II SA/Ka 123/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia NSA Adam Mikusiński Sędzia NSA Szczepan Prax (spr.) Asesor WSA Rafał Wolnik Protokolant st. sekr. sąd. Alicja Sadowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 grudnia 2004 r. sprawy ze skargi J. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego uchyla zaskarżoną decyzję i zasądza od wymienionego Kolegium na rzecz skarżącego kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania Decyzją z dnia [...] Prezydent Miasta S. przyznał J. K. dodatek mieszkaniowy w wysokości [...] zł miesięcznie za okres od [...] do [...]. W odwołaniu J. K. zarzucił, że w powyższej decyzji przyjęto dochód na jedną osobę w jego gospodarstwie domowym w kwocie [...] zł miesięcznie, podczas gdy dochód ten obejmuje alimenty na jego syna K., zasądzone od matki dziecka. Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. w trybie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymało w mocy decyzję I instancji. Po przedstawieniu zasad przyznawania dodatków mieszkaniowych, określonych w ustawie z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych ( Dz. U. Nr 71, poz. 734 ) oraz w rozporządzeniu wykonawczym z dnia 28 grudnia 2001 r. ( Dz. U. Nr 156, poz. 1817 ), Kolegium ustaliło, że J. K. prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe i zajmuje lokal mieszkalny o pow. [...] m2 . Wydatki mieszkaniowe wynoszą [...] zł, co w przeliczeniu na powierzchnię normatywną daje kwotę [...] zł, z czego 90 % = [...] zł. Wydatki wraz z ryczałtem wynoszą [...] zł. Średni miesięczny dochód wnioskodawcy w okresie 3 miesięcy poprzedzających złożenie wniosku wyniósł [...] zł. Obliczony na tej podstawie dodatek mieszkaniowy wynosi [...] zł – ([...] x 15 % ) = [...] zł. Jednocześnie Kolegium ustaliło, że wnioskodawca prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, gdyż jego syn od kilku lat wychowywany jest przez babcię zamieszkałą w T. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego J. K. powtórzył zarzuty z odwołania. Wyjaśnił, że syn zameldowany jest w przedmiotowym lokalu. Natomiast uczy się w Specjalnym Ośrodku Szkolno – Wychowawczym w T. W czasie nauki dziecko przebywa u babki, której skarżący przekazuje całe alimenty należne synowi, a u siebie zatrzymuje czasami tylko zasiłek rodzinny w kwocie [...] zł, ponieważ w czasie wolnym od nauki syn przebywa u niego. Tak więc na jego dochód składają się jedynie świadczenia z pomocy społecznej. Odpowiadając na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Skarga okazała się zasadna, bowiem zaskarżona decyzja zapadła z naruszeniem prawa materialnego, mającego wpływ na wynik sprawy. W świetle zgromadzonego materiału dowodowego i ustaleń organów orzekających nie ulega wątpliwości, że organy te do dochodu skarżącego wliczyły alimenty zasądzone na rzecz jego syna. Skoro ustalono, że nie prowadzą oni wspólnego gospodarstwa domowego, to stanowisko takie jest sprzeczne z prawem. Alimenty zasądzone na rzecz dziecka są bowiem dochodem tego dziecka, a nie jego ojca, który jedynie, jako przedstawiciel ustawowy, jest osobą te alimenty pobierającą. Zgodnie z art. 128 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego alimenty te w całości przeznaczone są jednak na dostarczenie dziecku środków utrzymania i wychowania. Ponieważ ustalenie organów administracyjnych odnośnie prowadzenia przez skarżącego jednoosobowego gospodarstwa domowego nie budzi zastrzeżeń, to dochód tego gospodarstwa nie może obejmować alimentów przyznanych synowi skarżącemu. Dlatego też przy ponownym rozpatrzeniu sprawy należy dokonać stosownej korekty w zakresie wysokości dodatku mieszkaniowego, która zależy też od wysokości dochodu gospodarstwa domowego. Skarżący okazał zresztą inne decyzje w których nie wliczono mu owych alimentów do dochodu. Z tych względów na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" i art. 200 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 z 2002 r., poz. 1270 ), w zw. z art. 97 § 1 Przepisów wprowadzających ... ( Dz. U. Nr 153 z 2002 r., poz. 1271, ze zm.) orzeczono, jak w sentencji. su.