II SAB/Gl 7/07
WyrokWSA w Gliwicach2007-12-12
Skład orzekający: Sędzia WSA Iwona Bogucka, Sędzia NSA Łucja Franiczek (spr.), Sędzia WSA Rafał Wolnik
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej jest zobowiązany do wydania zaświadczenia o treści żądanej przez stronę, czy też może wydać zaświadczenie o innej treści, a jeśli nie ma podstaw do wydania zaświadczenia, powinien wydać postanowienie?Ratio decidendi
Organ administracji jest związany treścią wniosku o wydanie zaświadczenia. Wydanie zaświadczenia o innej treści niż żądana nie jest traktowane jako załatwienie sprawy. W przypadku braku podstaw do wydania zaświadczenia o żądanej treści, organ powinien wydać postanowienie, na które służy zażalenie. Skoro organ nie wydał żądanego zaświadczenia ani postanowienia odmownego w ustawowym terminie, jego bezczynność jest uzasadniona.Stan faktyczny
Skarżący złożyli wniosek o wydanie zaświadczenia o zgodności zamierzonego sposobu użytkowania obiektu budowlanego z planem miejscowym lub decyzją o warunkach zabudowy. Prezydent Miasta Z. wydał zaświadczenie o innej treści, niż żądana. Skarżący wnieśli skargę na bezczynność organu, podtrzymując swoje żądanie i wskazując na wadliwość wydanego zaświadczenia. Organ wniósł o oddalenie skargi, twierdząc, że sprawa została załatwiona.Rozstrzygnięcie
Zobowiązanie Prezydenta Miasta Z. do wydania w terminie 14 dni aktu rozstrzygającego wniosek skarżących oraz zasądzenie od Prezydenta Miasta Z. na rzecz skarżących solidarnie kwoty tytułem zwrotu kosztów postępowania.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Bogucka, Sędziowie Sędzia NSA Łucja Franiczek (spr.), Sędzia WSA Rafał Wolnik, Protokolant Sekretarz sądowy Beata Malcharek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 grudnia 2007r. sprawy ze skargi R. R. oraz J. R. na bezczynność Prezydenta Miasta Z. w przedmiocie niewydania zaświadczenia o zgodności zamierzonego sposobu użytkowania obiektu budowlanego z planem miejscowym lub decyzją o warunkach zabudowy 1) zobowiązuje Prezydenta Miasta Z. do wydania w terminie 14 dni aktu, rozstrzygającego wniosek skarżących z dnia [...] r., 2) zasądza od Prezydenta Miasta Z. na rzecz skarżących solidarnie kwotę [...] złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Wnioskiem z dnia [...] r. R. R. i J. R. zwrócili się do Prezydenta Miasta Z. o wydanie zaświadczenia o zgodności zamierzonego sposobu użytkowania obiektu budowlanego w Z. przy ul. [...] nr [...] ( działka nr [...] ), z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo ostateczną decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowaniu terenu w przypadku braku planu. Nadto gdyby zamiar zmiany przeznaczenia budynku biurowo-hotelowego na wielorodzinny budynek mieszkalny okazał się niedopuszczalny, wnieśli o ustosunkowanie się do możliwości częściowej zmiany sposobu użytkowania tego budynku na biurowo-mieszkalny lub hotelowo-mieszkalny. Jako podstawę prawną żądania wydania zaświadczenia wnioskodawcy powołali przepis art. 71 ust. 2 Prawa budowlanego.
Następnie pismem nadanym w dniu [...] r. wnioskodawcy wnieśli bezpośrednio do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie, a wreszcie, w dniu [...] r. złożyli skargę na bezczynność Prezydenta Z. jako organu zobowiązanego do wydania zaświadczenia, domagając się wyznaczenia terminu załatwienia wniosku i zasądzenia kosztów postępowania.
Organ, którego bezczynność zaskarżono, wniósł o oddalenie skargi, wyjaśniając że sprawa została załatwiona i żądane zaświadczenie wydano skarżącym w dniu [...] r., zaś skargę złożono już po wydaniu zaświadczenia.
W związku z treścią odpowiedzi na skargę skarżący podali, że co prawda w dniu [...] r. doręczono im zaświadczenie opatrzone datą [...] r., lecz skargę podtrzymują, bowiem dokument ten nie zawiera wymaganej treści o funkcji terenu, na którym przedmiotowy budynek się znajduje wraz z klauzulą o zgodności, bądź niezgodności zamierzonej zmiany sposobu użytkowania z prawnie ustalonym przeznaczeniem terenu.
W kolejnym piśmie procesowym z dnia [...] r. skarżący wnieśli o przeprowadzenie dowodu z dołączonych odpisu pism oraz akt tut. Sądu sygn. II SA/Gl 935/05, II SA/Gl 127/07 i IVSAB/Gl 28/07.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga na bezczynność organu w przedmiocie wydania zaświadczenia o żądanej treści jest uzasadniona.
W zaświadczeniu z daty [...] r. nr [...] r. podano, że teren w Z. przy ul. [...], nie jest objęty aktualnym planem zagospodarowania przestrzennego. Poinformowano nadto, że zgodnie z art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym ( Dz. U. Nr 80, poz. 717 ), zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części wymaga ustalenia w drodze decyzji warunków zabudowy.
Tymczasem wniosek skarżących dotyczył żądania wydania zaświadczenia innej treści. Mianowicie, skarżący powołując się na przepis art. 71 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane ( tekst jednolity Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.), domagali się stwierdzenia zgodności zamierzonego sposobu użytkowania obiektu budowlanego z ustaleniami obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego albo ostateczną decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu – w przypadku braku planu, przy czym we wniosku nie wskazano tejże decyzji.
Stąd też wydanie zaświadczenia o innej treści, niż żądana, niezależnie od kwestii, czy zachodziły podstawy do uwzględnienia wniosku, nie może być traktowane jako załatwienie sprawy, do czego obligowany był organ administracji. Wszak odmowa wydania zaświadczenia bądź zaświadczenia o żądanej treści, winna przybrać formę postanowienia, na które służy zażalenie ( art. 219 kpa ). Oznacza to, że organ administracji jest związany treścią wniosku o wydanie zaświadczenia. Wydanie zaświadczenia, czyli załatwienie sprawy w drodze czynności materialno- technicznej, możliwe jest więc jedynie wówczas, gdy uwzględnia żądanie osoby ubiegającej się o zaświadczenie. Inny tok rozumowania musiałby prowadzić do sytuacji, w której osoby takie pozbawione były ochrony prawnej, skoro od takiej formy załatwienia ich podania, nie przysługuje żaden środek odwoławczy. Termin załatwienia żądania wynosi zaś 7 dni zgodnie z art. 217 § 3 kpa.
Skoro w powyższym terminie Prezydent Miasta Z nie wydał żądanej treści zaświadczenia, ani też nie podjął postanowienia odmownego, skarga na bezczynność organu musiała odnieść skutek.
W tej sytuacji sąd administracyjny uwzględniając skargę, zobowiązał Prezydenta Z do wydania aktu rozstrzygającego wniosek skarżących z dnia [...] r. w terminie 14 dni. Orzeczenie sądu oparto na przepisie art. 149 w zw. z art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Wyjaśnić też przyjdzie, iż termin wyznaczony przez sąd, rozpoczyna bieg od dnia zwrotu akt administracyjnych organowi, którego bezczynność była przedmiotem skargi ( art. 286 § 2 cyt. ustawy ).
O kosztach postępowania, obejmujących wpis sądowy w kwocie [...] zł, rozstrzygnięto na wniosek skarżących po myśli art. 200, art. 205 § 1 i art. 209 powołanej ustawy.
Odnosząc się zaś do wniosków dowodowych i twierdzeń skarżących, podniesionych w pismach procesowych z daty [...] r. i [...] r. wyjaśnić przyjdzie, iż w toku niniejszego postępowania sądowego brak podstaw do przesądzenia kwestii zasadności żądania skarżących w zakresie merytorycznego załatwienia ich wniosku. Rozpoznając skargę na bezczynność organu, sąd administracyjny władny jest jedynie do oceny, czy organ administracji zobligowany był do wydania rozstrzygnięć w formach, wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1 – 4 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Nie podlega natomiast badaniu sprawa czy żądania strony podlegały uwzględnieniu. Negowanie sposobu załatwienia sprawy przez organ administracji możliwe jest zaś w odrębnym postępowaniu – po wydaniu aktu i wyczerpaniu środków odwoławczych.
Stąd też wniosek dowodowy, zmierzający do wykazania zasadności żądania wydania określonej treści zaświadczenia, nie mógł odnieść skutku zgodnie z art. 106 § 3 powołanej ustawy.
Jednakże nie sposób nie zauważyć, że skarżący wadliwie interpretują przepis art. 71 ust. 2 Prawa budowlanego, żądając wydania zaświadczenia na użytek takiego postępowania, na co zwrócił uwagę Prezydent Z. w dokumencie z daty [...] r.
Przy ponownym rozpoznaniu wniosku skarżących organ administracji zobowiązany jest zatem bądź do wydania zaświadczenia o żądanej treści, a w razie braku podstaw do wydania takiego aktu, do podjęcia postanowienia w trybie art. 219 kpa.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło