II SA/Gl 979/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: sędzia WSA Maria Taniewska – Banacka (spr.) po rozpoznaniu w dniu 2 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R.L. na uchwałę Rady Miejskiej w T. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie aportu prawa własności nieruchomości do spółki prawa handlowego postanawia odrzucić skargę. Dnia [...] r. wpłynęła adresowana bezpośrednio na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skarga wniesiona – jak określono - przez Społeczny Komitet Osiedlowy osiedla [...] w T., przy czym zważając na treść art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. – zwana dalej p.p.s.a.) przekazano powyższą skargę do właściwego organu, tj. Radzie Miejskiej w T. celem nadania jej dalszego biegu. Skarga wraz z aktami administracyjnymi i odpowiedzią na skargę wpłynęła do Sądu w dniu [...] r. Wobec braku jednoznacznego wskazania strony skarżącej, na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 28 grudnia 2011 r., Społeczny Komitet Osiedlowy osiedla [...] w T. został wezwany do dokładnego oznaczenia strony skarżącej poprzez wskazanie imion i nazwisk osób podpisanych pod skargą oraz do określenia czy osoby te występują w niniejszym postępowaniu w imieniu własnym, czy też reprezentują organizację działającą pod nazwą Społeczny Komitet Osiedlowy Osiedla [...] w T., ewentualnie czy skargę wnosi grupa mieszkańców zgodnie z listą załączoną do skargi – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Pismem z dnia [...] r. R.L. udzielił odpowiedzi na powyższe wezwanie precyzując, że skargę wnosi "w imieniu wszystkich mieszkańców osiedla [...]", co czego został upoważniony na zgromadzeniu mieszkańców, które odbyło się w [...] r. W związku z powyższym oświadczeniem R.L. został wezwany do podania imion i nazwisk osób, które reprezentuje oraz do nadesłania upoważnień udzielonych mu przez te osoby do działania w ich imieniu przed sądami administracyjnymi – w terminie 7 dni pod rygorem przyjęcia, że działa on jedynie w imieniu własnym. Dodatkowo został on wezwany do wykazania, że przed wniesieniem skargi do tutejszego Sądu zwrócił się on w imieniu własnym bądź w imieniu grupy mieszkańców Miasta T. do Rady Miejskiej w T. z wezwaniem do usunięcia naruszenia w trybie art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jednolity: Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 z późn. zm.) – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi przesłano pismo z dnia [...] r. powtarzające poprzednio zaprezentowaną argumentację, jednak nie załączono do niego wymaganych pisemnych upoważnień. Skarżący stwierdził bowiem, iż otrzymane wezwanie to cyt: "totalna bzdura jaką sobie wymyśla Sąd" podnosząc nadto, że jego pisma i skargi kierowane do WSA spotykają się z cyt: "paranoidalnymi wymysłami". W konsekwencji nieprzedłożenia wymaganych upoważnień - na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 20 lutego 2012 r. - oznaczono jako stronę skarżącą R.L.. Skarżący nie przedstawił również dokumentu, z którego wynikałoby, że przed złożeniem skargi wniósł on wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, skierowane do Rady Miejskiej w T.. Stwierdza to również w odpowiedzi na skargę z dnia [...] r. organ, którego uchwałę zaskarżono, wnosząc o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej, ewentualnie o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: W pierwszej kolejności wskazać należy, że zgodnie z 101 ust. 1 cytowanej wyżej ustawy o samorządzie gminnym każdy czyj interes prawny lub uprawnienie zostało naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć taką uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Z kolei art. 101 ust. 2a tej ustawy stanowi, że skarga może zostać wniesiona również w imieniu grupy mieszkańców gminy, którzy wyrażą na to pisemną zgodę. W niniejszej sprawie skarżący do skargi dołączył jedynie kopie listy mieszkańców zawierającej imiona i nazwiska, adresy zamieszkania oraz podpisy tych osób, bez wskazania, w jakim celu lista ta została sporządzona. Sąd uznał zatem, że nie można jej potraktować jako pisemnej zgody na zaskarżenie przez R.L. w imieniu wymienionych na liście osób uchwały Rady Miejskiej w T. z dnia [...] r., nr [...]. Jednak z uwagi na fakt, że pod skargą widnieje podpis R.L., został on uznany za stronę skarżącą działającą w niniejszym postępowaniu w imieniu własnym. Przepis art. 52 p.p.s.a. stanowi jednak, że skargę można wnieść do sądu po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Zgodnie natomiast z cytowanym powyżej art. 101 ustawy o samorządzie gminnym skargę na uchwałę organu gminy można wnieść po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia. Z powyższej regulacji prawnej wynika, że uprzednie wystąpienie z wezwaniem warunkuje możliwość skutecznego zaskarżenia takiej uchwały. Skarga wniesiona do sądu administracyjnego bez wyczerpania przysługującego skarżącemu przed organem właściwym w sprawie środka zaskarżenia, w tym wypadku wezwania do usunięcia naruszenia, podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna (art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, że R.L. ani imieniem własnym ani jako reprezentant mieszkańców po wydaniu uchwały, a przed wniesieniem skargi nie wezwał pisemnie organu, tj. Rady Miejskiej w T. do usunięcia naruszenia. W związku z powyższym jego skarga, jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a.