II SA/Gl 908/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodnicząca Sędzia NSA Łucja Franiczek po rozpoznaniu w dniu 30 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy w kwestii wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta C. z dnia [...] r. nr [...], o zatrzymaniu K. A. prawa jazdy kategorii D+E,C+E, B+E, D,C,B, do czasu ustania przyczyn, które były powodem zatrzymania prawa jazdy. W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący wskazał, że kierując pojazdem nie popełnił żadnego przestępstwa, a ostatnim wykroczeniem, za jakie został ukarany był brak zapiętych pasów bezpieczeństwa, czyli wykroczenie skierowane w istocie przeciwko własnemu bezpieczeństwu, a nie innych uczestników ruchu drogowego. Podkreślił, że jest kierowcą zawodowym a wykonanie zaskarżonej decyzji pozbawi go nie tylko uprawnień, ale możliwości wykonywania tego zawodu i w konsekwencji źródła utrzymania dla rodziny. Rozpatrując wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), dalej w skrócie Ppsa, po przekazaniu przez organ skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Udzielenie stronie tzw. ochrony tymczasowej (wstrzymanie wykonania decyzji) musi zatem być umotywowane szczególnymi powodami, dla których uzasadnione jest odstąpienie od generalnej zasady wykonalności ostatecznych decyzji administracyjnych. Przy czym, wykazanie zaistnienia przynajmniej jednej z podanych w w/w przepisie przesłanek spoczywa na wnioskodawcy. Sąd nie może domyślać się intencji strony i w interesie wnioskującego leży odpowiednie uzasadnienie składanego wniosku. W rozpatrywanej sprawie skarżący nie wykazał okoliczności przemawiających za udzieleniem mu powyższej ochrony. Istotne znaczenie ma fakt, że na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, Sąd nie bada zasadności samej skargi – a więc nie odnosi się do prawidłowości tego aktu. Wobec tego argumenty podnoszone przez skarżącego na poparcie zasadności skargi nie mogą być uwzględnione. Odnosząc się natomiast do kwestii utrata zatrudnienia w charakterze kierowcy wskazać wymaga, w ślad postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 czerwca 2016 r. sygn. akt I OZ 643/16 (dostępne w internetowej bazie orzeczeń sądów administracyjnych pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl), że okoliczność ta naturalną konsekwencją zatrzymania prawa jazdy. Skutkiem tego jest oczywiście pogorszenie się sytuacji majątkowej skarżącego i jego rodziny. Jednak skarżący nie wykazał, jaka jest jego sytuacja majątkowa i stan rodzinny. Na potwierdzenie okoliczności podnoszonych we wniosku, skarżący nie przedstawił żadnych dokumentów. Sąd nie mógł wobec tego ocenić, jak wykonanie zaskarżonej decyzji wpłynie w rzeczywistości na sytuację skarżącego i jego rodziny, w kontekście przesłanek z art. 61 § 3 Ppsa. W powyższym postanowieniu Naczelny Sąd Administracyjny zauważył również, że utrata możliwości zarobkowania jako kierowcy nie uniemożliwia wykonywania innej pracy zarobkowej nawet osobom, które nie posiadają żadnych innych kwalifikacji. Sąd podziela to stanowisko w niniejszej sprawie. Zdaniem Sądu, uwzględnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji sprzeciwia się również charakter zawartego w niej rozstrzygnięcia. Celem decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy jest wyeliminowanie skarżącego jako uczestnika z ruchu drogowego, który może stworzyć potencjalne zagrożenie, a przez to ochrona pozostałych użytkowników dróg. W rezultacie wstrzymanie wykonania takiej decyzji powinno być uzasadnione wyjątkowymi okolicznościami. W przeciwnym wypadku podważałoby to istotę i cel zatrzymania prawa jazdy. Takie szczególne okoliczności w ocenie Sądu w rozpatrywanej sprawie nie zachodzą. Należy przy tym zwrócić skarżącemu uwagę, że w skardze powołuje się na ostatnie z dokonanych wykroczeń – naruszenie obowiązku używania pasów bezpieczeństwa, akcentując, że powodowało ono jedynie zagrożenie dla niego samego. Tymczasem z akt sprawy wynika, że inne naruszenia przepisów ruchu drogowego dotyczyły, np. przekroczenia prędkości oraz niezastosowania się do znaku zakazu wyprzedzania. Wobec tego nie można stwierdzić, że nie dotyczyły one bezpieczeństwa innych, poza skarżącym, uczestników ruchu drogowego. W świetle powyższego, Sąd działając na podstawie art. 61 § 3 Ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.