II SA/Gl 95/18
PostanowienieWSA w Gliwicach2018-03-05
Skład orzekający: Maria Taniewska-Banacka
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi przez stronę skarżącą jest skuteczne, jeśli nie została uiszczona należna opłata sądowa od skargi, mimo wezwania do jej uiszczenia?Ratio decidendi
Skarga, od której nie został uiszczony należny wpis sądowy pomimo prawidłowego wezwania do jego uiszczenia, podlega odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 PPSA. W takiej sytuacji nie może dojść do skutecznego cofnięcia skargi, ponieważ cofnięcie to może dotyczyć jedynie skargi, która nie jest obarczona brakami formalnymi uniemożliwiającymi nadanie jej dalszego biegu.Stan faktyczny
Skarżący wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach dotyczącą cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami. Sąd wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł w terminie siedmiodniowym pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi skarżącego. Skarżący nie uiścił wpisu w terminie, ale złożył pismo o cofnięciu skargi.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Taniewska-Banacka po rozpoznaniu w dniu 5 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami postanawia: odrzucić skargę.
Pismem z [...] r. skarżący, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami.
Zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z dnia 25 stycznia
2018 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł, stosownie do § 2 ust. 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.). Dla dokonania tej czynności wyznaczony został siedmiodniowy termin liczony od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Przesyłka zawierająca wezwanie została skutecznie doręczona pełnomocnikowi skarżącego w dniu 13 lutego 2018 r. W wyznaczonym terminie, który upłynął w dniu 20 lutego 2018 r. skarżący nie uiścił wymaganego wpisu. Natomiast pismem z dnia 14 lutego 2018 r. cofnął złożoną skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Sąd z urzędu bada w pierwszej kolejności dopuszczalność skargi, ustalając czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej: p.p.s.a.),
Obok przytoczonych ww. artykule przesłanek dopuszczalności skargi, do warunków wymaganych przez przepisy p.p.s.a. do skutecznego złożenia skargi do sądu administracyjnego jako pisma procesowego, zalicza się także, stosownie do treści art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a. - uiszczenie wpisu od skargi. Przepis ten stanowi, że Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, w tym wypadku skargi, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W takim przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego skargę do uiszczenia opłaty w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Skarga, od której, pomimo wezwania, nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.).
W rozpoznawanej sprawie skarżący, mimo prawidłowego wezwania zawierającego pouczenie o konsekwencjach prawnych niedokonania powyższej czynności, nie uiścił wymaganego wpisu.
Na marginesie można wskazać, że z uwagi na nieuiszczenie wpisu sądowego w niniejszej sprawie nie mogło dojść do skutecznego cofnięcia skargi. Skuteczne cofnięcie skargi, stanowiące podstawę do umorzenia postępowania, może bowiem dotyczyć jedynie takiej skargi, która nie jest obarczona brakami formalnymi uniemożliwiającymi nadanie jej dalszego biegu (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 stycznia 2008 r., sygn. akt I OSK 1829/07 oraz z dnia 18 czerwca 2014 r., sygn. akt I OSK 1333/14, publ. CBOIS).
Uwzględniając przytoczoną argumentację Wojewódzki Sąd Administracyjny
na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło