II SA/Gl 9/11

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy terenu w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych postanawia: oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy Na podstawie § 2 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów, z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł. W odpowiedzi, w piśmie z dnia 9 lutego 2011 r. zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych, powołując się na trudną sytuację materialną i brak dostatecznych środków na poniesienie tego rodzaju wydatku. Na wezwanie Sądu wniosek ów skarżący złożył na druku urzędowego formularza. Z jego treści wynika, że K.P. prowadzi gospodarstwo domowe wraz z żoną oraz trójką dzieci, utrzymując się z dochodów z działalności gospodarczej. W skład majątku rodziny wnioskodawcy wchodzi budynek mieszkalny o pow. [...] m2, lokal mieszkalny o pow. [...] m2, nieruchomość rolna o pow. [...] ha, nieruchomość gruntowa o pow. [...] m2, zabudowana budynkiem o pow. [...] m2 oraz lokalem mieszkalnym o pow. [...] m2. Wnioskodawca posiada również zasoby pieniężne w kwocie 10.000 zł (na lokacie) oraz samochody: [...] z [...] r., [...] z [...] r. zaś jego syn i córka są współwłaścicielami samochodu marki [...] z [...] r. K.P. wskazał, że źródłem dochodu w jego rodzinie jest prowadzona przezeń działalność gospodarcza, przynosząca dochód w wysokości [...] zł, oraz dochody z produkcji w gospodarstwie rolnym – chów 350 kur, co przynosi dochód rzędu 60 zł brutto miesięcznie. Na wezwanie referendarza sądowego skarżący przedstawił szereg dokumentów obrazujących jego sytuację materialną oraz poziom ponoszonych wydatków. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje: Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim oraz swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). Zarówno podane w druku wniosku okoliczności jak i informacje uzyskane z treści nadesłanych przez skarżącego dokumentów nie pozwalają stwierdzić, że wnioskodawca jest osobą, której stan majątkowy wyklucza możliwość poniesienia pełnych kosztów postępowania sądowego. Przede wszystkim podkreślić trzeba, że nie można mówić o braku możliwości poniesienia kosztów sądowych w odniesieniu do osoby posiadającej majątek znacznej wartości. Do takiej konstatacji skłania zaś fakt, że skarżący dysponuje kilkoma nieruchomościami, które ze względu na rodzaj oraz sposób korzystania z nich mogą być uznane za składniki majątku o istotnej wartości. W orzecznictwie sadów administracyjnych prezentowany jest zaś pogląd, zgodnie z którym "posiadanie nieruchomości znacznej wartości wyklucza możliwość uznania skarżącego za osobę ubogą, nie mogącą ponieść niezbędnych kosztów postępowania" – tak orzekł NSA w postanowieniu z dnia 21 maja 2009 r. sygn. akt II FZ 157/09 (Lex nr 564220). Co więcej, nieruchomości te generują stały dochód, udokumentowany przez skarżącego za pomocą nadesłanych kserokopii umów najmu. Jego wysokość kształtuje się na poziomie 4000 zł netto miesięcznie. Oprócz tego skarżący wraz z małżonką prowadza działalność gospodarczą (hodowlę kur), co niewątpliwie wiąże się z uzyskiwaniem określonego dochodu, aczkolwiek kwota wskazana przez K. P. (60 zł) budzi w tym zakresie wątpliwości względem wiarygodności. Niebagatelne znaczenie dla oceny złożonego wniosku ma również fakt, że strona skarżąca dysponuje kwotą 10.000 zł złożoną na lokacie, co przeczy tezie o ciężkiej sytuacji materialnej. Równocześnie trzeba wyjaśnić skarżącemu, że dla rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy nie ma znaczenia charakter i cel działalności strony skarżącej oraz interes, jakim kieruje się skarżący wszczynając postępowanie sądowoadministracyjne (por. wyrok NSA z dnia 14 października 2009 r. sygn. akt I OZ 955/09 - LEX nr 573315). Reasumując poczynione uwagi, nie można stwierdzić, że poniesienie wydatku rzędu 500 zł tytułem wpisu od skargi (a jest to zasadniczy wydatek na tym etapie postępowania) miałoby negatywny wpływ na sytuację materialną rodziny K. P., co uzasadnia oddalenie złożonego przezeń wniosku. Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.