II SA/Gl 929/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Łucja Franiczek po rozpoznaniu w dniu 11 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. w C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie opłaty za czynności geodezyjne i kartograficzne w kwestii wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Decyzją z dnia [...]r., nr [...] Starosta [...] ustalił "A" Sp. z o.o. w C. opłatę za czynności geodezyjne i kartograficzne oraz udzielanie informacji, a także za wykonywanie wyrysów i wypisów z operatu ewidencyjnego w wysokości [...] zł. Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławczego w C. utrzymało powyższe rozstrzygnięcie w mocy. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, "A" Sp. z o.o. w C., reprezentowana przez fachowego pełnomocnika, zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania powołanej na wstępie decyzji organu pierwszej instancji. W jego uzasadnieniu wskazała, że wysokość opłaty i jej egzekucja (doręczono już Spółce upomnienie) wyrządzi Spółce znaczną szkodę i spowoduje trudne do odwrócenia skutki poprzez zachwianie jej płynności finansowej. Podniosła, że zajęcie rachunku bankowego Spółki spowoduje brak możliwości aktywnego uczestnictwa w przetargach, zagrożona zostanie także stabilność wypłaty wynagrodzeń dla jej pracowników. Zwróciła uwagę, że charakter działalności Spółki wiąże się z koniecznością ponoszenia znacznych nakładów na paliwo, co wymaga zabezpieczenia środków finansowych na ten cel. Rozpatrując wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył: Co prawda wniosek strony skarżącej dotyczy wskazanej na wstępie decyzji Starosty [...] z dnia [...]r., jednakże z uwagi na utrzymanie tej decyzji w mocy przez organ odwoławczy Sąd rozpatrywał wniosek Spółki w odniesieniu do zaskarżonej decyzji organu drugiej instancji. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej w skrócie Ppsa, po przekazaniu przez organ skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Treść art. 61 § 3 Ppsa nie przewiduje zatem po stronie sądu obowiązku wstrzymania wykonania aktu w przypadku wniesienia na niego skargi, lecz uzależnia wstrzymanie wykonania od okoliczności faktycznych o charakterze nadzwyczajnym. Zasadność wniosku strony uzależniona jest wobec tego od uprawdopodobnienia, że realizacja aktu pociągnie za sobą niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Chodzi przy tym o taką szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwie przywrócenie rzeczy do stanu poprzedniego. Jednakże należy mieć również na względzie, że treść złożonego, na podstawie art. 61 § 3 Ppsa, wniosku nie może sprowadzać się jedynie do ogólnego wywodu strony, wskazującego na przesłanki warunkujące wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, lecz jej twierdzenia winny być poparte dokumentami źródłowymi obrazującymi jej sytuację finansową i majątkową. Brak należytego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wyklucza bowiem dokonywanie jego merytorycznej oceny (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 maja 2011 r., sygn. akt II FZ 106/11, dostępne na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Niewątpliwie każda decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności pieniężnej jest dolegliwością finansową, wpływającą w określony sposób na funkcjonowanie zobowiązanego do zapłaty kary. Nie można jednak z góry oceniać, że wyrządzona w ten sposób szkoda ma charakter nieodwracalny. Obowiązkiem wnioskodawcy jest wykazanie, że na skutek zapłaty spornej kwoty grozi mu szkoda, której rozmiary przekraczają zwykłe następstwa zapłaty, bądź też, że do odwrócenia skutku wykonania zaskarżonej decyzji nie wystarczy zwrot zapłaconej dobrowolnie bądź wyegzekwowanej należności wraz z odsetkami. Odnosząc powyższe rozważania do rozpatrywanego wniosku zauważyć wymaga, że fachowy pełnomocnik skarżącej Spółki wskazał, że zapłata nałożonej opłaty wysoce utrudni lub uniemożliwi dalsze prowadzenie działalności gospodarczej. Twierdzeń tych nie podarł jednak odpowiednimi dokumentami czy wyliczeniami, przedstawiającymi obecną sytuację finansową Spółki, w szczególności wskazującymi na wysokość jej przychodów i kosztów oraz stanu majątkowego. Sąd nie mógł wobec tego dokonać oceny, czy wystąpienie okoliczności, na które powołuje się pełnomocnik, jest prawdopodobne i stwierdzić, że uiszczenie kwoty [...] zł wyrządziłoby stronie skarżącej znaczną szkodę albo spowodowałoby trudne do odwrócenia skutki dla dalszego funkcjonowania Spółki. W świetle wskazanych okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 61 § 3 Ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.