II SA/Gl 990/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski,, Sędzia NSA Łucja Franiczek, Protokolant specjalista Ewa Jędrasik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 lipca 2018 r. sprawy ze skargi I. V. na decyzję Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie legalności robót budowlanych oddala skargę. Pismem z dnia [...] r. I. V. zwróciła się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta B. wnioskując o ustalenie zakresu i charakteru samowolnie wykonanych robót budowlanych polegających na wyburzeniu starego i budowie nowego komina w budynku zlokalizowanym przy Placu [...]. Pismem z dnia [...] r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Miasta B. powiadomił o zamiarze przeprowadzenia czynności kontrolnych w sprawie przebudowy komina, a po ich przeprowadzeniu w dniu [...] r. spisany został protokół, w którym m.in. podkreślono, że komin został wyremontowany z uwagi na zły stan techniczny, przy czym pozostawiono jego dotychczasowy kształt i parametry. W toku dalszego postępowania organ dołączył do akt sprawy przedłożone przez zarządcę nieruchomości dokumenty, w tym zgłoszenie robót budowlanych z dnia [...] r., decyzję Śląskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z dnia [...] r., protokoły okresowej kontroli przewodów kominowych. W wyniku ustalonego na tej podstawie stanu faktycznego powiatowy organ nadzoru decyzją z dnia [...] r. umorzył postępowanie wszczęte w sprawie remontu komina w wymienionym powyżej budynku nie stwierdzając naruszenia obowiązujących przepisów prawnych. W wyniku odwołania I. V., rozpatrujący sprawę Śląski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Katowicach decyzją z dnia [...] r. Nr [...] uchylił rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji i przekazał mu sprawę do ponownego rozpatrzenia, podnosząc w uzasadnieniu brak wszechstronnego wyjaśnienia charakteru i zakresu wykonanych robót, uniemożlwiający prawidłowe zakwalifikowanie tych robót jako remontu względnie przebudowy komina. Podniesiono także, że organ nie odniósł się do wszystkich zgłaszanych zarzutów i nie wyjaśnił podnoszonych wątpliwości w zakresie zgodności wykonanych robót z przepisami techniczno- budowlanymi. Prowadząc ponownie postępowanie organ dokonał kolejnej kontroli wykonanych robót budowlanych, przeprowadził rozprawy administracyjne w celu m.in. ustalenia stanowiska stron postępowania, dołączył do akt kolejne protokoły obowiązkowych kontroli okresowych przewodów kominowych, a następnie decyzją nr [...] z dnia [...] r., przywołując w podstawie prawnej art. 105 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, umorzył w całości postępowanie administracyjne w sprawie wykonanych robót budowlanych polegających na remoncie komina w budynku nr [...] przy Placu [...] w B. - jako bezprzedmiotowe. W uzasadnieniu organ w pierwszej kolejności przytoczył definicje remontu, przebudowy i budowy zawarte w art. 3 ustawy Prawo budowlane. Następnie przedstawił przebieg dotychczasowego postępowania i zebrane w sprawie dokumenty, pisma i oświadczenia. W konsekwencji wyjaśnił, że: - konieczność wykonania remontu komina nad dachem budynku nr [...] przy Placu [...] w B. wynikała z kolejnych kontroli okresowych stanu technicznego tego budynku (z [...]r., [...] r. i [...] r.). Potwierdzono wówczas, iż dla zachowania bezpieczeństwa konstrukcji należy przebudować komin ponad dachem. - Właściciele lokali w budynku nr [...] (ok. 67% udziału w nieruchomości) podjęli uchwałę o konieczności wykonania remontu komina z uwagi na zagrożenia zdrowia i życia przechodniów i mieszkańców budynku. - Z uwagi, iż budynek jest elementem układu urbanistycznego wpisanego do rejestru zabytków, na prowadzenie robót budowlanych przy obiekcie uzyskano pozwolenie Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków - pozwolenie nr [...] z dnia [...] r. - Wyjaśniono, iż przedmiotowe roboty budowlane zostały zgłoszone do organu administracji architektoniczno- budowlanej, który przyjął je bez zastrzeżeń (zgodnie z art. 29 ust. 4 w związku z art. 30 ust. 1 ustawy Prawo budowlane). - Organ ustalił, że wykonany remont komina polegał na rozbiórce jego części wystającej ponad dach, a następnie jego wybudowaniu z cegły klinkierowej o takich samych parametrach jak poprzedni, co potwierdzono załączonymi zdjęciami. Nie nastąpiło zwiększenie jego wymiarów czy kształtu, nie została też naruszona konstrukcja dachu. Na podstawie oświadczenia wykonawcy robót organ przyjął, że przeprowadzony remont dotyczył tylko komina nad dachem bez naruszenia przewodów kominowych na poszczególnych kondygnacjach. W ocenie organu wszczęte w sprawie postępowanie należało umorzyć jako bezprzedmiotowe. Zgodnie z art. 61 ustawy Prawo budowlane właściciel lub zarządca obiektu budowlanego jest obowiązany utrzymywać i użytkować obiekt zgodnie z zasadami określonymi w art. 5 ust. 2 tej ustawy. Kontrolę stanu technicznego przewodów kominowych, co najmniej raz w roku, przeprowadza osoba posiadająca stosowne kwalifikacje. Podniesiony w toku postępowania zarzut zabetonowania przewodu wentylacyjnego podczas remontu komina nie znalazł potwierdzenia, a skarżąca nie przedstawiła żadnego dowodu na tę okoliczność. Wobec prawidłowego zgłoszenia przedmiotowych robót budowlanych, wykonania ich zgodnie z tym zgłoszeniem, a więc braku stwierdzenia samowoli budowlanej, należało postępowanie umorzyć stosowanie do treści art. 105 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. Odwołanie od powyższej decyzji wniosła I. V., wnosząc o jej uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia z zaleceniem przeprowadzenia prawidłowego postępowania dowodowego. Zarzuciła wydanej w sprawie decyzji naruszenie art. 7 i art. 10 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez zaniechanie przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego, a także w toku postępowania naruszenie art. 24 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez dopuszczenie do prowadzenia sprawy osoby, w stosunku do której zgłoszono zastrzeżenia, co do bezstronności pracownika. Zarzuciła również naruszenie art. 75 Kodeksu postępowania administracyjnego z uwagi na pominięcie przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego. W uzasadnieniu odwołania rozwinęła postawione powyżej zarzuty, wskazując na brak przeprowadzenia postępowania dowodowego i oparcie się tylko na opiniach i ocenach osób trzecich. Zarzuciła, iż nie można opierać rozstrzygnięcia na takich twierdzeniach, gdyż w przypadku potwierdzenia naruszenia przepisów osoby te ponosiłyby odpowiedzialność na podstawie art. 90 Prawa budowlanego. Nie można zatem przyjąć ich twierdzeń za obiektywne środki dowodowe. Wskazała, iż niezrozumiałe jest żądanie organu by to ona udowodniła fakt zabetonowania przewodów kominowych. Okoliczności te powinien ustalić organ prowadzący postępowanie. Podkreśliła, iż choć nie neguje konieczności przeprowadzenia przedmiotowych robót budowlanych, to kwestionuje prawidłowość ich wykonania, gdyż ich skutkiem jest zalewanie korytarza w czasie deszczu. Dodała, iż organ błędnie określił rodzaj wykonanych robót w aspekcie pojęć budowa, przebudowa, remont, gdyż w ich wyniku doszło do wzniesienia komina o innych parametrach, w szczególności inny jest rozmiar, kolor i kształt nowego komina. Podniosła też, że w toku procedury umożliwia się stronie czynny w niej udział, a ona nie została wezwana w charakterze strony w postępowaniu przed Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków w Katowicach (delegatura w B.) w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę. Odwołująca podtrzymała wniosek o wyłączenie inspektora H. B. od udziału w sprawie niniejszego komina, zarzucając jej działanie niezgodne z prawem Wskazała także na kwestię braku wentylacji w pomieszczeniach będących własnością Gminy B. w budynku przy Placu [...] i brak działań w celu rozwiązania tej sytuacji, pomimo licznych jej interwencji. W wyniku rozpatrzenia wniesionego odwołania, Śląski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Katowicach decyzją z dnia [...] r. Nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu opisał dotychczasowy przebieg postępowania a następnie odwołał się do treści art. 105 § Kodeksu postępowania administracyjnego w myśl którego organ administracji publicznej jest obowiązany umorzyć postępowanie, gdy stało się ono z jakiejkolwiek przyczyny bezprzedmiotowe. Organ podniósł, iż przyjmuje się, że postępowanie staje się bezprzedmiotowe, gdy przedmiot rozstrzygnięcia w sprawie prawnie nie istnieje. Na gruncie niniejszej sprawy Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Miasta B. umorzył postępowanie w sprawie remontu komina w budynku mieszkalnym nr [...] przy Placu [...] w B., a w ocenie organu odwoławczego stanowisko to jest prawidłowe i zapadło w wyniku należytego rozpatrzenia materiałów sprawy. Organ drugiej instancji nie dopatrzył się nieprawidłowości. W pierwszej kolejności organ pierwszej instancji, na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego stwierdził, iż wykonane roboty budowalne należy zakwalifikować jako remont komina przedmiotowego budynku. Wobec dokonanego w dniu [...] r. zgłoszenia oraz w związku z uzyskaniem pozwolenia nr [...] z dnia [...] r. Śląskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków nie potwierdzono samowoli budowlanej. Zgodnie bowiem z art. 29 ust. w pkt 1 Prawa budowlanego pozwolenia na budowę nie wymaga wykonanie robót budowlanych polegających na remoncie obiektów budowlanych, przy czym w myśl art. 29 ust. 4 do zgłoszenia remontu na obszarze wpisanym do rejestru zabytków dołączono pozwolenie właściwego wojewódzkiego konserwatora zabytków. Przeprowadzone przez organ pierwszej instancji czynności kontrolne wykazały, że przedmiotowy komin nie zmienił charakterystycznych parametrów Niezadowolona z rozstrzygnięcia I. V. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji utrzymującej w mocy rozstrzygnięcie pierwszej instancji jako wydanej z rażącym naruszeniem prawa poprzez naruszenie przepisów postępowania, tj.: - art. 61 w związku z art. 7 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez przyjęcie, że organ prowadzący postępowanie nie mógł czynić ustaleń wykraczających poza ramy zawiadomienia wniesionego przez skarżącą; - art. 7 w związku z art. 78 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez zaniechanie niezbędnych czynności dowodowych celem ustalenia stanu faktycznego sprawy, w szczególności pominięcia dowodu z opinii biegłego, dowodów dokumentów; - art. 80 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez dopuszczenie dowolnej w miejsce swobodnej oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego - m.in. poprzez przyjęcie, że wybudowany komin ma identyczny kształt, wysokość, szerokość czy kolor i został wykonany z tego samego materiału co poprzedni, - art. 89 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez nieuzasadnione prowadzenie rozprawy, gdy nie mogło to przyspieszyć czy uprościć postępowania oraz nie było wymagane przepisami postępowania, - art. 105 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez umorzenie postępowania wskutek bezpodstawnego przyjęcia, że jest ono bezprzedmiotowe oraz naruszenia prawa materialnego, tj. - z uwagi na błędna wykładnię art. 3 Prawa budowlanego, a mianowicie błędną wykładnię pojęć budowa, przebudowa czy remont, skutkującą przyjęciem, że wykonane roboty polegały na remoncie. W uzasadnieniu rozwinęła postawione zarzuty. Przyznała, że niniejsze postępowanie zapoczątkowane zostało jej pismem z dnia [...] r., przy czym w piśmie tym nie dokonała oceny wykonanych robót jako remontu. Podkreśliła, że zwróciła uwagę organowi, iż wykonane roboty budowlane doprowadziły do gromadzenia się wody deszczowej na korytarzu, co spowodowane zostało zalaniem betonem przewodów kominowych. Podkreśliła, że ciężar dowodu nie spoczywa na niej tylko na organie prowadzącym postępowanie. Podkreśliła, że w toku postępowania organy obu instancji dokonały błędnych ustaleń stanu faktycznego oraz zakresu wykonanych robót budowlanych. Cytując fragmenty różnych orzeczeń sądowych zakwestionowała stanowisko organów co do kwalifikacji wykonanych robót jako remontu. Podkreśliła, że ustalenia organów oparte są na oświadczeniach i opiniach osób bezpośrednio zainteresowanych wynikiem postępowania, czyli nie można ich uznać za obiektywny dowód w sprawie. Podkreśliła, że inwestor nie dysponował zezwoleniem konserwatorskim na wykonanie remontu komina, tylko na jego przebudowę, co zostało w sprawie zupełnie pominięte. W odpowiedzi na skargę Śląski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Katowicach podtrzymując swoje stanowisko prezentowane w zaskarżonej decyzji, wniósł o jej oddalenie. Na rozprawie w dniu 18 lipca 2018 r. uczestniczka postępowania - "A" przy Placu [...] w B. wniosła o oddalenie skargi. Poniosła, iż skarżąca pozostaje w konflikcie ze "A" zlegając z opłatami od [...] r., w rezultacie czego jej lokal został wystawiony na licytację. Podkreśliła, iż nie jest prawdą, iż przedmiotowe roboty doprowadziły do zabetonowania komina. Dodała też, że na korytarzu nie pojawiła się woda, pomimo obfitych w ostatnim czasie deszczy. Podniosła też, iż skarżąca mimo licznych skarg, nigdy nie udostępniła swego lokalu w celu przeprowadzenia oględzin, nie stawiała się też na żadnej kontroli. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpatrując sprawę zważył, co następuje: W myśl art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.jedn. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w treści ustawy. Kryterium kontroli wykonywanej przez te sądy określa art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.jedn. Dz.U. z 2017 r., poz. 2188) stanowiący, że jest ona sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zatem kontrola sądów polega na zbadaniu, czy kwestionowana decyzja nie uchybia przepisom prawa materialnego lub procesowego w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy albo dającym podstawę do wznowienia postępowania bądź mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sądy badają również, czy organ administracji publicznej nie dopuścił się uchybień skutkujących nieważnością decyzji (art. 145 § 1 cytowanej ustawy). Jednakowoż sądy administracyjne – w myśl art. 134 § 1 tej ustawy rozstrzygają w granicach danej sprawy, nie będąc związanymi zarzutami i wnioskami skargi, a zatem oceniają legalność decyzji również z urzędu. Kierując się tym zapisem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach stwierdził, iż zaskarżona decyzja oraz decyzją ją poprzedzającą nie naruszają prawa w sposób mogący spowodować ich uchylenie. Kontrolowane w sprawie decyzje wydane zostały po przeprowadzeniu przez organy nadzoru budowlanego postępowania z wniosku I. V. - pisma z dnia [...] r. donoszącego o wykonywaniu robót budowlanych w przedmiotowym budynku. Podkreślenia wymaga, że kontrolowane w sprawie decyzje wydane zostały w sprawie dotyczącej legalności wykonanych robót przy kominie w budynku nr [...] przy Placu [...] w B.. Dodać też trzeba, że kontrolowane decyzje wydane zostały w ponownie przeprowadzonym postępowaniu, po uchyleniu poprzedniego rozstrzygnięcia decyzją z dnia [...] r.. W ponownie prowadzonym postępowaniu organ pierwszej instancji wykonując zalecania zawarte w decyzji organu wyższej instancji uzupełnił postępowanie w zaleconym zakresie w sposób wszechstronny ustalając zakres i charakter wykonanych robót budowlanych. W sposób jednoznaczny ustalono, że zaistniała konieczność przeprowadzenia remontu przedmiotowego komina, gdyż w wyniku kolejnych kontroli okresowych stanu technicznego tego budynku potwierdzono jego zły stan techniczny zagrażający bezpieczeństwu konstrukcji. W protokołach kolejnych kontroli m.in. z dnia [...] r., [...] r. i [...] r., stwierdzono potrzebę przebudowy komina ponad dachem. Następnie organ ustalił, iż na przeprowadzenie przedmiotowych prac budowlanych wyrazili zgodę właściciele lokali w tym budynku, podejmując stosowną uchwałę o konieczności wykonania remontu komina z uwagi na zagrożenia zdrowia i życia przechodniów i mieszkańców budynku. Uchwała została przyjęta większością ok. 67% udziałów w nieruchomości. Na wykonanie koniecznych robót budowlanych (wobec faktu, iż budynek jest elementem układu urbanistycznego wpisanego do rejestru zabytków) uzyskano pozwolenie Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków - pozwolenie nr [...] z dnia [...] r. Fakt określenia w tym pozwoleniu zakresu i sposobu prowadzenia robot budowlanych nazwą przebudowa komina ponad dachem, nie może przesądzać o wykonanym zakresie i charakterze robót budowlanych. Wykonane roboty budowlane pismem z dnia [...] r. zostały zgłoszone do Prezydenta Miasta B. jako organu administracji architektoniczno- budowlanej, który przyjął je bez zastrzeżeń. Działanie inwestora i organu zgodne zatem były z art. 29 ust. 4 w związku z art. 30 ust. 1 ustawy Prawo budowlane. Jak ustaliły organy, wykonane roboty budowlane polegały na rozbiórce dotychczasowego komina w części wystającej ponad dach, a następnie ponownym jego wybudowaniu (odtworzeniu) z cegły klinkierowej. Nowy komin uzyskał takie same parametry jak poprzedni, użyto przy tym innych wyrobów budowlanych - cegły klinkierowej. Potwierdzono to załączonymi do akt sprawy zdjęciami i protokołami. Wbrew twierdzeniom skarżącej nie nastąpiło zwiększenie jego wymiarów czy kształtu, nie została też naruszona konstrukcja dachu. Zatem ustalony zakres robót budowlanych potwierdził, iż był to remont, czyli w istniejącym obiekcie wykonano roboty polegające na odtworzeniu stanu pierwotnego - rozebrano komin dotychczasowy i w to miejsce postawiono komin o takich samych parametrach jak poprzedni. Na podstawie oświadczenia wykonawcy robót przyjęto też, że przeprowadzony remont dotyczył tylko komina nad dachem bez naruszenia przewodów kominowych na poszczególnych kondygnacjach. Tym samym nie zostało potwierdzone w toku przeprowadzonych kontroli i oględzin zabetonowanie przewodów kominowych. Nie zostały także potwierdzone informacje o zalewaniu wodami opadowymi korytarza w budynku. Skarżąca nie przedłożyła na tę okoliczność żadnego dowodu, choćby zdjęcia zalanego korytarza. Zasadnie organy przyjęły, że zgodnie z art. 61 ustawy Prawo budowlane właściciel lub zarządca obiektu budowlanego jest obowiązany utrzymywać i użytkować obiekt zgodnie z zasadami określonymi w art. 5 ust. 2 tej ustawy. Dla wypełnienia powyższego obowiązku przeprowadza się m.in. systematyczną kontrolę stanu technicznego budynku w tym m.in. przewodów kominowych co najmniej raz w roku przez osobę posiadającą odpowiednie kwalifikacje - tj. kwalifikacje mistrza w rzemiośle kominiarskim (w odniesieniu do przewodów dymowych oraz grawitacyjnych przewodów spalinowych i wentylacyjnych). Wobec stwierdzonej konieczności robót budowlanych przy kominie wymagającym remontu, wobec prawidłowego zgłoszenia przedmiotowych robót budowlanych, a także wykonania ich zgodnie z tym zgłoszeniem, czyli wobec braku stwierdzenia samowoli budowlanej, a także wykonania ich zgodnie z obowiązującymi przepisami techniczno- budowlanymi prawidłowo organ pierwszej instancji umorzył postępowanie stosowanie do treści art. 105 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, w myśl którego organ administracji publicznej jest obowiązany umorzyć postępowanie, gdy stało się ono z jakiejkolwiek przyczyny bezprzedmiotowe. Wskazać należy, że zgodnie z art. 104 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego organ administracji publicznej załatwia sprawę przez wydanie decyzji, chyba, że przepisy stanowią inaczej. W myśl § 2 tego przepisu decyzje rozstrzygają sprawę co do jej istoty w całości lub w części, albo w inny sposób kończą sprawę w danej instancji. Odnosząc się do pierwszej części przepisu, trzeba przyznać, że jest to władcze, jednostronne oświadczenie woli tego organu, oparte na przepisach prawa administracyjnego i określające sytuację prawną konkretnie wskazanego adresata. Inny sposób zakończenia sprawy w danej instancji, to m.in umorzenie postępowania. Decyzja o umorzeniu postępowania nie rozstrzyga a contario sprawy co do istoty, jest więc orzeczeniem formalnym kończącym sprawę bez jego merytorycznego rozstrzygnięcia i jest wyjątkiem, który należy traktować jako środek ostateczny, mający zastosowanie tylko w tych sytuacjach, kiedy nie ma możliwości podjęcia merytorycznego rozstrzygnięcia w sprawie. W myśl art. 105 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania. Sprawa administracyjna jest bezprzedmiotowa w rozumieniu powyższego przepisu, gdy nie ma materialnoprawnych podstaw do władczej ingerencji organu administracji (w formie decyzji administracyjnej). W takiej sytuacji jakiekolwiek rozstrzygnięcie merytoryczne pozytywne czy negatywne staje się prawnie niedopuszczalne (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 lutego 2006 r. sygn. akt I OSK 967/05). Bezprzedmiotowym może być zatem postępowanie zarówno z powodu braku przedmiotu faktycznego do rozpatrzenia sprawy, jak również z powodu braku podstawy prawnej do wydania decyzji w zakresie żądania wnioskodawcy. (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 stycznia 2006 r. , sygn. akt II SA/428/01). W konsekwencji postępowanie można zakwalifikować jako bezprzedmiotowe gdy sprawa indywidulana nie podlegała i nie podlega merytorycznemu załatwieniu w drodze w decyzji administracyjnej lub postanowienia. Z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie, gdyż nie istnieje przedmiot rozstrzygnięcia. W sytuacji wykonania zgłoszonych robót budowlanych zgodnie z tym zgłoszeniem i przepisami techniczno- budowlanymi brak podstaw do władczej ingerencji organu. Zasadnie zatem na podstawie art. 105 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego organ powiatowy umorzył to postępowanie. Zgłaszane w skardze zarzuty należało uznać za bezzasadne. Nie doszło bowiem do naruszenia art. 7 i art. 80 Kodeksu postępowania administracyjnego, gdyż organy zgodnie z regałami postępowania zgromadziły materiał dowodowy uzasadniający przyjęcie poczynionych ustaleń. Nie doszło też do naruszenia art. 10 Kodeksu postępowania administracyjnego, gdyż strona uczestniczyła w postępowaniu i w licznych pismach prezentowała swoje stanowisko, a przed Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków w Katowicach (delegatura w B.) nie było prowadzone odrębne postępowanie wymagające udziału stron. Nie można za naruszenie przepisów uznać przeprowadzenia rozprawy administracyjnej. W ten sposób organ starał się wszechstronnie wyjaśnić sprawę a nadto przekonać do swoich ustaleń strony postępowania. Postępował więc zgodnie z zasadą przekonywania wyrażoną w art. 11 Kodeksu postępowania administracyjnego. Trudno czynić organowi zarzuty z tego tytułu, tym bardziej, że strona mimo zawiadomienia o terminie rozprawy na której można było wyjaśnić wiele podnoszonych wątpliwości i zastrzeżeń, zupełnie ją zignorowała, wyrażając jedynie swoje niezadowolenie. Nie można także za zasady uznać argumentu naruszenia art. 78 i art. 79 poprzez pominięcia dowodu z opinii biegłego. Trzeba mieć na uwadze, że nadzór budowlany to fachowy pion administracji publicznej, a zatem posiada on stosowne kwalifikacje do rozstrzygania podnoszonych wątpliwości we własnym zakresie. Tym samym w ocenie składu orzekającego organ słusznie przyjął, że w przedmiotowej sprawie zaistniały przesłanki do umorzenia postępowania. Mając na względzie powyższe argumenty, nie stwierdzając naruszenia prawa skutkującego uznaniem skargi za zasadną Wojewódzki Sąd Administracyjny nie znalazł podstaw prawnych do uwzględnienia skargi i dlatego na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – oddalił skargę.