II SAB/Gl 22/22

PostanowienieWSA w Gliwicach2022-06-10

Skład orzekający: Grzegorz Dobrowolski, Tomasz Dziuk, Artur Żurawik

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej może być merytorycznie rozpoznana przez sąd administracyjny, jeśli postępowanie administracyjne zostało zakończone wydaniem ostatecznej decyzji przed datą wniesienia skargi?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej podlega odrzuceniu, jeśli postępowanie administracyjne zostało zakończone wydaniem ostatecznej decyzji przed datą wniesienia skargi. Ostateczne zakończenie postępowania administracyjnego stanowi przeszkodę do merytorycznego rozpoznania skargi na bezczynność, niezależnie od tego, czy decyzja stała się prawomocna.
Stan faktyczny
Skarżący wnieśli skargę na bezczynność Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (ŚWINB) w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nakazującej rozbiórkę klatki schodowej. ŚWINB zawiadomił o przedłużeniu terminu załatwienia sprawy, jednak termin ten upłynął bezskutecznie. W odpowiedzi na skargę organ poinformował, że w dniu 11 lutego 2022 r. wydał decyzję utrzymującą w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Skarga wpłynęła do sądu w dniu 17 lutego 2022 r.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę na bezczynność.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski, Sędziowie Asesor WSA Tomasz Dziuk (spr.),, Sędzia WSA Artur Żurawik, , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 10 czerwca 2022 r. sprawy ze skargi A. P., K. P. na bezczynność Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach w przedmiocie rozpoznania odwołania w kwestii rozbiórki klatki schodowej postanawia: 1. odrzucić skargę. Pismem z dnia 17 lutego 2022 r. (data wpływu do organu) A. P. i K. P. (dalej jako "skarżący") wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach ("ŚWINB"), domagając się zobowiązania tego organu do merytorycznego rozpatrzenia, w terminie jednego miesiąca, odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta B. ("PINB") z dnia 3 września 2021 r. nr [...] nakazującej inwestorowi rozbiórkę klatki schodowej wybudowanej bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę. W skardze został zawarty także wniosek o zasądzenie kosztów postępowania oraz wymierzenie ŚWINB grzywny oraz przyznanie od tego organu na rzecz skarżących sumy pieniężnej w wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. W uzasadnieniu skargi wskazano, że odwołanie inwestora od decyzji PINB wpłynęło do organu odwoławczego w dniu 29 września 2021 r. Pismem z dnia 29 października ŚWINB zawiadomił strony, że sprawa tego odwołania nie zostanie załatwiona w terminie wynikającym z art. 35 § 3 k.p.a. i wyznaczył nowy termin na załatwienie sprawy do dnia 17 grudnia 2021 r. Wyznaczony termin upłynął jednak bezskutecznie, a w dacie sporządzenia skargi tj. w dniu 14 lutego 2022 r. ŚWINB w dalszym ciągu nie podjął żadnych działań zmierzających do merytorycznego rozpatrzenia wniesionego odwołania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, wskazując, że w dniu 11 lutego 2022 r. wydał decyzję nr WINB-WOA.7721.418.2021.AS, utrzymującą w całości w mocy decyzję PINB z dnia 6 września 2021 r. nr [...]. Do odpowiedzi załączył akta sprawy administracyjnej, w której wydano tę decyzję. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 tego przepisu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. Stosownie natomiast do art. 149 p.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa oraz stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania (§ 1 pkt 1-3). Jednocześnie sąd stwierdza czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 1a). Pojęcia bezczynności i przewlekłości zostały zdefiniowane w art. 37 § 1 pkt 1 i pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2021, poz. 735 ze zm.; dalej: kpa). Z treści przywołanej definicji normatywnej wynika, że organ jest bezczynny jeśli nie załatwi sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 k.p.a. Przewlekle prowadzone postępowanie natomiast, to postępowanie prowadzone przez organ dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy. W rozpoznawanej sprawie skarżący wnieśli skargę na bezczynność ŚWINB w zakresie rozpatrzenia odwołania inwestora od wskazanej na wstępie decyzji PINB z dnia 6 września 2021 r. nr[...]. W tym miejscu wskazać należy, że sąd administracyjny uprawniony jest do merytorycznego rozpoznania skargi na bezczynność organu administracji tylko wówczas, gdy nie wystąpią przesłanki negatywne uniemożliwiające merytoryczne wypowiedzenie się w sprawie. W pierwszej kolejności skarżący obowiązany jest aby wniesienie stosownej skargi poprzedzić wniesieniem ponaglenia na bezczynność organu. W niniejszej sprawie wymóg ten został spełniony, gdyż skarga na bezczynność została poprzedzona złożeniem przez skarżących ponaglenia z dnia 18 stycznia 2022 r., a ponadto w dniu 1 lutego 2022 r. wpłynęło "ponaglenie powtórne". Ponaglenia te ŚWINB przekazał do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, co nastąpiło w dniu 11 lutego 2022 r. Jednocześnie wskazać należy, że jak wynika z nadesłanych przez ŚWINB wraz z odpowiedzią na skargę akt administracyjnych organ ten w dniu 11 lutego 2022 r. wydał decyzję nr WINB-WOA.7721.418.2021.AS, którą utrzymał w całości w mocy decyzję PINB z dnia 6 września 2021 r. nr[...]. Decyzja ŚWINB została wydana w wyniku rozpatrzenia odwołania wniesionego przez inwestora, będącego adresatem nakazu rozbiórki nałożonego przez PINB. Wskazać w tym miejscu należy, że w świetle uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 czerwca 2020 r., sygn. akt II OPS 5/19 wniesienie skargi na bezczynność dopiero po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej, stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie. Pochodząca od skarżących skarga na bezczynność ŚWINB wpłynęła do tego organu w dniu 17 lutego 2022 r. Skarga ta natomiast została nadana przez skarżących listem poleconym w dniu 16 lutego 2022 r. Tymczasem jak wynika z nadesłanych przez ŚWINB akt administracyjnych organ ten już w dniu 11 lutego 2022 r. wydał decyzję o utrzymaniu w mocy decyzji PINB z dnia 6 września 2021 r. nr[...] . Decyzja ŚWINB posiada przymiot ostateczności (art. 16 § 1 k.p.a.). Z dniem wydania tej decyzji zakończyło się postępowanie administracyjne prowadzone przez ŚWINB w związku z wniesieniem odwołania od decyzji organu I instancji. Nie ma przy tym znaczenia, że decyzja ŚWINB wobec jest zaskarżenia do tutejszego Sądu nie zyskała jeszcze przymiotu prawomocności. Przeszkodę do merytorycznego rozpatrzenia skargi na bezczynność stanowi bowiem ostateczne zakończenie postępowania administracyjnego bez względu na to, czy i kiedy ostateczna decyzja organu stała się prawomocna. Przedstawione powyżej powody wskazują na wyczerpanie przesłanki odrzucenia skargi przewidziane treścią art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., odrzucił skargę.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło