II SA/Ka 3271/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Anna Apollo Sędziowie NSA Henryk Wach (spr.) WSA Małgorzata Jużków Protokolant Ewa Olender po rozpoznaniu w dniu 10 maja 2005 r. przy udziale- sprawy ze skargi J. S. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej uchyla zaskarżoną decyzję. Decyzją z [...] nr [...] Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w R. orzekł, że u J. S. brak jest podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej w postaci obustronnego trwałego ubytku słuchu typu ślimakowego spowodowanego hałasem, wskazanej w pozycji 21 wykazu chorób zawodowych określonych w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (Dz. U. Nr 132, poz. 1115). Jako podstawę prawną decyzji wskazał: art. 104 § 1 i 2 k.p.a., art. 5 pkt. 4a ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (tekst jednolity Dz. U. z 1998 r. Nr 90, poz. 575). W uzasadnieniu wyjaśnił, że J. S. w okresie zatrudnienia w latach 1976-2001 pracował w warunkach stwarzających ryzyko powstania utraty słuchu. Jednakże placówki orzecznicze nie rozpoznały u badanego choroby zawodowej. Od tej decyzji odwołał się J. S. podnosząc zarzuty dotyczące sposobu przeprowadzenia badań. Wniósł o ponowne badanie w Instytucie Medycyny Pracy w Ł. W uzasadnieniu przedstawił ocenę obu orzeczeń lekarskich wskazując przy tym na ich rozbieżność. Na końcu wyjaśnił, że stwierdzony ubytek słuchu uniemożliwia mu normalne funkcjonowanie. Decyzją z [...] nr [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w K., powołując się na art.138 § 1 pkt. 1 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu wyjaśnił, że J. S. w latach 1976-2001 będąc zatrudniony w KWK A pracował w warunkach ryzyka powstania przewlekłego urazu akustycznego. Następnie powołując się na wyniki badań przeprowadzonych przez placówki diagnostyczne obu stopni organ odwoławczy wyjaśnił, że biegli nie rozpoznali choroby zawodowej narządu słuchu. Swoje stanowisko uzasadnił również powołując się na § 2 i § 5 wskazanego rozporządzenia w sprawie wykazu chorób zawodowych (...). W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego J. S. wniósł o uchylenie tego rozstrzygnięcia zarzucając bezpodstawne przyjęcie, iż orzeczenia jednostek diagnostycznych są dostateczną podstawą odmowy stwierdzenia choroby zawodowej. Podobnie jak w odwołaniu zwrócił uwagę na rozbieżności pomiędzy opiniami. Na końcu wyraził pogląd, że przy stwierdzonym u niego ubytku słuchu i bezspornym narażeniu na hałas w czasie wykonywania pracy - należało stwierdzić chorobę zawodową. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasową argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) "Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie." Natomiast według art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), kontrola (...) sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Tylko zatem stwierdzenie, iż zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub z innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, może skutkować uchyleniem przez Sąd zaskarżonej decyzji (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a, b, c tej ustawy). Skarga J. S. zasługuje na uwzględnienie, lecz z innych przyczyn niż te wskazane w skardze. Na wstępie należy przypomnieć, że rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1983 r. w sprawie chorób zawodowych (Dz. U. Nr 65, poz. 294 ze, zm.) wydano na podstawie delegacji ustawowej z art. 231 pkt. 2 i 3 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (Dz. U. Nr 24 poz. 141 ze zm.). To rozporządzenie utraciło moc prawną na podstawie § 11 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (Dz. U. Nr 132, poz. 115) z dniem 3 września 2002 r., kiedy to z mocy § 12 nowe rozporządzenie weszło w życie. Zgodnie z §10 tego rozporządzenia, postępowanie w sprawie rozpoznania choroby zawodowej lub jej stwierdzenia, rozpoczęte przed dniem wejścia rozporządzenia w życie, jest prowadzone na podstawie dotychczasowych przepisów. Ta regulacja oznacza, że decydujące znaczenie ma ustalenie, kiedy rozpoczęto postępowanie w sprawie choroby zawodowej, ponieważ decyduje ono o tym, jakie przepisy będą miały zastosowanie w sprawie - nowe, czy poprzednio obowiązujące. W tej sprawie, organy administracji sanitarnej uznały, że postępowanie w sprawie rozpoznania choroby zawodowej lub jej stwierdzenia, nie rozpoczęło się przed dniem wejścia w życie nowego rozporządzenia. Z karty oceny narażenia zawodowego (k.3) nie wynika kto dokonał zgłoszenia podejrzenia choroby zawodowej. Natomiast bezspornym jest, że [...] sporządzono wywiad środowiskowy przebiegu pracy i warunków pracy zawodowej J. S. (k.2). Formalnie postępowanie w tej sprawie wszczęto postanowieniem organu sanitarnego I instancji działającego w trybie § 4 ust. 1 nowego rozporządzenia o wszczęciu postępowania w sprawie administracyjnej. Ostatecznie zaś podstawą prawną niekorzystnych dla skarżącego decyzji były przepisy nowego rozporządzenia. Organy administracji sanitarnej nie uzasadniły jednak dlaczego pominięto wskazany już dokument z [...]. Zważywszy, że J. S. zakończył pracę zawodową z końcem 2001 r. oraz to, że wywiad sporządzono w zakładowej placówce służby zdrowia przy udziale przedstawicieli zakładu pracy, należało dokonać oceny tej czynności poprzez treść § 10 nowego rozporządzenia. Organy administracji sanitarnej miały jednak obowiązek uzasadnić dlaczego uznały, że postępowanie w sprawie rozpoznania choroby zawodowej lub jej stwierdzenia, nie rozpoczęło się przed dniem wejścia nowego rozporządzenia w życie. Z naruszeniem art. 107 § 3 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie zawiera rozważań w tym kierunku. Mając na uwadze powyższe Sąd, wobec niedostatecznego wyjaśnienia znaczenia dokumentu z [...] nie miał możliwości ocenić zasadności zarzutów skargi, a co za tym idzie także zgodności z prawem zaskarżonej decyzji. Dlatego uznając, iż doszło do naruszenia prawa na podstawie art. 145 § 1 pkt. 1 lit. c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uchylono zaskarżoną decyzję. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ odwoławczy będzie miał na uwadze powyższe uwagi Sądu, co oznacza, że dokona oceny wskazanego dokumentu w aspekcie § 10 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (Dz. U. Nr 132, poz. 1115), a następnie swoje stanowisko uzasadni. Oczywistym jest, że w zależności od tych ustaleń będą miały zastosowanie w sprawie ponownie przepisy nowe lub przepisy poprzednio obowiązujące.