II SAB/Gl 3/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Piotr Broda, Sędzia WSA Maria Taniewska-Banacka, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 1 marca 2017 r. sprawy ze skargi M. K. na bezczynność Prezydenta Miasta K. w przedmiocie rejestracji pojazdu oddala skargę. Podaniem z dnia [...] r., które wpłynęło do urzędu z dniu [...] r. M.K. wystąpił do Prezydenta Miasta K. o rejestrację samochodu ciężarowego marki [...]. Pismem z dnia [...] r., działając na podstawie art. 64 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, działający w imieniu Prezydenta Inspektor Biura Prawa Jazdy i Rejestracji Pojazdów, wezwał pełnomocnika wnioskodawczy o uzupełnienie w terminie 7 dni złożonego podania poprzez dołączenie wymienionych dokładnie oryginałów dokumentów niezbędnych do załatwienia sprawy, informując jednocześnie, iż nieuzupełnienie wniosku w wyznaczonym terminie spowoduje pozostawienie sprawy bez rozpoznania. Pismem z dnia [...] r. pełnomocnik wnioskującego przekazał odpisy wymienionych dokumentów oraz oryginały uiszczonych opłat. Wyjaśnił też, że organ rejestracyjny ma za zadanie działać w granicach prawa i rozpatrzyć wniosek o rejestrację pojazdu, a nie wnikać w stosunki prawne łączące R. F. (osoby postronnej dla toczącego się postępowania) z "A" S.A Obecnie współwłaścicielami samochodu są "A" S.A i M. K., a żaden przepis nie mówi o obowiązku dołączenia do wniosku o rejestrację zgody "A" na sprzedaż przez R. F. udziału w prawie własności pojazdu objętego wnioskiem. Obecnie oryginały dowodu rejestracyjnego, tablic rejestracyjnych oraz karta pojazdu i aktualne badanie techniczne są mu niezbędne w celu poruszania się tym samochodem po drogach publicznych. Niezwłocznie po przygotowaniu nowych tablic rejestracyjnych wnioskujący odda poprzednie tablice i oryginały dokumentów. W piśmie tym wniósł też o wyłączenie w trybie art. 24 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego inspektora L. T. od załatwienia sprawy, z uwagi na bezpodstawne żądanie przedłożenia dokumentów, które nie są niezbędne do zarejestrowania pojazdu pod rygorem pozostawienia sprawy bez rozpoznania, co wzbudza wątpliwość co do jego bezstronności. Pismem z dnia [...] r. w odpowiedzi na powyższe pismo pełnomocnika wnioskującego, działający w imieniu Prezydenta Miasta Kierownik Biura Praw Jazdy i Rejestracji Pojazdów poinformował o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o rejestrację samochodu marki [...] nr rejestracyjny [...]. Wyjaśnił, że organ działa na podstawie i w granicach obowiązujących przepisów ustawy Prawo o ruchu drogowym oraz rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 27 września 2003 r., w sprawie szczegółowych czynności organów związanych z dopuszczeniem pojazdu do ruchu oraz dokumentów w tych sprawach i z dnia 22 lipca 2002 r. w sprawie rejestracji i oznaczenia pojazdów i innych przepisów. Wobec braku uzupełnienia złożonego wniosku nie można było sprawy rozstrzygnąć. W tym celu należy wystąpić z nowym wnioskiem o rejestrację wraz z kompletem wymaganych dokumentów. Pismem z dnia [...] r. pełnomocnik wnioskującego M. K. wystąpił do Prezydenta Miasta K. z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, wzywając o rejestrację wnioskowanego pojazdu. Wyjaśnił, że powołanie się na art. 64 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego było wadliwe, gdyż wnioskujący złożył wszystkie wymagane dokumenty konieczne do zarejestrowania pojazdu. Jednocześnie do Urzędu Miasta w K. wpłynęło pismo "A" SA z dnia [...] r, informujące, iż aktualnym wierzycielem w stosunku do pojazdu [...] o nr rejestracyjnym [...] jest "B" SA. W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, działający w imieniu Prezydenta Miasta Kierownik Biura Praw Jazdy i Rejestracji Pojazdów wyjaśnił w piśmie z dnia [...] r., iż pismo o uzupełnienie wniosku o rejestrację pojazdu zostało równocześnie skierowane do "A" SA. "A" udzielając odpowiedzi wskazał, iż aktualnym wierzycielem pojazdu jest "B" SA. Informacja ta pozwala domniemywać, że podany w złożonym wniosku o rejestrację "A" SA nie może być współwłaścicielem tego pojazdu. W związku z tym, że rejestracji pojazdu dokonuje starosta na wniosek właścicieli pojazdu, niniejszy przypadek wymaga udokumentowania prawa własności tego pojazdu, bowiem zarejestrowany może być jedynie pojazd, który stanowi przedmiot uregulowanego prawa własności. Wobec powyższego w toku prowadzonego postępowania o rejestrację pojazdu prawo nie zostało naruszone. Strony jako współwłaściciele pojazdu marki [...] nie uzupełniły w wyznaczonym terminie dokumentów określonych przepisami. Pismem z dnia [...] r., reprezentowany przez pełnomocnika, M. K. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na pozostawienie podania strony bez rozpoznania oraz na bezczynność organu, wnosząc o zobowiązanie Prezydenta Miasta K. do rozpoznania wniosku skarżącego z dnia [...] r. Skarga ta postanowieniem Sądu z dnia 21 kwietnia 2016 r. sygn. akt II SA/Gl 187/16 została odrzucona z uwagi na brak podstaw do zaskarżenia czynności Prezydenta Miasta K., a postanowieniem z dnia 16 maja 2016 r. sygn. akt II SAB/Gl 6/16 została odrzucona skarga na bezczynność Prezydenta Miasta K. z uwagi na niewyczerpanie przewidzianego trybu zaskarżenia - tj. braku wniesienia zażalenia w trybie art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. Pismem z dnia [...] r. pełnomocnik M. K. złożył do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. zażalenie na bezczynność Prezydenta Miasta K., wnosząc jednocześnie o wyznaczenie organowi terminu na załatwienie sprawy. W uzasadnieniu skargi opisał dotychczasowy przebieg sprawy, zwracając uwagę na złożone w toku postępowania odpisy dokumentów oraz wskazując na przekroczenie przez organ swoich kompetencji poprzez domaganie się od strony zgody "A" na sprzedaż przez R. F. przypadającego mu udziału w prawie własności pojazdu. W jego ocenie żądanie organu było bezpodstawne. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] uznało zażalenie za nieuzasadnione. W ocenie Kolegium podstawowymi elementami decydującymi w świetle art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego o uznaniu zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie za zasadne są: - brak rozstrzygnięcia sprawy, - upływ określonego w kodeksie lub przepisach szczególnych czasu, - brak okoliczności wyłączających stan niezałatwienia sprawy. W ocenie Kolegium brak rozstrzygnięcia sprawy, ale nie jest to wynikiem bezczynności organu. Z akt sprawy wynika bowiem, że wniosek złożony w dniu [...] r. nie był kompletny, stąd wezwaniem z dnia [...] r. organ pierwszej instancji wezwał wnioskodawcę o jego uzupełnienie o wskazane dokładnie dokumenty. Wobec zaś braku żądanego uzupełnienia, orzekł o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania z uwagi na nieprzedłożenie oryginałów dokumentów niezbędnych do rejestracji pojazdu. W ocenie Kolegium podjęte przez Prezydenta Miasta K. rozstrzygnięcie należy uznać za słuszne. Odwołując się do obowiązujących w tym zakresie przepisów Kolegium stwierdziło, że wynika z nich obowiązek przedłożenia do rejestracji oryginału dowodu własności pojazdu. W tym przypadku jest to umowa sprzedaży. Mimo wezwania strona takiego dokumentu nie przedstawiła, przedkładając jedynie kopie potwierdzone za zgodność. Jednak takie działania należy uznać za niewystarczające, wobec regulacji szczegółowej rozporządzenia Ministra Infrastruktury. Mając zatem powyższe na uwadze, nieprzedłożenie oryginału dokumentacji zgodnie z wezwaniem organu należało uznać za przesłankę pozostawienia podania bez rozpoznania. Tym samym w ocenie Kolegium nie zaistniał stan niezałatwienia sprawy, a tym samym zażalenie należy uznać za nieuzasadnione. W tym stanie sprawy pismem z dnia [...] r., reprezentowany przez pełnomocnika, M. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Gliwicach na bezczynność Prezydenta Miasta K., domagając się: – zobowiązania organu do rozpoznania wniosku złożonego w dniu [...] r. o rejestrację pojazdu; – zasądzenie kosztów postępowania; – przeprowadzenie dowodu z zeznań świadków - pracowników Biura Prawa Jazdy i Dowodów Rejestracyjnych Urzędu Miasta K., na okoliczność, iż powszechną praktyką przy rozpoznawaniu wniosków o rejestrację pojazdu po zmianie właściciela jest dwuetapowość procedury rozpoznania takich wniosków tj.; - w pierwszym etapie właściciele pojazdu zgłaszają się z wypełnionym wnioskiem i wszystkimi niezbędnymi dokumentami, które są kserowane przez urzędników, a oryginały oddawane, przy czym urzędnik informuje o dacie i godzinie zgłoszenia się z oryginałami; - w kolejnym etapie właściciel zgłasza się w Biurze celem naniesienia odpowiednich wzmianek w dowodzie rejestracyjnym, karcie pojazdu oraz na tablicach rejestracyjnych. – zwrócenie się do Prezydenta Miasta o wykaz urzędników rejestrujących pojazdy po zmianie właściciela w latach [...] i [...] na okoliczność praktyki wskazanej powyżej. W uzasadnieniu pełnomocnik powtórzył argumentację przedstawianą w poprzednich pismach m.in. w zażaleniu. Podkreślił, że Prezydent Miasta K. powinien działać w granicach prawa, stąd nie powinien wnikać w stosunki prawne łączące R. F. z "A" SA. Przy naruszeniu umownego obowiązku uzyskania zgody na sprzedaż udziału w samochodzie "A" przysługuje odszkodowanie za nienależyte wykonanie umowy. Niezależnie od stosunków łączących R. F. z "A", udział w prawie własności na mocy umowy sprzedaży przeszedł najpierw na "C" Sp. z o.o, a później na wnioskodawcę. Stąd obecnie współwłaścicielami przedmiotowego samochodu są: "A" SA i skarżący. Żaden przepis prawa nie stanowi o obowiązku dołączenia do wniosku o rejestrację pojazdu zgody "A" SA na sprzedaż udziału w prawie własności tego pojazdu przez R. F. Odwołał się w tym miejscu do art. 169 § 1 Kodeksu cywilnego, wskazując, że z okoliczności sprawy wynika, iż organ odmawiając dokonania rejestracji oraz żądając przedłożenia zgody "A" w istocie zakłada działanie skarżącego w złej wierze. W ocenie skarżącego uzupełnił on żądne dokumenty, oprócz zgody "A" SA na sprzedaż udziału w prawie własności. Pozostałe dokumenty zostały przedłożone w oryginałach bądź poświadczonych za zgodność oryginałem odpisach. W związku z powyższym pozostawienie sprawy bez rozpoznania było bezpodstawne. Pełnomocnik podkreślił, że skarżący zadeklarował, iż przedłoży oryginały wszystkich wymaganych dokumentów. Dalej powtórzył, iż zwyczajem jest przekładania kserokopii, co umożliwia korzystanie z pojazdu bez narażenia się na odpowiedzialność karną za wykroczenie (co miałoby miejsce w przypadku korzystania z samochodu bez tablic rejestracyjnych i dowodu rejestracyjnego). Po wyczerpaniu drogi administracyjnej, po złożeniu zażalenia do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, uważając, że organ pierwszej instancji dopuścił się krzywdzącego i stronniczego traktowania skarżącego, co stanowi przykład nierównego traktowania podmiotów w takich samych okolicznościach i stanowi naruszenie zasady wyrażonej w art. 8 Kodeksu postępowania administracyjnego, wniósł jak na wstępie. Prezydent Miasta K. wniósł o oddalenie skargi. Przedstawił przebieg postępowania w sprawie i przywołał obowiązujące w tym zakresie przepisy. Następnie stwierdził, że wezwanie strony do uzupełnienia złożonego wniosku o rejestrację pojazdu nie zostało wykonane- tzn. pełnomocnik wnioskodawcy nie przekazał oryginałów dokumentów wymaganych do rejestracji. W związku z powyższym poinformowano o pozostawieniu sprawy bez rozpoznania, a w celu dokonania rejestracji pojazdu marki [...] należy wystąpić z nowym wnioskiem wraz z kompletem wymaganych dokumentów. Jednocześnie organ wyjaśnił, że podobne wezwanie do uzupełnienia wniosku przedłożył "A", który poinformował, że aktualnym wierzycielem w stosunku do pojazdu jest "B" SA z siedzibą we W. Z kolei ten ostatni "B" przekazał, że żądane informacje objęte są tajemnicą bankową i mogą być ujawnione wyłącznie za zgodą osoby, której dotyczą. Odnosząc się do zarzutów podniesionych w skardze organ stwierdził, iż skarga jest nieuzasadniona, gdyż wnioskodawca pozostaje w niezgodzie ze stanem faktycznym. Pełnomocnik skarżącego nadal bowiem podtrzymuje nieprawdziwe dane o współwłaścicielu, pomimo informacji "A", że aktualnym wierzycielem jest "B" SA we W. Do chwili obecnej dokumenty wymagane do rejestracji pojazdu oraz dokument w postaci zgody uprawnionego "A" na przerejestrowanie pojazdu oraz pełnomocnictwo do reprezentowania "A" jako współwłaściciela w sprawie rejestracji pojazdu lub wniosku o rejestrację podpisanego przez osoby reprezentujące "A" nie zostały uzupełnione. Organ podkreślił, że wobec nieustalonych stosunków właścicielskich co do przedmiotu własności M. K. jako współwłaściciel udziału we własności pojazdu nie może samodzielnie wnioskować o zarejestrowanie pojazdu na siebie i "A", bez złożenia określonych, wymaganych w sprawie dokumentów. W zakresie zarzutu naruszenia zasad postępowania - tj. art. 9 i art. 10, czy art. 75 do art. 88a Kodeksu postępowania administracyjnego organ stwierdził, że nie znajduje on potwierdzenia, bowiem organ prowadząc postępowanie działał na podstawie i w granicach prawa. Strony brały udział w postępowaniu, były informowane o okolicznościach faktycznych i prawnych mających wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków. Organ podkreślił, iż pozostawienie sprawy bez rozpoznania było wynikiem niezłożenia kompletu dokumentów wymaganych do rejestracji pojazdu, a nie brak woli rozpoznania sprawy co do istoty. Nie można też podzielić twierdzenia pełnomocnika o krzywdzącym traktowaniu skarżącego przez organ. Wyjaśnił też, iż opisana przez pełnomocnika skarżącego procedura sposobu załatwiania wniosków o rejestrację pojazdów dotyczy wniosków kompletnych. Skarga na bezczynność organu nie znajduje uzasadnienia, nie zostały bowiem spełnione ustawowe przesłanki tj. skarżący wbrew obowiązkowi wynikającemu z rozporządzenia nie przełożył oryginałów dokumentów wymaganych do rejestracji pojazdu, nie przedłożył również wniosku bądź akceptacji współwłaściciela do zarejestrowania pojazdu. W tych okolicznościach zarzucanie bezczynności organowi rejestrującemu należy uznać za bezpodstawne. W zakresie wniosków dowodowych skarżącego organ podniósł, iż opisany sposób procedowania dotyczy wniosków kompletnych, czyli w niniejszej sprawie przy niekompletnym wniosku skarżącego nie ma znaczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpatrując sprawę zważył, co następuje: Skarga wniesiona przez skarżącego nie mogła zostać uwzględniona. W myśl art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.jedn. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów administracyjnych w przypadkach określonych w pkt 1 do 4a. Kontrola ta polega na badaniu zgodności działania organu z prawem (art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych- t.jedn. Dz.U. z 2016 r., poz. 1066). Stosownie do art. 149 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd, uwzględniając skargę na bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas gdy organ ten, pomimo istniejącego obowiązku, nie załatwia w określonej prawem formie i w określonym prawem czasie sprawy, co do której obowiązujące regulacje czynią go właściwym i kompetentnym. W badanej sprawie, według złożonej skargi, bezczynność dotyczy wniosku M. K. z dnia [...] r., który wpłynął do Urzędu Miasta K. Biuro Praw Jazdy i Rejestracji Pojazdów w dniu [...] r. i dotyczy rejestracji samochodu ciężarowego [...] o dotychczasowym numerze rejestracyjnym [...]. W pierwszej kolejności oceniając dopuszczalność złożonej skargi trzeba stwierdzić, iż w świetle art. 52 § 1 i § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga na bezczynność organu może być wniesiona po uprzednim wyczerpaniu środków przewidzianych w art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. W przedmiotowym przypadku było to zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K., które strona wniosła pismem z [...] r. Zażalenie to postanowieniem z dnia [...] r. Kolegium uznało za nieuzasadnione, a to wobec braku uzupełnienia złożonego wniosku o rejestrację pojazdu zgodnie z żądaniem organu. Tym samym uznać należy, że skarżący wyczerpał służące mu środki zaskarżenia, a w związku z tym skargę należało uznać za dopuszczalną. Jednak badając zasadność złożonej skargi, czyli rozpatrując sprawę merytorycznie uznać należy, iż jest ona bezzasadna. Trzeba zauważyć, że rejestracji pojazdu dokonuje się na podstawie przepisów ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (t.jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 1137 ze zm.) oraz przepisów rozporządzeń wykonawczych Ministra Infrastruktury z dnia 22 lipca 2002 r. w sprawie rejestracji o oznaczania pojazdów (t.jedn. Dz.U. z 2014 r., poz. 1522) oraz z dnia 27 września 2003 r. w sprawie szczegółowych czynności organów związanych z dopuszczeniem pojazdów do ruchu oraz dokumentów w tych sprawcach (t.jedn. Dz.U. z 2014 r., poz. 1727 ze zm.). Rejestracja pojazdu następuje na podstawie złożonego przez właściciela (współwłaścicieli) stosowanego wniosku z dołączonym kompletem dokumentów, o których mowa w art. 72 cytowanej ustawy. Organ przyjmujący taki wniosek zobowiązany był zatem do sprawdzenia, czy złożony wniosek czyni zadość opisanym wymogom, a w przypadku niekompletności tego wniosku przeprowadzić postępowanie w kierunku jego uzupełnienia. I tak w niniejszej sprawie wniosek M. K. z dnia [...] r. nie spełniał wymagań ustawowych. Organ dopatrując się braków złożonego wniosku wezwał wnioskującego do jego uzupełnienia w trybie art. 64 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, szczegółowo wymieniając żądane dokumenty oraz poinformował o konsekwencjach braku takiego uzupełnienia w wyznaczonym terminie. Pismo wzywające o uzupełnienie wniosku o wymienione dokumenty zostało odebrane przez pełnomocnika skarżącego w dniu [...] r. W wyznaczonym terminie wnioskodawca nie uzupełnił wniosku o żądane dokumenty. Konsekwencją braku uzupełnienia wniosku o wypisane w tym piśmie dokumenty było formalne zakończenie sprawy w formie czynności materialno – technicznej – tj. pozostawienie podania bez rozpoznania. W wyznaczonym terminie, co nie podlega sporowi, wnioskodawca nie uzupełnił złożonego wniosku w wymagany sposób, tzn. pismem z dnia [...] r. przedłożył poświadczone za zgodność z oryginałem wymienione dokumenty, przy czym nie były to wszystkie żądane dokumenty, a nadto nie były to oryginały lecz poświadczone za zgodność z oryginałem kserokopie. Nadto, co wynika z dalszej korespondencji, organ skierował także podobne pismo o uzupełnienie złożonego wniosku o rejestrację do drugiego z współwłaścicieli i w odpowiedzi "A" SA poinformował, że aktualnym wierzycielem pojazdu marki [...] o numerze rejestracyjnym [...] jest "B" SA. z siedzibą we W. Uznać tym samym należy, że składając wniosek o rejestrację wymienionego pojazdu M. K. nie przedłożył wraz z wnioskiem wszystkich wymaganych dokumentów, a nadto złożył część tych dokumentów jedynie w poświadczonych za zgodność kserokopiach. Zgodnie z art. 73 ust. 1 stawy Prawo o ruchu drogowym rejestracji pojazdu dokonuje organ wyłącznie na wniosek jego właściciela. Wnioskodawca winien wobec tego udokumentować swoje prawo własności do danego pojazdu, a zadaniem organu jest jednoznaczne ustalenie, że taki podmiot jest właścicielem rejestrowanego samochodu. Stąd też w przypadku istnienia wątpliwości, na wnioskodawcy ciąży obowiązek ich wyjaśnienia. Zasadnie organ wskazał, że w zakresie żądania przedłożenia zgody "A" na sprzedaż udziału w prawie własności tego pojazdu przypadającego R. F. – poprzedniemu właścicielowi pojazdu, to z załączonej umowy przewłaszczenia na zabezpieczenie zawartej w dniu [...] r. pomiędzy R. F. a "A" SA z siedzibą w W. wynika, iż przewłaszczający zobowiązuje się, że nie będzie bez zgody "A" rozporządzał swoim udziałem ani nie odda pojazdu w używanie osobie trzeciej (§ 6 umowy). Zasadnym zatem w takich okolicznościach było domaganie się takiej zgody od wnioskującego o rejestrację. Organ powziął bowiem wątpliwości co prawa własności wymienianego we wniosku pojazdu, które pogłębiły się wobec wskazania przez "A" nowego wierzyciela przedmiotowego pojazdu – tj. "B" SA. z siedzibą we W. Mając powyższe na uwadze, trzeba podzielić stanowisko organu- Prezydenta miasta K., iż wobec nieuzupełnienia złożonego w dniu [...] r. wniosku o rejestrację pojazdu [...] organ nie mógł sprawie nadać dalszego biegu i załatwić jej merytorycznie. Jedyną formą załatwienia sprawy w takim stanie faktycznym było jej pozostawienie bez rozpoznania. "Pozostawienie sprawy bez rozpoznania" jest czynnością materialno- techniczną stanowiącą formę zakończenia postępowania administracyjnego i otwierającą drogę do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, po uprzednio przysługującym zażaleniu na bezczynność organu. Z drogi tej skarżący skorzystał. Mając jednak na uwadze powyżej opisane okoliczności sprawy, powstałe w toku postępowania wątpliwości co do własności zgłoszonego do rejestracji pojazdu marki [...], a przede wszystkim brak uzupełnienia złożonego wniosku w żądanym przez organ kierunku, nie można mówić o bezczynności organu. Wobec braku niezbędnych dokumentów organ nie mógł zakończyć postępowania oczekiwaną przez skarżącego decyzją o rejestracji przedmiotowego pojazdu. Jak wspomniano bowiem powyżej na mocy art. 149 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd, uwzględniając skargę na bezczynność organu zobowiązuje tenże organ do wydania w określonym terminie decyzji. W niniejszej jednak sprawie wobec braku niezbędnych dokumentów sprawa nie mogła być rozstrzygnięta w inny sposób. W konsekwencji przedstawionych wyżej wywodów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach nie uwzględnił skargi i na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji. Na marginesie Sąd wyjaśnia, że nie mógł pozytywnie odnieść się do złożonych w skardze wniosków dowodowych, gdyż Sąd praktycznie nie prowadzi postępowania dowodowego, z wyjątkiem dowodów uzupełniających z dokumentów (jeśli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie (art. 106 § 3 cytowanej powyżej ustawy).