II SA/Gl 932/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Leszek Kiermaszek (spr.), po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. C. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego na skutek wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania decyzji p o s t a n a w i a: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Decyzją z dnia [...] r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. z dnia [...] r. nr [...], wydaną na podstawie art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.), nakazującą T. C. rozbiórkę wiaty wykonanej w formie dobudowy do budynku mieszkalnego od strony wschodniej na działkach nr [...] i [...] w miejscowości L. Na powyższe rozstrzygnięcie T. C. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę domagając się uchylenia tej decyzji w całości. Jednocześnie w piśmie z dnia [...] r., skierowanym do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji nakazującej rozbiórkę, a wobec nierozpoznania tego wniosku przez organ, po przekazaniu pisma Sądowi w dniu [...] r. – skarżący ponowił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w piśmie nadanym na adres Sądu w dniu [...] r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego oraz uczestnik postępowania J. P. wnieśli o oddalenie skargi, nie wypowiadając się w zakresie żądania wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznając przedmiotowy wniosek, zważył : Stosownie do treści art. 61 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej zwanej p.p.s.a., wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności w dwóch przypadkach, tj. gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uwzględnienie wniosku o udzielenie tymczasowej ochrony w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, co stanowi odstępstwo od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a., jest zatem uwarunkowane uprzednim stwierdzeniem, że spełniona została któraś z określonych powyżej przesłanek. Jak wynika z brzmienia przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. ustawodawca nie nałożył na stronę skarżącą obowiązku wykazania, iż zachodzą przewidziane nim przesłanki wstrzymania zaskarżonego aktu. Jednak jak wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 31 marca 2005 r., sygn. akt II OZ 155/05 (OSS 2005 r. nr 3, poz. 72) w razie złożenia wniosku o wstrzymanie rzeczą Sądu jest zbadać z urzędu, a więc i bez wniosków strony, okoliczności decydujące o wstrzymaniu, bądź odmowie wstrzymania wykonania aktu lub czynności. Tym niemniej uprawdopodobnienie przez stronę skarżącą podstaw złożonego wniosku powinno być rozpatrywane w kategoriach podejmowania działań we własnym procesowym interesie (por. M. Bogusz, Glosa do przytoczonego wyżej postanowienia NSA, Gdańskie Studia Prawnicze. Przegląd orzecznictwa 2006 r., nr 1, poz. 1), z czym należy się zgodzić. W piśmie zawierającym żądanie wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, przekazanym Sądowi, skarżący podniósł, że decyzja w jego ocenie jest nierozsądna i nieuzasadniona. Nie są to argumenty odnoszące się do przesłanek wstrzymania jej wykonania i mogące uprawdopodobnić, iż wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zagadnienie zgodności z prawem zaskarżonej decyzji stanowić będzie przedmiot kontroli sądowej przy rozpoznawaniu skargi co do meritum, czego wyrazem będzie orzeczenie kończące postępowanie. Dlatego też powoływanie się na niezgodność z prawem na etapie postępowania wpadkowego, jakim jest rozpoznawanie wniosku o wstrzymanie wykonania, nie może być brane pod uwagę. Jednakże zgodzić się trzeba ze stanowiskiem skarżącego, że wykonanie decyzji mogłoby spowodować powstanie szkody, a biorąc pod uwagę zakres prac – szkoda może być postrzegana jako znaczna. Rozbiórka spornego obiektu wiąże się bowiem z podjęciem robót, niewątpliwie powodującymi wydatki, a ponadto w trakcie tych robót może dojść do zniszczenia niektórych elementów konstrukcyjnych, o czym wspomina skarżący, a czego nie sposób wykluczyć. Wstrzymanie wykonania decyzji, zgodnie z tym co powiedziano, nie oznacza podzielenia argumentacji skarżącego o braku podstaw do orzeczenia przez organ nadzoru budowlanego o rozbiórce tzw. dobudówki. O legalności decyzji orzeknie Sąd po przeprowadzeniu rozprawy w dniu 15 stycznia 2009 r. (wniosek wpłynął do Sądu już po wyznaczeniu terminu rozprawy). Ponadto, w myśl art. 61 § 5 p.p.s.a., wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego upada po wydaniu przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji. Z przytoczonych względów Sąd, działając na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.