II SAB/Gl 19/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Łucja Franiczek, Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska,, Sędzia WSA Rafał Wolnik (spr.), Protokolant starszy referent Katarzyna Wajs, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 czerwca 2009 r. sprawy ze skargi J. R. na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie niewydania zaświadczenia w sprawie lokalizacji autostrady 1. zobowiązuje Wojewodę [...] do wydania aktu rozstrzygającego wniosek skarżącego z dnia [...] r. w terminie 14 dni od dnia doręczenia akt sprawy, 2. zasądza od Wojewody Śląskiego na rzecz skarżącego kwotę 100 (sto) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. W skardze z dnia [...] r. wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach za pośrednictwem Wojewody [...], skarżący J. R. zarzucił Wojewodzie [...] bezczynność w sprawie załatwienia jego wniosku z dnia [...] r. o wydanie zaświadczenia i wniósł o wyznaczenie organowi siedmiodniowego terminu na rozpatrzenie tego wniosku i zasądzenie kosztów postępowania. W rzeczonym wniosku skarżący domagał się wydania przez Wojewodę [...] zaświadczenia o treści: "Wojewoda [...] zaświadcza, że na działce gruntu nr [...], położonej w Z. obręb M., linia rozgraniczająca pas drogowy autostrady [...] znajduje się w miejscu ustalonym decyzją nr [...] Wojewody [...] z dnia [...] r. o ustaleniu lokalizacji autostrady płatnej [...], o treści nadanej decyzją Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] r., znak: [...]." W treści tego wniosku skarżący zaznaczył, że domaga się wydania żądanego zaświadczenia z uwagi na niewykonanie przez Wojewodę [...] prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 7 marca 2008 r., sygn. akt II SAB/Gl 47/07. W związku z bezskutecznym upływem terminu do wydania zaświadczenia skarżący pismem z dnia [...] r. wniósł do Ministra Infrastruktury zażalenie w trybie art. 37 § 1 kpa na niezałatwienie sprawy w terminie przez Wojewodę [...]. Postanowieniem z dnia [...] r. Minister Infrastruktury stwierdził niedopuszczalność wniesienia zażalenia wskazując, że przepis art. 217 § 3 kpa nie przewiduje możliwości złożenia zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie. Powołał się na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 kwietnia 2008 r., sygn. akt II OSK 465/08, zgodnie z którym postępowanie w kwestii wydania zaświadczenia nie ma charakteru postępowania administracyjnego ogólnego i nie kończy się rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej poprzez wydanie decyzji. Na bezczynność w przedmiocie wydania zaświadczenia nie przysługuje zażalenie, o jakim mowa w art. 37 kpa. Pouczył skarżącego, że skargę na bezczynność w tym przedmiocie należy poprzedzić wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa w trybie art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.s.a. W pismach z dnia [...] r. oraz z dnia [...] r. skarżący wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa m.in. w odniesieniu do swojego wniosku z dnia [...] r. o wydanie zaświadczenia. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wskazał, że w odpowiedzi na wniosek skarżącego z dnia [...] r. udzielono pisemnej odpowiedzi informując, że organ wykonał wyrok WSA w Gliwicach z dnia 7 marca 2008 r., sygn. akt II SAB/Gl 47/07 poprzez wydanie w dniu [...] r. zaświadczenia (znak: [...]), które zostało odebrane przez żonę skarżącego R. R. w dniu [...] r. Na rozprawie w dniu 29 czerwca 2009 r. skarżący podtrzymał skargę i oświadczył dodatkowo, że żądanego zaświadczenia nie otrzymał do dnia rozprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 p.s.a. zakres przedmiotowy skargi na bezczynność wyznaczają postanowienia art. 3 § 2 pkt 1 – 4 tej ustawy. Tak więc zaskarżenie bezczynności organu administracji publicznej jest dopuszczalne w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest z mocy powyższych przepisów zaskarżenie decyzji, postanowień oraz innych aktów i czynności. Z treści wniosku złożonego w dniu [...] r. wynika, że skarżący domagał się wydania mu zaświadczenia w trybie art. 217 § 2 pkt 2 k.p.a. Stosownie do tego przepisu zaświadczenie wydaje się, jeżeli osoba ubiega się o zaświadczenie ze względu na swój interes prawny w urzędowym potwierdzeniu określonych faktów lub stanu prawnego, a zgodnie z § 3 tego artykułu powinno być ono wydane bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie siedmiu dni. W ocenie Sądu wydawanie zaświadczeń w opisanym trybie mieści się w katalogu aktów lub czynności objętych hipotezą art. 3 § 2 pkt 4 p.s.a. Nadto zauważyć należy, że w kontrolowanym postępowaniu legitymacja do wniesienia skargi na bezczynność organu wynikać może także z art. 3 § 2 pkt 8 w zw. z art. 3 § 2 pkt 3 p.s.a. bowiem w świetle art. 219 k.p.a. odmowa wydania zaświadczenia bądź zaświadczenia o treści żądanej przez osobę ubiegającą się o nie następuje w drodze postanowienia na które służy zażalenie. Z treści skargi oraz złożonego przez skarżącego na rozprawie oświadczenia wynika, że skarżący nie otrzymał zaświadczenia o żądanej przez niego treści. Z treści z kolei odpowiedzi na skargę wynika, że skarżący zaświadczenie otrzymał w dniu [...] r. W ocenie Sądu stanowisko organu nie zasługuje na uwzględnienie. Wydane w dniu [...] r. zaświadczenie było konsekwencją wyroku tut. Sądu z dnia 7 marca 2008 r. Wyrokiem tym Sąd rozstrzygnął sprawę ze skargi skarżącego na bezczynność Wojewody w kwestii wydania zaświadczenia o innej treści, aniżeli treść, której skarżący domaga się w niniejszym postępowaniu. Wówczas bowiem skarżący domagał się wydania zaświadczenia stwierdzającego, czy "z decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i obejmującej zezwolenie na budowę dwupoziomowego skrzyżowania autostrady [...] z ulicą [...] w Z. wynika, że wyznaczono nową granicę terenu przeznaczonego na pas drogowy - w rozumieniu przepisów Prawa budowlanego (§ 3 rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. - Dz.U. Nr 43, póz. 430), inną niż granica ustalona decyzją Wojewody [...] z dnia [...] r. o ustaleniu lokalizacji autostrady [...]". Skarżący wskazał też wówczas, iż zaświadczenie powinno się odnosić do odcinka granicy położonego na wysokości (w okolicy) nieruchomości oznaczonej numerami działek [...] i [...] na karcie mapy [...] obrębu M. Zaznaczył też, że w przypadku pozytywnej odpowiedzi prosi o wskazanie podstawy prawnej ustalenia takiej granicy i określenie jej położenia (odległości) w stosunku do zewnętrznej krawędzi rowu zaprojektowanego w sąsiedztwie tej nieruchomości. W związku z powyższym za niezasadne należy uznać twierdzenia organu, że zaświadczenie o treści żądanej pismem z dnia [...] r. zostało już wcześniej wydane. Niezależnie od powyższego wskazać przyjdzie, że tut. Sąd nieprawomocnym wyrokiem z dnia 29 czerwca 2009 r., sygn. akt II SA/Gl 201/09, uwzględnił skargę skarżącego na niewykonanie wyroku z dnia 7 marca 2008 r. (II SAB/Gl 47/07) przyjmując, że wydany przez organ dokument z dnia [...] r. określony jako "zaświadczenie" w istocie nim nie jest, co dodatkowo potwierdza bezczynność organu również w niniejszej sprawie. W tym stanie rzeczy wbrew twierdzeniom zamieszczonym w odpowiedzi na skargę nie ulega wątpliwości, że w kontrolowanym postępowaniu Wojewoda [...] pozostaje w stanie bezczynności, nie wydał bowiem żądanego zaświadczenia ani też postanowienia o jakim jest mowa w art. 219 k.p.a., co skutkować musiało orzeczeniem jak w sentencji w oparciu o przepis art. 149 p.s.a. O kosztach postępowania orzeczono po myśli art. 200 p.s.a. Wskazać dodatkowo należy, że początek biegu terminu do wykonania orzeczenia wynika z art. 286 § 2 p.s.a.