II SAB/Gl 59/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Włodzimierz Kubik (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Ewa Krawczyk, Sędzia WSA Rafał Wolnik, Protokolant sekr. sąd. Elwira Massel, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 stycznia 2010 r. sprawy ze skargi K. L. na bezczynność [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. w przedmiocie legalności budowy obiektu budowlanego oddala skargę Pismem z dnia [...] r. K. L. wniosła skargę na bezczynność [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. (dalej ŚWINB) w sprawie dotyczącej wybudowanej przez nią w [...] roku altany służącej do prowadzenia działalności ogrodniczej. Bezczynności ŚWINB skarżąca upatrywała w wydaniu przez niego decyzji z dnia [...]roku znak: [...], którą organ ten uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. (dalej PINB) i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia temu organowi. Organ odwoławczy tym samym nie zakończył toczącego się od [...] roku postępowanie, które w opinii skarżącej powinno zostać umorzone. W uzasadnieniu skargi K. L. podała, że wskazana wyżej decyzja ŚWINB pozostaje w sprzeczności z uzasadnieniem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 2 marca 2006 r., II SA/Gl 111/05 oraz postanowieniem Prokuratury Rejonowej w Z. z dnia [...]r., [...], którym odmówiono wszczęcia dochodzenia w sprawie samowolnie wybudowanego domku - altanki. Decyzja ta pozostaje także w sprzeczności z wcześniejszymi decyzjami ŚWINB wydanymi w tej sprawie oraz pogarsza jej sytuację prawną ustaloną decyzją organu I instancji. Skarżąca podniosła, że przed wniesieniem skargi wystąpiła do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z trzema pismami, w których wskazała na opieszałe prowadzenie postępowania przez organy nadzoru budowlanego w jej sprawach. Występowała także do ŚWINB, który nakazał PINB zakończenie postępowania do [...] roku. Jeszcze wcześniej organ I instancji informował ją, że zakończy postępowanie do [...] roku. W dalszej części uzasadnienia skargi K. L. podniosła szereg zarzutów dotyczących sposobu prowadzenia postępowania wyjaśniającego przez organ I instancji oraz zaniedbań w prowadzeniu sprawy przez ŚWINB, a w szczególności pomijania przez ten organ dokumentów przedkładanych przez skarżącą. W odpowiedzi na skargę ŚWINB wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej. Wskazał, że skarżąca niezależnie od skargi na bezczynność organu wniosła także odrębną skargę na jego decyzję ostateczną z dnia [...] r. znak. : [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszym rzędzie należało ocenić dopuszczalność wniesionej skargi w świetle uregulowania zamieszczonego w art.3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej p.p.s.a.). Z przepisu tego wynika, że zakres przedmiotowy skargi na bezczynność wyznaczają postanowienia art. 3 § 2 pkt 1 - 4 tej ustawy. Tak więc zaskarżenie bezczynności organu administracji publicznej jest dopuszczalne w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest z mocy powyższych przepisów zaskarżenie decyzji, postanowień oraz innych aktów i czynności, a zatem należało z tego punktu widzenia uznać wniesioną skargę za dopuszczalną. W ocenie Sądu skarżąca wywiązała się także z wynikającego z art. 52 § 1 p.p.s.a. obowiązku wyczerpania środków zaskarżenia, bowiem pismami z dnia [...] roku, z dnia [...] roku oraz dnia [...] roku występowała do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. skarżąc w pierwszym piśmie przewlekłe załatwianie sprawy przez PINB, a w dwóch następnych pismach także przez ŚWINB. Ostatnie z tych pism opatrzone datą [...] roku należy zaś potraktować jako wniesione w trybie art. 37 k.p.a. zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie Mimo dopuszczalności skargi należało uznać ją jednak za bezzasadną. Wskazać należy, że w przypadku uwzględnienia skargi na bezczynność organu sąd administracyjny władny jest, stosownie do art. 149 p.p.s.a., jedynie do zobowiązania organu do wydania w określonym terminie aktu administracyjnego (decyzji bądź postanowienia), podjęcia określonej czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącej obowiązków wynikających z przepisów prawa lub wydania w indywidualnej sprawie interpretacji podatkowej ( art. 3 § 2 pkt 1 – 4a p.p.s.a.). Skarżąca zarzuciła bezczynność organowi II instancji w sprawie której przedmiotem była legalizacja samowolnie wybudowanego na działce przy ul. [...]w Z. budynku letniskowego (czy jak twierdzi skarżąca altanki). Nie może ulegać wątpliwości postępowanie w tej sprawie przed organem II instancji winno zakończyć się decyzją administracyjną. W przedmiotowej sprawie ŚWINB wydał w dniu [...]roku opartą na przepisie art. 138 § 2 k.p.a. decyzję administracyjną, którą doręczono skarżącej w dniu [...] roku, a więc w okresie bezpośrednio poprzedzającym wniesienie skargi na bezczynność organu. Powyższa okoliczność powoduje, ze brak jest podstaw do postawienia ŚWINB zarzutu bezczynności w przedmiotowej sprawie. Sąd uznał, że brak było również podstaw do umorzenia postępowania sądowego w tej sprawie w oparciu o art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. z uwagi na jego bezprzedmiotowość. W szczególności w sprawie nie mogła znaleźć zastosowania uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2008r., I OPS 6/08 (ONSAiWSA z 2009 r. z. 4, poz. 63), gdyż odnosi się ona do innej, odmiennej sytuacji faktycznej w której organ po wniesieniu skargi wydał akt administracyjny. Biorąc pod uwagę żądania zawarte w skardze oraz jej uzasadnienie należy stwierdzić, że skarżąca bezczynność organu nadzoru budowlanego utożsamia z przewlekłością toczącego się postępowania. W związku z tym należy jej wyjaśnić, że ta kwestia poddana została kontroli sądu administracyjnego w związku wniesieniem przez skarżącą odrębnej skargi na wydaną w sprawie decyzję kasacyjną. W tym stanie rzeczy skoro nie ulega wątpliwości, że w kontrolowanym postępowaniu ŚWINB nie pozostawał w dacie wniesienia skargi w stanie bezczynności, Sąd był zobligowany w oparciu o przepis art. 151 p.p.s.a. orzec jak w sentencji.