II SA/Gl 921/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Łucja Franiczek, po rozpoznaniu w dniu 7 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. O. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia odszkodowania za zajęcie nieruchomości pod drogę publiczną p o s t a n a w i a: przywrócić skarżącemu R. O. termin do wniesienia skargi kasacyjnej. Wyrokiem z dnia 5 lutego 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę R. O. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia odszkodowania za zajęcie nieruchomości pod drogę publiczną. Orzeczenie to wraz z uzasadnieniem oraz pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia skargi kasacyjnej zostało doręczone skarżącemu na jego wniosek w dniu 30 marca 2015 r., a zatem termin do wniesienia skargi kasacyjnej upłynął w dniu 29 kwietnia 2015 r. Pismem z dnia 13 kwietnia 2015 r. R. O. złożył kolejny wniosek o przyznanie mu prawa pomocy. We wniosku na urzędowym formularzu wskazał, że domaga się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata z urzędu. Z uwagi na to, że starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach postanowieniem z dnia 23 października 2014 r. zwolnił skarżącego od kosztów sądowych i oddalił jego wniosek o ustanowienie radcy prawnego z urzędu, wniosek skarżącego z dnia 13 kwietnia 2015 r. został uznany za wniosek o zmianę ww. postanowienia z dnia 23 października 2014 r. Postanowieniem z dnia 21 kwietnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zmienił pkt 2 postanowienia starszego referendarza sądowego z dnia 23 października 2014 r. i ustanowił dla skarżącego adwokata z urzędu. Okręgowa Rada Adwokacka w K. wyznaczyła dla R. O. pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata T. D. Pismem nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 24 czerwca 2015 r. wyznaczony pełnomocnik wniósł od ww. wyroku skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu przedmiotowego wniosku pełnomocnik powołał się na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 czerwca 2014 r. sygn. akt II OZ 543/14, w którym wskazano, że za dzień w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej należy uznać dzień, w którym pełnomocnik miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej po zapoznaniu się z aktami sprawy, nie później jednak niż z upływem 30 dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do reprezentowania strony. Pełnomocnik wskazywał, że pismo Okręgowej Rady Adwokackiej o wyznaczeniu go pełnomocnikiem skarżącego zostało mu doręczone w dniu 11 czerwca 2015 r., zatem 30 dniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej został zachowany. Organ administracji pomimo takiej możliwości nie ustosunkował się do przedmiotowego wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Stosownie natomiast do art. 87 § 1, 2 i 4 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w okresie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie też z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Z powołanych wyżej przepisów wynika, iż instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i może być zastosowana jedynie wtedy, gdy wszystkie określone w nich przesłanki zostaną spełnione łącznie. Samo złożenie wniosku przez zainteresowanego we wskazanym terminie oraz dokonanie czynności, dla której zakreślony był termin, nie jest wystarczającą przesłanką przywrócenia uchybionego terminu do dokonania czynności procesowej. Konieczne jest bowiem uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę, że nie ponosi on winy w niedochowaniu terminu. W ocenie Sądu wniosek pełnomocnika skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jest merytorycznie uzasadniony i zasługuje na uwzględnienie. W rozpoznawanej sprawie uznać należy, iż wniosek o przywrócenie terminu został złożony w terminie, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. W tym miejscu należy przychylić się do ugruntowanego w orzecznictwie stanowiska, zgodnie z którym w wypadku ustanowienia pełnomocnika w trybie art. 224 ustawy p.p.s.a. dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, jest dzień, w którym adwokat miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej po zapoznaniu się z aktami sprawy, nie później jednak niż dzień upływu 30 dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do występowania w sprawie. Adwokat T. D. został zawiadomiony o wyznaczeniu go pełnomocnikiem skarżącego w dniu 11 czerwca 2015 r. Mając na uwadze powyższe, uznać należy, że termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu został w niniejszej sprawie zachowany, skoro wniosek ten został złożony jeszcze przed upływem 30 dni od powiadomienia adwokata T. D. o ustanowieniu go pełnomocnikiem skarżącego. Odnosząc się natomiast do przesłanki określonej w art. 87 § 2 ustawy p.p.s.a., zgodnie z którą w piśmie (wniosku) należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, w ocenie Sądu okoliczność, że ustanowiony pełnomocnik dowiedział się o wyznaczeniu go przez właściwy organ samorządu zawodowego do reprezentowania skarżącego w przedmiotowej sprawie już po upływie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, jest okolicznością uzasadniającą przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Mając na względzie powyższe Sąd, działając na podstawie art. 86 § 1 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia