II SAB/Gl 247/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Agnieszka Kręcisz-Sarna, , , po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Sp. z o.o. w B. na bezczynność Prezydenta Miasta B. w przedmiocie aktualizacji ewidencji gruntów i budynków p o s t a n a w i a: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić stronie skarżącej kwotę 100,00 zł (sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. Pismem z dnia 19 listopada 2025 r. A Sp. z o.o. (dalej: "strona skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na bezczynność Prezydenta Miasta B. w przedmiocie aktualizacji ewidencji gruntów i budynków. Na podstawie zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II z dnia 2 stycznia 2026 r. (pismo z dnia 9 stycznia 2026 r.), wezwano stronę skarżącą do wskazania, czy wystąpiła ona w trybie art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1691; dalej: "k.p.a.") z ponagleniem do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie. Na wykonanie powyższego wyznaczono termin 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na powyższe wezwanie strona skarżąca nadesłała ponaglenie adresowane do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 16 stycznia 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: W pierwszej kolejności należy wskazać, że zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (aktualny t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 1). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2). Na podstawie art. 53 § 2b p.p.s.a. skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Z kolei w myśl art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Warunkiem skutecznego wniesienia do sądu administracyjnego skargi na bezczynność jest zatem złożenie, przed wniesieniem skargi, ponaglenia w trybie przewidzianym w art. 37 k.p.a. Zgodnie z powołanym powyżej przepisem, stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub w przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 k.p.a. (bezczynność); 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Ponaglenie wnosi się do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie lub do organu prowadzącego postępowanie, jeżeli nie ma organu wyższego stopnia (art. 37 § 3 pkt 1 i 2 k.p.a.). Z powołanych wyżej regulacji bezspornie wynika, że wnosząc skargę na bezczynność organu administracji publicznej, to strona skarżąca obowiązana jest wykazać, że skorzystała ona z trybu przewidzianego w art. 37 § 1 k.p.a. W niniejszej sprawie strona skarżąca przedstawiła pismo zawierające ponaglenie do organu datowane na dzień 16 stycznia 2026 r. Wobec powyższego sąd stwierdził, że wniesienie skargi nie zostało poprzedzone wniesieniem ponaglenia, o którym mowa w art. 37 § 1 k.p.a. Złożenie ponaglenia po wniesieniu skargi uznać należy za czynność spóźnioną, bowiem przepis art. 53 § 2b p.p.s.a. wyraźnie wymaga by najpierw wnieść ponaglenie do właściwego organu. Dopiero po wniesieniu ponaglenia możliwe jest złożenie skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Opisana sekwencja zdarzeń nie może zostać odwrócona, a wniesienie ponaglenia po złożeniu skargi nie konwaliduje uchybienia w postaci braku wyczerpania środków zaskarżenia. Uprzednie wniesienie ponaglenia stanowi bowiem niezbędny warunek złożenia skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji publicznej, a jego brak czyni skargę niedopuszczalną (por. postanowienie WSA w Warszawie z 30 października 2024 r. sygn. akt VII SAB/Wa 205/23, opubl. CBOSA). Mając na uwadze powyższe Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie kwoty 100 zł uiszczonej tytułem wpisu od skargi, Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.