II SAB/Gl 9/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Łucja Franiczek, po rozpoznaniu w dniu 20 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. K. na bezczynność Starosty Z. w przedmiocie scalenia nieruchomości p o s t a n a w i a odrzucić skargę. K. K. w piśmie z dnia 26 lutego 2016 r., sprecyzowanym na wezwanie Sądu w piśmie z dnia 30 marca 2016 r. wniósł za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. skargę na bezczynność Starosty [...]. Odpowiadając na wezwanie Sądu zawarte w zarządzeniu z dnia 17 marca 2016 r., dotyczące dokładnego oznaczenia przedmiotu skargi, poprzez wskazanie na czym polega bezczynność Starosty [...] tj. jakiego konkretnie aktu organ ten nie wydał, skarżący wskazał, że decyzją z dnia [...] r. nr [...] Starosta [...] zatwierdził projekt scalenia gruntów obrębu ewidencyjnego [...]. Od decyzji tej skarżący wniósł skargę o wznowienie postępowania, (pismo z dnia 18 lutego 2014 r.), a organ nie podjął żadnych kroków w kierunku przywrócenia do stanu sprzed scalenia. Na podstawie zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II z dnia 14 kwietnia 2016 r. skarżący został wezwany do wskazania w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, że przed wniesieniem skargi wystąpił w trybie art. 37 kpa do organu wyższego stopnia nad Starostą [...], tj. do Wojewody [...] z zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący w piśmie z dnia 25 kwietnia 2016 r. wskazał, że sprawa dotyczy czynności administracyjnych, podejmowanych przez Starostę [...] w latach 2011 – 2013 r., w wyniku których zmniejszono powierzchnię należącej do niego nieruchomości nr 1 o 86 m2, które bezprawnie przypisano do działki nr 2. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( t. jedn. Dz. U. z 2014 r., poz. 1647 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jednakże w trybie i na zasadach określonych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( t. jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne, zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., obejmuje także orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w określonych przypadkach. Skargę na bezczynność można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich, a przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a.). Warunkiem wniesienia skargi na bezczynność organu administracji publicznej jest uprzednie złożenie zażalenia w trybie art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 23, dalej: "kpa"). Zgodnie z powyższą regulacją, na niezałatwienie sprawy w terminie lub na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji, stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W niniejszej sprawie w pierwszym rzędzie rozważenia wymaga, czy przedmiotem skargi jest bezczynność, polegająca na niezałatwieniu wniosku skarżącego o wznowienie postępowania, zakończonego przywołaną wyżej decyzją z dnia [...]r., czy też bezczynność w sprawie zmian w ewidencji gruntów i budynków, prowadzonej przez ten organ. Przyjmując zgodnie z pismem skarżącego z dnia 30 marca 2016 r., że przedmiotem skargi jest niezałatwienie wniosku o wznowienie postępowania, stwierdzić należy, że objęta żądaniem wznowienia decyzja Starosty była przedmiotem postępowania odwoławczego i na mocy decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r., nr [...], została utrzymana w mocy. Zatem z mocy art. 150 § 1 kpa właściwym do wznowienia postępowania jest organ, który wydał w sprawie decyzję w ostatniej instancji. W niniejszej sprawie decyzje ostateczną wydało Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. O ile zaś Starosta [...] wbrew wymogom z art. 65 § 1 kpa, nie przekazał wniosku o wznowienie postępowania temu organowi, skarga na bezczynność jest niedopuszczalna. Przekazanie podania w tym trybie nie następuje bowiem w formie aktów wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a. W szczególności, nie jest to akt z zakresu administracji publicznej dotyczący uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (vide: postanowienie NSA z dnia 17 lipca 2014 r., sygn. akt I OSK 1545/15, LEX 1505068). W takim przypadku skarga na bezczynność organu pierwszej instancji podlegała odrzuceniu z mocy art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Dodać należy, że nawet przy odmiennym rozumowaniu skarga podlegałaby odrzuceniu, bowiem skarżący nie wyczerpał środka zaskarżenia w postaci zażalenia na bezczynność do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. Środka tego nie zastępuje bowiem wniesienie skargi na bezczynność za pośrednictwem Kolegium. O ile zaś w istocie intencją skarżącego było kwestionowanie bezczynności Starosty w zakresie zmiany danych objętych ewidencją gruntów i budynków, dopuszczalność skargi uzależniona jest od uprzedniego złożenia zażalenia do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w K. Tymczasem nie ulega wątpliwości, że skarżący nie wniósł uprzednio zażalenia do tego organu. Z dołączonych do pisma z dnia 25 kwietnia 2016 r. dokumentów, wynika bowiem, że skarżący zwracał się do tego organu w sprawie rozgraniczenia działek (pismo organu z dnia 5 czerwca 2007 r.). Zatem skarga z tych przyczyn również podlegałaby odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. W świetle wskazanych okoliczności skarga w każdym przypadku jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu.