II SAB/Gl 113/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Aneta Majowska po rozpoznaniu w dniu 25 sierpnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. T. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. w przedmiocie wszczęcia postępowania w przedmiocie legalności budowy i rozbudowy budynku garażowego p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. Pismem z dnia 28 maja 2025 r. A. T. (dalej: skarżący), wniósł do tut. Sądu skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. (dalej: organ), w sprawie dotyczącej wszczęcia postępowania w przedmiocie legalności budowy i rozbudowy budynku garażowego. Powyższa skarga była kolejną skargą na bezczynność organu, złożoną przez skarżącego w tej samej sprawie. Poprzednia skarga z dnia 19 lutego 2025 r. była prowadzona przed tut. Sądem pod sygn. akt II SAB/Gl 63/25 i została zakończona wyrokiem z dnia 16 lipca 2025 r., w którym stwierdzono, że organ dopuścił się bezczynności z rażącym naruszeniem prawa, zobowiązano organ do wydania aktu w terminie 30 dni od daty zwrotu akt sprawy z prawomocnym wyrokiem oraz zasądzono zwrot kosztów postępowania sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. 2024 r., poz. 935 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.), sąd odrzuca skargę, jeśli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. W niniejszej sprawie skarżący po raz kolejny wniósł skargę na bezczynność organu w chwili, w której wcześniejsza sprawa ze skargi skarżącego na bezczynność tego samego organu w tej samej sprawie była przedmiotem rozpoznania przed tut. Sądem w sprawie o sygn. akt II SAB/Gl 63/25. W tej sytuacji należało uznać, że ta sama sprawa, co objęta skargą z dnia 28 maja 2025 r. zarejestrowaną pod sygn. akt II SAB/Gl 113/25, między tymi samymi stronami była w toku, stanowiąc przesłankę odrzucenia skargi. Mając na uwadze powyższe, skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Z tej przyczyny orzeczono jak w sentencji. Na mocy art. 58 § 3 p.p.s.a. Sąd wydał postanowienie na posiedzeniu niejawnym.