II SA/Gl 946/14

PostanowienieWSA w Gliwicach2014-09-03

Skład orzekający: Ewa Krawczyk

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji uchylającej poprzednie decyzje i przekazującej sprawę do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji może zostać uwzględniony na podstawie art. 61 § 3 PPSA?
Ratio decidendi
Sąd oddalił wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji uchylającej poprzednie decyzje i przekazującej sprawę do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji. Sąd uznał, że decyzja o charakterze kasacyjnym nie nakłada na stronę obowiązków ani nie przyznaje uprawnień, a jedynie inicjuje ponowne postępowanie przed organem pierwszej instancji. W związku z tym, nie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody ani spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w art. 61 § 3 PPSA.
Stan faktyczny
Skarżący złożyli skargę na decyzję Wojewody, która uchyliła własną decyzję oraz decyzje organu pierwszej instancji i przekazała sprawę do ponownego rozpatrzenia. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, argumentując, że ponowne rozpoznawanie sprawy może naruszyć interesy skarżących. Uczestnicy postępowania nie ustosunkowali się do wniosku. Sąd rozpoznał wniosek na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie : Przewodniczący Sędzia NSA : Ewa Krawczyk po rozpoznaniu w dniu 3 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. L., K. L., T. L., S. L. jako następców prawnych zmarłej skarżącej A. L. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia, w wyniku wznowienia, postępowania w sprawie pozwolenia ma budowę p o s t a n a w i a : oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zaskarżoną decyzją z Wojewoda [...] uchylił własną decyzję z dnia [...] r. oraz decyzje Starosty [...] z dnia [...] r. nr [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach A. L. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek skarżąca wskazała, że ponowne rozpoznawanie sprawy przez organ pierwszej instancji, pomimo zaskarżenia decyzji uchylającej może naruszyć jej interesy. Uczestnicy postępowania, poinformowani o możliwości ustosunkowania się do zawartego w skardze wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, nie odnieśli się do niego. Rozpatrując wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm. – zwanej dalej p.p.s.a.) wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 tej ustawy sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku musi więc wskazywać na okoliczności, które uprawdopodobnią wystąpienie powyższych przesłanek, a nadto podkreślenia wymaga, że wnioskiem mogą zostać objęte jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie. Wstrzymanie wykonania aktu zatem polega na wstrzymaniu skutków prawnych, które on wywołuje, związanych z ustaleniem praw i obowiązków strony postępowania. W niniejszym postępowaniu skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji uchylającej decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. oraz decyzję Starosty [...] z dnia [...] r. nr [...] i przekazującej sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. W ocenie Sądu kasacyjny charakter zaskarżonego rozstrzygnięcia oznacza, że na jego mocy ani nie zostają przyznane uprawnienia, ani też nie nałożono jakiekolwiek obowiązku na adresata tego rodzaju decyzji. W wyniku decyzji kasacyjnej obowiązek prawny powstaje jedynie po stronie organu administracji publicznej, który winien wydać ponowne rozstrzygnięcie w sprawie. Taka sytuacja strony postępowania administracyjnego nie może prowadzić do powstania negatywnych dla niej następstw w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, do których nawiązuje art. 61 § 3 p.p.s.a. Ponownie wydane rozstrzygnięcie Starosty [...] będzie podlegało bowiem osobnemu trybowi odwoławczemu, w tym możliwości skierowania skargi do sądu. Również w orzecznictwie przyjmowany jest pogląd, zgodnie z którym akt administracyjny kasacyjny, jako mający charakter czysto procesowy, co do zasady nie podlega wstrzymaniu w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 21 stycznia 2011 r., sygn. akt II OZ 3/11, dostępne na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Oprócz argumentu prowadzenia ponownie postępowania administracyjnego przez organ I instancji, że skarżąca nie powołała argumentów, które wskazywałyby na istnienie po jej stronie w tym przypadku przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a., a to na stronie występującej z takim wnioskiem spoczywa obowiązek przedstawienia konkretnych okoliczności, które pozwolą Sądowi na dokonanie oceny czy zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania aktu w stosunku do wnioskodawcy jest zasadne. Uchylenie decyzji organu pierwszej instancji rodzi określone konsekwencje w prowadzonym przez ten organ postępowaniu, jednak ewentualne uchylenie w wyniku wznowienia pozwolenia na budowę może spowodować szkodę dla inwestorów a nie dla strony skarżącej. Niemniej jednak obecna decyzja wywołuje jedynie skutek procesowy w postaci ponownie prowadzonego postępowania. Wydanie aktu niekorzystnego dla stron ma na tym etapie postępowania charakter hipotetyczny i nie powoduje jeszcze w opinii Sądu realnego zagrożenia obowiązkami, które powodowałyby niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody albo trudnych do odwrócenia skutków. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło