II SA/Gl 957/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Łucja Franiczek (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Maria Taniewska-Banacka Sędzia WSA Rafał Wolnik Protokolant referent Katarzyna Wajs po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 stycznia 2009 r. sprawy ze skargi H. A. i J. A. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uchylenia, w wyniku wznowienia postępowania, decyzji w sprawie o pozwolenie na budowę oddala skargę Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Prezydent K. udzielił C. W., A. K. i A. M. pozwolenia na budowę sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, elektrycznej, gazowej i telefonicznej na terenie działek nr [...],[...] i [...] przy ul. [...] w K. – w oparciu o projekt techniczny stanowiący załącznik do decyzji. Następnie kolejną decyzją tego organu z dnia [...] r. nr [...] udzielono H. i J. A. pozwolenia na budowę na działkach nr [...] i [...] przyłącza wodno – kanalizacyjnego do budynku w K. przy ul. [...]. Pismem z dnia [...] r. C. W. nawiązując do powyższej decyzji, o wydaniu której dowiedział się w tym dniu od J. A., wniósł o jej "wycofanie", zarzucając, że nie wyraził zgody na wykonanie przyłączy z działki nr [...], do której przysługuje mu prawo użytkowania. Stąd też jego zdaniem, właściciel działki nr [...] posłużył się fałszywymi dokumentami na użytek pozwolenia na budowę przyłączy. Po rozpatrzeniu sprawy Prezydent Miasta K. decyzją z dnia [...] r. na podstawie art. 145 i art. 149 § 3 kpa, odmówił C. W. wznowienia postępowania, zakończonego decyzją ostateczną z dnia [...] r., bowiem nie dopatrzył się po jego stronie żadnych praw do działki nr [...]. Po rozpatrzeniu odwołania C. W. decyzją z dnia [...] r. Wojewoda [...] utrzymał w mocy rozstrzygnięcie odmowne organu I instancji, podzielając pogląd, że odwołujący nie legitymuje się tytułem prawnym do działki nr [...], na której dokonano "wcinki" do istniejącej sieci wodociągowej celem realizacji spornego przyłącza. Jednakże wskutek skargi C. W., prawomocnym wyrokiem z dnia 3 listopada 2005 r. sygn. akt II SA/Gl 205/04 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uchylił decyzje obu instancji. Sąd wskazał na wadliwość odmowy wznowienia postępowania z powodu braku podstaw wznowienia oraz uznał za niewystarczający argument organów o braku tytułu do nieruchomości, na której zlokalizowano przedmiotowe przyłącze. Nie ustalono bowiem, jakie roboty miały być wykonane na podstawie pozwolenia na budowę z dnia [...] r., a mianowicie, czy chodziło o przyłączenie do istniejącej na działce nr [...] sieci wodociągowej, czy też wykonanie samodzielnej nitki, doprowadzającej przez tę działkę wodę do działki [...], Nie został przy tym rozważony stan własnościowy sieci wodociągowej na działce [...], nie ustalając kręgu osób, którym przysługuje tytuł prawny do dysponowania znajdującymi się na działce [...] instalacjami wodociągowymi i czy udzielone pozwolenie ingeruje w sposób uprawniony w te instalacje, co dopiero pozwoli na ocenę, czy wniosek o wznowienie pochodzi od strony postępowania. Po ponownym rozpoznaniu sprawy organ I instancji postanowieniem z dnia [...] r. wznowił postępowanie, zakończone decyzją z dnia [...] r. w oparciu o art. 145 § 1 pkt 5 kpa. Następnie w wyniku wznowienia postępowania organ ten działając na podstawie art. 151 § 1 pkt 2 kpa uchylił przedmiotową decyzję, ustalając że sieć źródłowa usytuowana na działce nr [...], nie została formalnie przejęta na własność przedsiębiorstwa wodociągowego, a zatem jej właścicielem jest C. W. Po rozpatrzeniu odwołania C. W. decyzją z dnia [...] r. Wojewoda [...] orzekł o utrzymaniu w mocy decyzji organu I instancji. Jednakże uwzględniając skargę C. W. prawomocnym wyrokiem z dnia 18 kwietnia 2007 r. sygn. akt II SA/Gl 667/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uchylił decyzję organów obydwu instancji jako wydane z naruszeniem art. 151 § 1 pkt 2 kpa, a mianowicie, bez równoczesnego rozstrzygnięcia co do istoty sprawy. Zdaniem Sądu, z uwagi na zrealizowanie przedmiotowego przyłącza, sprawa w zakresie pozwolenia na jego budowę, podlegać winna umorzeniu. Nadto, Sąd wskazał na brak ustalenia, czy w niniejszej sprawie zachodziła również przesłanka wznowieniowa z art. 145 § 1 pkt 4 kpa. Kolejną decyzją z dnia [...] r. organ I instancji orzekł o uchyleniu decyzji z dnia [...] r. w części dotyczącej przyłącza wody i umorzył postępowanie w tym zakresie. Jednakże w wyniku odwołania C. W. oraz H. i J. A., decyzją z dnia [...] r. Wojewoda [...] orzekł o uchyleniu tejże decyzji i przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji z uwagi na brak rozstrzygnięcia co do przyłącza kanalizacyjnego, objętego kwestionowaną decyzją z dnia [...] r. Po ponownym rozpoznaniu sprawy wznowieniowej decyzją z dnia [...] r. nr [...], podjętą z up. Prezydenta Miasta K. na podstawie art. 151 § 1 pkt 2 kpa, orzeczono o: - uchyleniu decyzji z dnia [...] r. w zakresie dotyczącym przyłącza wody, usytuowanego na działkach [...] i [...] i umorzeniu postępowania w tym zakresie, - odmowie uchylenia powyższej decyzji w zakresie przyłącza kanalizacyjnego. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji podał, że w trakcie postępowania wznowieniowego w oparciu o pismo RPWiK z dnia [...] r. ustalono, iż sieć źródłowa wody Ø63 PE, usytuowana na działce nr [...], nie została formalnie przejęta na własność tegoż przedsiębiorstwa. Przedmiotowy wodociąg został sfinansowany i wybudowany przez właścicieli działek nr [...],[...],[...]. Stąd też zdaniem organu, właściciele tych działek mają przymiot strony w postępowaniu. Skoro właściciele sieci źródłowej nie wyrazili zgody na włączenie do tejże sieci, wydana w tym zakresie decyzja o pozwoleniu na budowę była wadliwa, co winno skutkować jej uchyleniem w tej części przy równoczesnym umorzeniu postępowania o udzielenie pozwolenia na budowę z uwagi na zrealizowanie spornej inwestycji. Jednocześnie organ I instancji ustalił, że C. W. nie jest właścicielem działki nr [...], a jedynie ma prawa do urządzenia, jakim jest wodociąg, ułożony w tym gruncie. W ramach niniejszego postępowania brak też podstawy prawnej do uwzględnienia jego roszczeń poprzez odłączenie spornego przyłącza wody do działki [...]. Gdy zaś idzie o decyzję z dnia [...] r. w zakresie przyłącza kanalizacyjnego, organ I instancji stwierdził, że inwestor wykazał prawo dysponowania nieruchomością na cele budowlane, a właściciel sieci – RPWiK wskazał takie miejsce włączenia, stąd też brak podstaw do uchylenia decyzji dotychczasowej w tej części. Odwołania od powyższej decyzji wnieśli C. W. oraz H. i J. A. C. W. zanegował stanowisko organu I instancji w zakresie wykazania przez inwestorów prawa do dysponowania działką nr [...], zarzucając że jest ona związana z działką nr [...], która została nabyta przez niego i inne osoby aktem notarialnym z dnia [...] r. W związku z tym wniósł o uchylenie decyzji organu I instancji i "całkowite uwolnienie" prywatnej drogi, czyli działki nr [...] od przyłączy wody, gazu i prądu, które zostały wykonane z naruszeniem prawa. Natomiast H. A. i J. A. zakwestionowali decyzję organu I instancji w części dotyczącej przyłącza wody. Ich zdaniem, skoro współwłaściciele działki nr [...] wybudowali sieć wodociągową na cudzym gruncie, stanowiącym działkę nr [...], to sieć ta z mocy art. 48 kc stanowi własność właściciela działki nr [...] bądź też w myśl art. 49 kc, jest własnością RPWiK, a w żadnym wypadku nie może być przedmiotem własności osób, które ją zbudowały, zaś brak zgody tych osób na przyłączenie do sieci jest bez znaczenia dla sprawy. Istotna jest bowiem jedynie zgoda właściciela gruntu, na którym sieci te się znajdują, a taka została przez nich uzyskana od właściciela działki nr [...]. Zaskarżoną decyzją, podjętą z up. Wojewody [...], obydwu odwołań nie uwzględniono. Zdaniem organu odwoławczego, właścicielami przedmiotowego wodociągu są bowiem właściciele działek nr [...],[...] i [...] jako finansujący jego wykonanie. Stąd też zgoda tych osób była niezbędna do przyłączenia się do sieci nowego użytkownika. Tymczasem H. i J. A. takiej zgody nie uzyskali. W tej sytuacji organ II instancji orzekł o utrzymaniu w mocy decyzji z dnia [...] r. W skardze do sądu administracyjnego H. A. i J. A. wnieśli o uchylenie decyzji organów obydwu instancji w zakresie przyłącza wody usytuowanego na działkach nr [...] i [...] oraz zasądzenie na ich rzecz kosztów postępowania. Zdaniem skarżących, błędnie bowiem organy administracji ustaliły, że właścicielem sieci wodociągowej są właściciele działek [...],[...] i [...], a z naruszeniem prawa materialnego przyjęto, że wydanie pozwolenia na budowę przyłącza wymaga zgody właściciela sieci wodociągowej. Skarżący podnieśli nadto, że pominięto fakt, że w istocie to przedsiębiorstwo dokonało technicznego przyłączenia do wodociągu, tym samym przyznając, że stanowi on własność tego przedsiębiorstwa. Wreszcie, w sytuacji zrealizowania inwestycji, nie było dopuszczalne uchylenie decyzji dotychczasowej. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Uczestnik postępowania C. W. w toku rozprawy sądowej wniósł o oddalenie skargi, wyjaśniając że jest współwłaścicielem działki drogowej nr [...], po której przebiega przedmiotowa sieć wodociągowa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie mogła odnieść skutku, bowiem zaskarżona decyzja mimo częściowo wadliwego uzasadnienia, w ostatecznym wyniku odpowiada prawu. Z mocy art. 147 kpa, wznowienie postępowania następuje z urzędu lub na żądanie strony. Wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 kpa, następuje jednak tylko na żądanie strony. W niniejszej sprawie wznowienie postępowania, zakończonego ostateczną decyzją Prezydenta K. z dnia [...] r. w przedmiocie pozwolenia na budowę spornych przyłączy na terenie działek nr [...] i [...], nastąpiło na wniosek C. W. Stąd też rozstrzygnięcie sporu zgodnie ze wskazaniami, zawartymi w wyroku tut. Sądu z dnia 18 kwietnia 2007 r. sygn. akt II SA/Gl 667/06, wymagało w pierwszym rzędzie wyjaśnienia, czy podanie o wznowienie postępowania pochodziło od strony jako uprawnionego podmiotu. Nie budzi przy tym żadnej wątpliwości, że wnioskodawca nie brał udziału w postępowaniu, zakończonym ostateczną decyzją z dnia [...] r., o wydaniu której dowiedział się w dniu [...] r. po rozpoczęciu inwestycji, składając w tym dniu pismo, inicjujące niniejsze postępowanie nadzwyczajne. Nadto zgodnie z poglądem, zawartym w wyroku z dnia 3 listopada 2005 r. sygn. akt II SA/Gl 205/04, ustalenie przesłanek wznowieniowych winno zaś nastąpić w toku postępowania wznowieniowego, w którym należy zbadać, czy wniosek o wznowienie pochodzi od strony postępowania. Sąd wskazał przy tym, że w tym względzie istotne jest ustalenie kręgu osób, którym przysługuje tytuł prawny do dysponowania znajdującymi się na działce nr [...] instalacjami wodociągowymi. Zdaniem składu orzekającego, zawarte w tym wyroku wytyczne co do dalszego toku postępowania wskazują, że krąg stron w postępowaniu o pozwolenie na budowę należy ustalić na podstawie stanu prawnego, obowiązującego w dacie wydania kwestionowanej decyzji, tj. w dniu [...] r. Na mocy ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o zmianie ustawy – Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych ustaw ( Dz. U. Nr 80, poz. 718 ), która weszła w życie z dniem 11 lipca 2003 r., dokonano bowiem nowelizacji art. 28 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane ( obecnie tekst jednolity Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.). W aktualnym stanie prawnym, obowiązującym od dnia 11 lipca 2003 r., a zatem w dacie złożenia podania o wznowienie, ustawodawca określił krąg stron w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę. I tak, przymiotem strony w takim postępowaniu legitymują się inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu ( art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego ). Taki stan prawny nie obowiązywał jednak w dacie wydania decyzji dotychczasowej, objętej żądaniem wznowienia postępowania. W ówczesnym stanie prawnym sprzed 11 lipca 2003 r. ustawa – Prawo budowlane nie zawierała definicji strony postępowania o pozwolenie na budowę. Zatem w postępowaniu takim obowiązywały reguły procedury administracyjnej. Zgodnie zaś z art. 28 kpa, stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Interes prawny w takim ujęciu musi być wywodzony z konkretnej normy prawa materialnego. Zatem w niniejszej sprawie ocena, czy wnioskodawca C. W. winien być stroną postępowania, zakończonego ostateczną decyzją z dnia [...] r., winna nastąpić na gruncie stanu prawnego, obowiązującego w dacie wydania kwestionowanego aktu, czyli na gruncie art. 28 kpa. Jak wynika z prawidłowych ustaleń faktycznych organu obydwu instancji, uczestnik postępowania C. W. nie jest właścicielem działki nr [...], objętej pozwoleniem na budowę przyłącza wodociągowego do budynku skarżących na działce nr [...]. Roboty budowlane w zakresie realizacji przedmiotowego przyłącza polegały na dokonaniu "wcinki" do istniejącej sieci wodociągowej. Jednakże zdaniem sądu administracyjnego, istotny dla rozstrzygnięcia sprawy jest fakt, że co prawda włączenie do sieci wodociągowej nastąpiło na terenie działki nr [...] za zgodą jej współwłaścicieli, lecz przedmiotowa sieć wodociągowa przebiega od ul. [...] w K. i przylegającej do niej działki nr [...] – poprzez następne działki nr [...];[...] i [...] – do działki nr [...], której współwłaścicielem jest C. W. Taki przebieg sieci wodociągowej potwierdza znajdująca się w aktach mapa ( k. 68 – 69 akt adm.). Przedmiotowa sieć wodociągowa jako jeden obiekt budowlany, stanowiący całość funkcjonalno – użytkową, usytuowany jest zatem na terenie kilku działek, stanowiących odrębne pod względem prawnym nieruchomości. Jak prawidłowo ustaliły organy administracji, sieć wodociągowa nie stanowi własności Rejonowego Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji w K. ( vide :pismo tego podmiotu z dnia [...] r.). Taki stan rzeczy jest miarodajny, jeżeli zważyć, iż urządzenia służące do doprowadzania wody nie stają się z mocy art. 49 kodeksu cywilnego "automatycznie" własnością przedsiębiorstwa. Jak bowiem wyjaśnił Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 8 marca 2006 r. sygn. akt III CZP 105/05 ( OSNC 2006/10/159), przepis ten nie stanowi samoistnej podstawy prawnej przejścia urządzeń służących do doprowadzania lub odprowadzania wody, pary, gazu, prądu elektrycznego oraz innych podobnych urządzeń na własność przedsiębiorstwa przez ich połączenie z siecią należącą do tego przedsiębiorstwa. Co więcej, przedmiotowa sieć wodociągowa nie mogła być w żadnym trybie przejęta na własność PPWiK, jako że jest poza sporem, iż jej budowa była finansowana przez C. W., A. K. i A. M. – jako współwłaścicieli działki drogowej nr [...], powstałej z podziału nabytej przez nich wspólnie działki nr [...] na mocy aktu notarialnego z dnia [...] r., które to osoby uzyskały pozwolenie na jej budowę na podstawie decyzji z dnia [...] r., podczas gdy inwestorzy ci są jedynie współwłaścicielami jednej z działek, po której przedmiotowa sieć przebiega od ulicy [...]. Ocena zgodności z prawem decyzji z dnia [...] r., nie należy zaś do niniejszego postępowania. Jednak w efekcie wydania tego aktu doszło do budowy sieci wodociągowej częściowo na terenie, którego inwestorzy nie byli i nie są właścicielami, nawet przy założeniu, że współwłaścicielom dawnej działki nr [...] przysługiwała służebność przechodu i przejazdu po działce nr [...]. Zatem rozważenia wymaga stan prawny sieci wodociągowej, do której nastąpiło wykonanie przyłącza na podstawie kwestionowanej decyzji z dnia [...] r. Z mocy art. 48 kodeksu cywilnego, z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, do części składowych gruntu należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane. Własność nieruchomości rozciąga się też na rzecz ruchomą, która została połączona z nieruchomością w taki sposób, że stała się jej częścią składową ( art. 191 kc ). Skoro w niniejszej sprawie nie zachodzi wyjątek przewidziany w art. 49 kc, stwierdzić przyjdzie, iż sieć wodociągowa po połączeniu z nieruchomością dzieli byt prawny gruntu. W sytuacji, gdy sieć wodociągowa przebiega przez kilka nieruchomości, jak to ma miejsce w niniejszej sprawie, zgodnie z zasadą superficies solo cedit, należy zatem przyjąć, że właściciele poszczególnych nieruchomości są równocześnie właścicielami sieci usytuowanej w gruncie i to niezależnie od tego, kto dokonał i finansował budowę sieci. Błędnie zatem uznały organy obydwu instancji, iż ta część sieci wodociągowej, która znajduje się na działce nr [...], stanowi własność osób, którzy finansowali jej budowę. Jednakże współwłaściciele działki nr [...] są niewątpliwie właścicielami odcinka tej sieci, usytuowanego na tejże działce. Co więcej, z istoty sieć wodociągowa jako inwestycja liniowa ma charakter niepodzielny. Jej poszczególne odcinki nie mogą być samodzielnie użytkowane i pełnić funkcji gospodarczej. Jest to wszak jedno urządzenie budowlane. Zatem wykonywanie uprawnień właścicielskich na danym odcinku sieci dotyczy praw własności innych osób. Stąd też prowadzenie jakichkolwiek robót budowlanych dotyczy interesu prawnego wszystkich właścicieli poszczególnych odcinków sieci wodociągowej, jako że ingeruje w zakres uprawnień właścicielskich. Wszak uczestnik postępowania C. W. wskazywał na niemożność korzystania z sieci w pewnych okresach z uwagi na obniżenie ciśnienia wody w wyniku podłączenia kolejnego użytkownika. W konsekwencji zdaniem sądu administracyjnego przyjąć należało, że przymiot strony w postępowaniu zakończonym decyzją o pozwoleniu na budowę spornych przyłączy na działce nr [...], przysługiwał zgodnie z art. 28 kpa, wszystkim właścicielom sieci wodociągowej, do której nastąpiło wykonanie przyłącza. Skoro zaś sieć wodociągowa usytuowana jest nie tylko na działce nr [...], lecz przebiega także przez działkę nr [...], której współwłaścicielem jest C. W., to stroną postępowania winni być także współwłaściciele tejże działki jako właściciele sieci na tym odcinku. Wreszcie, w motywach wyroku w sprawie II SA/Gl 205/04 jednoznacznie wskazano, że brak tytułu prawnego do działki nr [...], na której zlokalizowano przedmiotowe przyłącze, nie jest wystarczający dla oceny przymiotu strony. Tymczasem ani C. W., ani pozostali współwłaściciele działki nr [...], której częścią składową jest sieć wodociągowa, nie zostali powiadomieni o wszczęciu postępowania o udzielenie pozwolenia na budowę przyłącza do tejże sieci, ani też nie doręczono im decyzji z dnia [...] r. Taki stan rzeczy doprowadził do pozbawienia tych osób udziału w postępowaniu i wydania decyzji, obarczonej wadą z art. 145 § 1 pkt 4 kpa. Stąd też C. W. jako legitymujący się przymiotem strony, uprawniony był do żądania wznowienia postępowania i wniosek złożył w ustawowym terminie z art. 148 § 2 kpa, bowiem uczynił to niezwłocznie po dowiedzeniu się o wydaniu decyzji. Stwierdzenie wystąpienia przesłanki wznowieniowej obligowało organ administracji do ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy, zakończonej decyzją z dnia [...] r. Prawidłowo organy obydwu instancji przyjęły, że w sytuacji zrealizowania robót budowlanych, objętych wnioskiem o udzielenie pozwolenia na budowę przyłącza, postępowanie w tym przedmiocie jest bezprzedmiotowe w rozumieniu art. 105 § 1 kpa. Taki pogląd prawny i wskazania co do dalszego postępowania, wynikały niezbicie z wyroku tut. Sądu w sprawie II SA/Gl 667/06. Tymczasem ocena prawna wyrażona w orzeczeniu sądu wiąże zarówno organy administracji, jak i skład orzekający w niniejszej sprawie ( art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Dodać należy, że bezprzedmiotowość postępowania o udzielenie pozwolenia na budowę przyłączy wynika również ze zmiany stanu prawnego. W aktualnie obowiązującym stanie, realizacja takiej inwestycji nie wymaga bowiem pozwolenia na budowę ( art. 29 ust. 1 pkt 20 Prawa budowlanego ). Po wznowieniu postępowania administracyjnego rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej następuje zaś nie tylko w oparciu o nowy stan faktyczny sprawy, lecz także na podstawie prawa materialnego, obowiązującego w dacie orzekania przez organy w sprawie wznowieniowej. Stąd też bezzasadny jest zarzut skargi obrazy art. 151 § 1 pkt 2 kpa, skoro na konieczność uchylenia decyzji dotychczasowej i umorzenia postępowania w sytuacji zrealizowana spornej inwestycji wskazano w motywach poprzedniego wyroku tut. Sądu, a przy tym w niniejszej sprawie wystąpiła przesłanka wznowieniowa z art. 145 § 1 pkt 4 kpa. Zupełnie inną kwestią jest jednak stwierdzenie podstawy wznowienia w postaci pozbawienia strony udziału w postępowaniu a kwestia, czy udzielenie pozwolenia na budowę przyłącza wymagało zgody wszystkich właścicieli sieci wodociągowej. Rozstrzygnięcie sporu na tym tle nie ma żadnego znaczenia dla rozpoznania niniejszej sprawy, bowiem samo postępowanie o udzielenie pozwolenia na budowę jest bezprzedmiotowe. Jedynie gdyby zachodziła podstawa do merytorycznego rozpoznania wniosku skarżących, niezbędne byłoby rozważenie, czy wykazali oni prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane ( art. 32 ust. 4 pkt 2 Prawa budowlanego ) Wykazanie tego prawa nie pozostaje jednak w żadnym związku z ustaleniem kręgu stron postępowania o udzielenie pozwolenia na budowę. W tej sytuacji wadliwy częściowo pogląd organów administracji w kwestii własności sieci wodociągowej, nie miał znaczenia dla wyniku sprawy. Nie stwierdzając zatem naruszenia prawa wymienionego w art. 145 § 1 pkt 1 i 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny skargę oddalił jako nieuzasadnioną na podstawie art. 151 tej ustawy.