I OZ 643/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Zbigniew Ślusarczyk po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 6 kwietnia 2016 r., sygn. akt III SA/Łd 234/16 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy postanawia: oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odmówił J.K. wstrzymania wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P., wydanej w przedmiocie zatrzymania prawa jazdy. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że skarżący nie wykazał, iż w sprawie zachodzi którakolwiek z przesłanek wstrzymania wykonania decyzji, o jakich mowa w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej jako "p.p.s.a. uzasadnienie wniosku jest bardzo ogólne, powołanie się przez skarżącego na naruszenie prawa materialnego poprzez wydanie zaskarżonej decyzji bez podstawy prawnej oraz możliwości uchylenia zaskarżonej decyzji do Sądu decyzji nie stanowi podstawy do uznania wniosku za zasadny, bowiem Sąd przy ocenie wniosku nie bada merytorycznie zasadności skargi. Zażalenie na to postanowienie wniósł skarżący, domagając się jego uchylenia i wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, ewentualnie uchylenia postanowienia i przekazania sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu do ponownego rozpoznania. Skarżący zarzucił naruszenie przepisów postępowania, które to uchybienie miało istotny wpływ na wynik sprawy, a to: art. 61 § 3 p.p.s.a. poprzez uznanie, że skarżący nie uprawdopodobnił, że wykonanie zaskarżonej decyzji, objętej wnioskiem, wiąże się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki, podczas gdy strona uprawdopodobniła wystąpienie realnej szkody w życiu osobistym i zawodowym, spowodowanej utratą pracy, a zarazem głównego źródła zarobkowania stanowiącego jedyny dochód dla niego samego oraz jego rodziny, albowiem warunkiem sine qua non kontynuowania pracy w charakterze zawodowego kierowcy jest posiadanie kwalifikacji do poruszania się pojazdami mechanicznymi – w przeciwnym razie zatrzymanie skarżącemu prawa jazdy będzie skutkowało albo wypowiedzeniem umowy o pracę albo rozwiązaniem przez pracodawcę umowy o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika zgodnie z dyspozycją określoną w art. 52 § 1 pkt 3 Kodeksu pracy. W uzasadnieniu skarżący podkreślił, że zatrzymanie prawa jazdy spowoduje obligatoryjne wypowiedzenie przez pracodawcę umowy o pracę albo rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika. Z uwagi na brak innych kwalifikacji, skarżący nie podejmie innego zatrudnienia, dlatego też wskazał we wniosku, że pozostawanie bez pracy, odniesie nadmiernie negatywny skutek nie tylko względem niego, ale również wpłynie niekorzystnie na wydatki budżetowe pomocy społecznej w gminie w zakresie zasiłków, czy też kosztów związanych z ponowną aktywizacją zawodową i społeczną dla osób zagrożonych wykluczeniem społecznym. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z przepisem art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać w całości lub w części wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest instytucją wyjątkową i jako taka powinna być ona stosowana ściśle, stosownie do spełnienia określonych przesłanek. Wykazanie zaistnienia przynajmniej jednej ze wskazanych w tym przepisie przesłanek spoczywa na wnioskodawcy. A zatem to wnioskodawca powinien wskazać konkretne okoliczności świadczące o tym, że wykonanie decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków i uzasadnić to żądanie. Sąd nie może domyślać się intencji strony, ani orzekać o wstrzymaniu wykonania decyzji na podstawie całokształtu akt sprawy. To w interesie wnioskującego leży odpowiednie uzasadnienie składanego wniosku. Tymczasem strona skarżąca, zdaniem Naczelnego Sądu Adminstracyjnego nie wykazała okoliczności przemawiających za udzieleniem jej ochrony tymczasowej. Prawidłowo odmawiając wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Sąd I instancji wskazał, że na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczenia, Sąd nie bada zasadności samej skargi – a więc nie odnosi się do prawidłowości wydanej decyzji. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia jest zamknięty. Zatem argumenty podnoszone przez skarżącego na poparcie zasadności skargi wskazane również we wniosku nie mogą być uwzględnione. Zgodzić się należy, z Sądem pierwszej instancji, że uzasadnienie wniosku poza argumentacją dotyczącą zasadności skargi, jest bardzo ogólnikowe. Utrata zatrudnienia w charakterze kierowcy na skutek zatrzymania prawa jazdy, jest tego naturalną konsekwencją. Skutkiem tego jest pogorszenie się sytuacji majątkowej skarżącego i jego rodziny. Jednak skarżący nie wykazał jaka jest jego sytuacja majątkowa i stan rodzinny. Na potwierdzenie okoliczności podnoszonych we wniosku, skarżący nie przedstawił żadnych dokumentów. Zatem nie sposób ocenić jaki będzie rzeczywisty wpływ zaskarżonej decyzji na funkcjonowanie skarżącego i jego rodziny w kontekście przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy także zauważyć, że utrata możliwości zarobkowania jako kierowcy, nie uniemożliwia wykonywania innej pracy zarobkowej nawet osobom, które nie posiadają żadnych innych kwalifikacji. Natomiast kwestie związane z ewentualnym obciążeniem samorządu terytorialnego koniecznością udzielania pomocy ekonomicznej skarżącemu, nie mają wpływu na rozstrzygnięcie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Odnosząc się natomiast do argumentacji przedstawionej w zażaleniu należy stwierdzić, że przytoczenie okoliczności pozwalających sądowi na dokonanie oceny czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie zaskarżonej decyzji dopiero w zażaleniu nie uzasadnia jego uwzględnienia nawet w przypadku spełnienia tych przesłanek, jeżeli sądowi pierwszej instancji nie można zarzucić naruszenia prawa (por. postanowienie NSA z dnia 28 marca 2012 r., II OZ 176/12 oraz J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2010, s. 212-213). Zadaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego jest tylko dokonanie kontroli instancyjnej zaskarżonego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.