II SA/Gl 990/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Taniewska - Banacka (spr.) po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z.D. na niewykonanie przez Radę Gminy M. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 22 września 2006 r., sygn. akt II SA/Gl 62/06 w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: sprostować postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 2 czerwca 2011 r. sygn. akt II SA/Gl 990/10 w ten sposób, że: 1. w wersie 12 sentencji zamiast "B." winno być "B." (sprostowano nazwisko adwokata), 2. w wersie 14 sentencji zamiast "B." winno być "B." (sprostowano nazwisko adwokata), 3. w wersie 6 uzasadnienia zamiast "B." winno być "B." (sprostowano nazwisko adwokata), 4. w wersie 34 uzasadnienia zamiast "B." winno być "B." (sprostowano nazwisko adwokata). W sentencji oraz w uzasadnieniu postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 2 czerwca 2011 r., sygn. akt II SA/Gl 990/10 przy oznaczaniu nazwiska adwokata wnioskującego o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej błędnie wymieniano nazwisko adwokata ustanowionego z urzędu jako "B.", w sytuacji, gdy z akt sprawy wynika, że nazwisko to brzmi "B.". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Stosownie do art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., zwaną dalej p.p.s.a.) sąd może z urzędu sprostować w wyroku między innymi oczywiste omyłki i błędy pisarskie. Natomiast stosownie do art. 166 p.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. W postanowieniu z dnia 2 czerwca 2011 r. Sąd przez oczywistą omyłkę oznaczył nazwisko adwokata "B." zamiast "B." podczas, gdy między innymi z pisma Okręgowej Rady Adwokackiej z dnia [...] r. wynika, że wyznaczono pełnomocnika z urzędu dla strony skarżącej w osobie adwokata T.B.. Mając na uwadze powyższe okoliczności faktyczne na podstawie art. 156 § 1 i 166 p.p.s.a należało orzec jak w sentencji. O sprostowaniu orzeczono na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 156 § 2 p.p.s.a.