II SAB/Gl 13/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski po rozpoznaniu w dniu 9 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na bezczynność Wojewody Śląskiego w przedmiocie rozpoznania wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy p o s t a n a w i a 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu wpis sądowy od skargi w kwocie 100 (sto) złotych. Na podstawie zarządzenia z 28 stycznia 2026 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi przez nadesłanie pełnomocnictwa upoważniającego do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Jednocześnie wyjaśniono, że do skargi załączono pełnomocnictwo udzielone przez innego mocodawcę aniżeli skarżący. Dla dokonania powyższej czynności wyznaczono siedmiodniowy termin pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 29 stycznia 2026 r. W ustawowym terminie, który upłynął w dniu 5 lutego 2026 r., pełnomocnik skarżącego nie nadesłał do Sądu wymaganego pełnomocnictwa. Przy piśmie z dnia 30 stycznia 2026 r. nadesłał natomiast ponownie pełnomocnictwo udzielone przez innego mocodawcę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 46 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935), dalej w skrócie p.p.s.a., do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Przepis art. 37 § 1 p.p.s.a. stanowi, że pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Wobec stwierdzonego braku formalnego skargi, Sąd wezwał pełnomocnika skarżącego do jego uzupełnienia w wyznaczonym terminie. Nieuzupełnienie w terminie braków formalnych skargi skutkuje zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. jej odrzuceniem. W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik skarżącego, mimo prawidłowego wezwania do wykonania opisanego obowiązku, z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania powyższego, nie uzupełnił braku formalnego skargi. Pełnomocnik skarżącego zarówno do skargi, jak i w odpowiedzi na wezwanie Sądu do uzupełnienia braku formalnego skargi, załączył pełnomocnictwo innego mocodawcy, aniżeli skarżący. Na marginesie wskazać należy, że tutejszy Sąd podziela stanowisko zaprezentowane przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 27 lutego 2019 r., sygn. akt I OZ 156/19 (LEX nr 2627683), iż "wynikająca z art. 34 p.p.s.a. zasada wolnego wyboru sposobu działania przed sądem administracyjnym polega na tym, że strony same decydują o tym, czy w postępowaniu sądowoadministracyjnym będą występowały osobiście czy przez pełnomocnika. Skoro więc strona skarżąca powierzyła prowadzenie sprawy pełnomocnikowi, w zaufaniu do jego wiedzy i kompetencji, to ten, zgodnie z art. 37 § 1 p.p.s.a., obowiązany był dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Ewentualne braki w tym zakresie pełnomocnik powinien natomiast uzupełnić samodzielnie, jako konsekwencje swojego działania i brak jest podstaw, aby wymagać w tym zakresie aktywności od podmiotu, w imieniu którego skargę złożono. Zgodzić należy się ze stanowiskiem, że od pełnomocnika można oczekiwać znajomości ciążących na nim obowiązków zawodowych. Istotą jego pracy jest rzetelne dbanie o interesy mocodawcy, między innymi poprzez wypełnianie w terminie wszystkich wymogów proceduralnych umożliwiających stronie pełny udział w postępowaniu. Strona ponosi zaś wszelkie skutki działań pełnomocnika, także negatywne skutki uchybień lub czynności wadliwie dokonanych". Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu orzeczono po myśli art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.