II SA/Gl 906/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska, po rozpoznaniu w dniu 12 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. w U. na decyzję [...] Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie ochrony przeciwpożarowej w kwestii wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia 11 sierpnia 2015 r. "A" Sp. z o.o. w U. wniosła za pośrednictwem [...] Komendanta Wojewódzkiego Straży Pożarnej w K. skargę na decyzję tego organu z dnia [...] r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Komendanta Powiatowego Straży Pożarnej w C. z dnia [...]r. nr [...] zakazującą obecnie skarżącej spółce użytkowania budynku hali produkcyjno – magazynowej, ponieważ wykorzystywany do tego celu obiekt nie spełnia podstawowych wymagań w zakresie bezpieczeństwa pożarowego. Jednocześnie w skardze tej został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku strona skarżąca wskazywała, że w przypadku zakazu użytkowania objętej zaskarżoną decyzją hali produkcyjno – magazynowej nastąpi wstrzymanie wykonywanej tam produkcji, co w konsekwencji może prowadzić do likwidacji zakładu pracy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( t. jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności stanowi zatem w świetle powyższej regulacji, odstępstwo od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a. i dotyczy jedynie okoliczności faktycznych o charakterze wyjątkowym. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że przez pojęcie "znacznej szkody" należy rozumieć taką szkodę - majątkową, a także niemajątkową - która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Można o niej mówić również, jeżeli rozmiary szkody wykonaniem zaskarżonej decyzji są większe niż zwykłe wywołane wykonaniem aktu tego rodzaju (por. postanowienia NSA: z dnia 29 listopada 2006 r., sygn. akt I OZ 1588/06 - niepubl.; z dnia 16 stycznia 2008 r., sygn. akt II OZ 1386/07, niepubl.; z dnia 18 czerwca 2008 r., sygn. akt I OZ 386/08 [w:] CBOSA). Natomiast "trudne do odwrócenia skutki" to takie prawne lub faktyczne konsekwencje, które powodują trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego następuje tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Żądając wstrzymania wykonania decyzji, strona ma obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Na stronie skarżącej spoczywa zatem obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, tak aby przekonać sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej. W rozpatrywanej sprawie skarżąca spółka źródła niebezpieczeństwa spowodowania trudnych do odwrócenia skutków upatruje przede wszystkim w następstwach finansowych wywołanych wstrzymaniem produkcji, a tym samym potencjalną możliwością zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej. W ocenie Sądu okoliczność ta, bez uprawdopodobnienia sytuacji finansowej strony (m.in. poprzez przedstawienie dokumentów źródłowych odzwierciedlających aktualne przychody czy też zobowiązania strony z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej), jak również bez wykazania wpływu wykonania nałożonego zaskarżoną decyzją obowiązku na jej finanse, nie wyczerpuje przesłanek zawartych w cytowanym wyżej przepisie. Nie dysponując aktualnymi i konkretnymi danymi dotyczącymi wysokości dochodów i kosztów przedsiębiorstwa skarżących, wielkości zatrudnienia, majątku oraz zadłużenia, należy uznać, iż skarżący, pomimo ciążącego na nim obowiązku, nie wykazał zaistnienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Podkreślić również należy, że decyzja [...] Komendanta Wojewódzkiej Straży Pożarnej w K. z dnia [...] r., której wstrzymania wykonania domaga się strona skarżąca, wydana została w postępowaniu z zakresu ochrony przeciwpożarowej i dotyczy zakazu użytkowania budynku hali produkcyjno – magazynowej. W związku z powyższym zasadność udzielenia ochrony tymczasowej należy rozpatrywać nie tylko w kontekście interesu strony, ale również w zakresie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków osobom trzecim pracującym wewnątrz wskazanego obiektu. Zdaniem Sądu ewentualne występowanie w budynku nieprawidłowości (w decyzji organu I instancji stwierdzonych zostało aż 16 uchybień łamiących zasady bezpieczeństwa pożarowego), dające podstawy do uznania obiektu za zagrażający życiu ludzi, prowadzi do wniosku, iż skutki niewykonania zaskarżonej decyzji (zagrożenie bezpieczeństwa pożarowego), mogą okazać się w istocie znacznie poważniejsze niż potencjalna utrata źródła dochodu związana z jej wykonaniem. Porównując takie dobra jak zdrowie i życie ludzi z interesem ekonomicznym, wniosek jest oczywisty. Dokonując oceny twierdzeń strony uzasadniających złożony wniosek, Sąd uznał, iż w okolicznościach rozpoznawanej sprawy nie tylko nie zachodzą przesłanki o których mowa w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a., ale istnieją jednocześnie uzasadnione podstawy, by sądzić, iż brak realizacji przez stronę nałożonych na nią obowiązków mógłby doprowadzić do wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Innymi słowy, nie przesądzając oczywiście na tym etapie postępowania kwestii zasadności skargi, stwierdzić należy, iż brak wykonania obowiązków nałożonych zaskarżoną decyzją stanowi zagrożenie dla znajdujących się tam ludzi. W związku z powyższym, w świetle art. 61 § 3 p.p.s.a. należało odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.