II SAB/Gl 22/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Taniewska-Banacka, Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski (spr.), Sędzia NSA Łucja Franiczek, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 5 lipca 2017 r. sprawy ze skargi M. O. na bezczynność Rady Miejskiej w B. w przedmiocie podjęcia uchwały w sprawie wyrażenia zgody na wydzierżawienie w trybie bezprzetargowym lokalu użytkowego postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącej kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu. Pismem z dnia [...] r. M. O. prowadząca działalność pod nazwą "A" wezwała Radę Miasta w B. do podjęcia uchwały w sprawie jej wniosku o wydzierżawienie lokalu w L. przy ul. [...] na 20 lat "bezprzetargowo z uwagi na równie traktowanie mnie z "B" i inne uregulowania poniżej wymienione". Wniosek o zawarcie takiej uchwały został złożony [...] r. W sprawie została wcześniej podjęta uchwała Rady Miejskiej w B. (z dnia [...] r. nr [...]), jednakże tutejszy Sad wyrokiem z dnia 12 października 2016 r. (II SA/Gl 730/16) stwierdził jej nieważność. W trakcie sesji odbywającej się dnia [...] r. Rada Miejska w B. stwierdziła, iż brak podstaw do podjęcia w tym zakresie uchwały. Dnia 20 kwietnia 2017 r. M. O. złożyła do tutejszego Sądu skargę na bezczynność Rady Miejskiej w B. w przedmiocie podjęcia uchwały w sprawie jej wniosku o wydzierżawienie lokalu w L. przy ul. [...] na 20 lat "bezprzetargowo z uwagi na równie traktowanie mnie z "B" i inne uregulowania poniżej wymienione". Domaga się w niej zobowiązania Rady Miejskiej uchwały żądanej treści oraz zwrot kosztów postępowania. Zażądała również, aby jej skargę rozpatrzył skład trzech sędziów NSA. W uzasadnieniu wskazała, że dalej chce prowadzić działalność leczniczą. Powołała się przy tym na art. 7 ustawy o samorządzie gminnym. Wskazała, iż w jej sprawie zostały naruszone art. 68, art. 32, art. 8 Konstytucji RP oraz 37 ust. 4 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Odpowiadając na skargę organ administracji wniósł o jej odrzucenie, względnie oddalenie oraz zasadzenie kosztów postępowania. Wskazał, iż uchwała, której podjęcia domaga się M. O. nie jest uchwałą bądź czynnością z zakresu administracji publicznej. Szeroko odniósł się również do stanu faktycznego sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem niniejszej sprawy jest zarzucana przez skarżącą bezczynność organu w przedmiocie podjęcia przez Radę Miejską w B. uchwały w sprawie zawarcia umowy dzierżawy lokalu z pominięciem trybu przetargowego na okres 20 lat. Inaczej mówiąc Rada Miejska nie podjęła uchwały określonej treści, której to skarżąca się domaga. Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy Sąd jest zobowiązany zbadać dopuszczalność takiej skargi. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 i 9 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a." kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne (w zakresie bezczynności lub przewlekłości postępowania) obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: - bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; - bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. W ocenie składu orzekającego skarga na bezczynność w zakresie podjęcia uchwały, o której mowa w art. 37 ust. 4 ustawy o gospodarce nieruchomościami nie mieści się w katalogu spraw wskazanych w art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. Dotyczy on bowiem bezczynności lub przewlekłości dotyczących wydania: 1) decyzji administracyjnych, 2) postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także na postanowień rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowień wydanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu, 4) innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa [...], 5) pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego. Uchwały w przedmiocie zarządu mieniem komunalnym do żadnego aktu (czynności) z wyżej wymienionego katalogu zaliczyć nie można. Ma ona charakter fakultatywny i jej podjęcie jest uzależnione jedynie od uznania organu administracji. Tym bardziej powyższej uchwały nie można zaliczyć do innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw (art. 3 § 2 pkt 9 p.p.s.a.). Uchwała, o której w art. 37 ust. 4 ustawy o gospodarce nieruchomościami nie jest bowiem podejmowana w postępowaniu administracyjnym. Biorąc pod uwagę powyższe działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.