II SA/Gl 998/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Krawczyk, Sędziowie Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski (spr.), Sędzia WSA Rafał Wolnik, Protokolant sekretarz sądowy Beata Malcharek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 lutego 2008r. sprawy ze skargi Gminy W. na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie gminy oddala skargę. Uchwałą z dnia [...] r. Nr [...] podjętą na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 15 i art. 40 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym ( Dz. U. z 2001 r. nr 142 poz. 1591 ze zm., zwanej dalej ustawą o samorządzie gminnym ) oraz art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach ( Dz. U. z 2005 r. nr 236 poz. 2008, zwanej dalej ustawą lub ustawą o utrzymaniu czystości i porządku w gminach ), Rada Miejska w W. zmieniła § 4 swojej uchwały Nr [...] z dnia [...] r. w sprawie Regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie Gminy W. przez dodanie punktu 5, mocą którego do obowiązków właścicieli nieruchomości należy również "utrzymywanie nieruchomości niezabudowanej w stanie wolnym od zachwaszczenia". Po wszczęciu postępowania nadzorczego Wojewoda [...] rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia [...]r. nr [...], wydanym na podstawie art. 91 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, stwierdził nieważność powyższej uchwały Rady Miejskiej w W. z dnia [...]r. Uzasadniając to rozstrzygnięcie stwierdził, iż normatywny charakter zakwestionowanej uchwały wymaga aby jej treść została sformułowana na podstawie i w granicach ustawowego upoważnienia. Uprawnienie takie nie podlega przy tym wykładni rozszerzającej. Tym samym brak jest podstaw do przyjęcia, aby sformułowany w zakwestionowanej uchwale obowiązek miał swoje umocowanie w delegacji ustawowej zawartej w art. 4 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. W oparciu o uchwałę Rady Miejskiej w W. z dnia [...]r. Nr [...] na powyższe rozstrzygnięcie nadzorcze skargę do sądu administracyjnego wniosła Gmina W. żądając jej uchylenia. Uzasadniając skargę zarzuciła, iż rozstrzygnięcie nadzorcze zapadło przy niewłaściwym zastosowaniu art. 91 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym w zw. z art. 4 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach oraz wbrew wymogom z art. 91 ust. 3 pierwszej z tych ustaw nie zawiera uzasadnienia faktycznego i prawnego. Zdaniem skarżącej za uzasadnienie takie nie można bowiem uznać stwierdzenia organu nadzoru, że podejmując uchwałę Rada wykroczyła poza materię zawartą w art. 4 ustawy i z tego powodu nałożony uchwałą obowiązek nie znajduje normatywnego uzasadnienia. Nadto podniesiono, że podobny obowiązek został sformułowany w regulaminach utrzymania czystości i porządku na terenach innych gmin. Podobny zapis znajdował się też w uchwale tej Rady z dnia [...]r. Nr [...] i nie został wówczas przez organ nadzoru zakwestionowany. Stwierdzono nadto, że za celowością i zgodnością z prawem takiej regulacji wypowiedziała się [...] Izba Rolnicza w K. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia nadzorczego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Skarga nie zasługuje na uwzględnienie albowiem wbrew jej zarzutom zaskarżone rozstrzygnięcie nadzorcze nie narusza zdaniem Sądu obowiązującego prawa. Zgodnie z treścią art. 40 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym gmina może stanowić prawo miejscowe tylko na podstawie upoważnień ustawowych. Oznacza to, że przedmiotem regulacji tego prawa mogą być jedynie kwestie wynikające z tych upoważnień. Interpretacja takich upoważnień, zwłaszcza w sytuacji gdy stanowią one źródło obowiązków nakładanych na adresatów przepisów, nie może być rozszerzająca, na co trafnie zwrócono uwagę w zaskarżonym rozstrzygnięciu. Oznacza to, że tak statuowane obowiązki powinny mieć swoje jednoznaczne źródło w delegacji ustawowej. W oczywisty zdaniem Sądu sposób takiego stwierdzenia nie można zaś odnieść do obowiązku nałożonego zakwestionowaną przez Wojewodę [...] uchwałą. Nie mieści się on bowiem w żadnej z materii o jakich mowa w ust. 2 art. 4 ustawy określającego szczegółowo i wyczerpująco zakres unormowań, które powinny być zawarte w regulaminie utrzymania czystości i porządku na terenie gminy. To zaś oznacza, że uchwała ta zapadła bez podstawy prawnej, czyli jest sprzeczna z prawem w rozumieniu art. 91 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Zgodnie z tym przepisem nakładało to na organ nadzoru obowiązek stwierdzenia jej nieważności, co też Wojewoda [...] uczynił. Należy też zważyć, że sama skarżąca nie wskazała w zakresie którego to z wymagań określonych w art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy ( bo tylko ta norma prawna mogłaby wchodzić w rachubę ) mieściłby się zakwestionowany rozstrzygnięciem nadzorczym obowiązek. W świetle treści art. 40 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, nie mogła mieć w sprawie żadnego znaczenia okoliczność, że podobne do zakwestionowanego przez Wojewodę [...] obowiązki zostały ujęte w regulaminach utrzymania czystości i porządku na terenie innych gmin oraz iż taki zapis istniał we wcześniejszym regulaminie na terenie skarżącej. Nie mógł odnieść również skutku zarzut naruszenia zaskarżonym rozstrzygnięciem treści art. 91 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym. Zdaniem Sądu rozstrzygnięcie to zawiera bowiem wystarczająco czytelne i stosowne do rozstrzyganej kwestii uzasadnienie faktyczne i prawe. Z tych wszystkich względów skarga jako nieuzasadniona podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.).