidłowe zaadresowane przesyłki zawierającej skargę. Powoływanie się przez pełnomocnika na omyłkowe wykorzystanie w redagowaniu skargi, dokumentu elektronicznego opatrzonego nieaktualnym adresem siedziby organu odwoławczego, nie może wobec tego usprawiedliwiać uchybienia terminowi do jej wniesienia (por. postanowienie NSA z dnia 18 grudnia 2012 r., sygn. akt II OZ 1104/12, dostępne na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl.). Podkreślić wymaga, że skarga została sporządzona i wniesiona przez radcę prawnego, a ten jako podmiot fachowy, obowiązany jest świadczyć usługi prawne i dokonywać czynności prawnych (w tym procesowych) z najwyższą starannością w stosunku do osób trzecich. W oparciu o przywołane okoliczności, Sąd na podstawie art. 86 § 1 Ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.