II SAB/Ka 150/03

PostanowienieWSA w Gliwicach2004-02-16

Skład orzekający: Małgorzata Korycińska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu wyższego stopnia w przedmiocie nierozpoznania zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie przez organ I instancji jest dopuszczalna?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu wyższego stopnia w przedmiocie nierozpoznania zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie przez organ I instancji jest niedopuszczalna. Organ wyższej instancji, rozpoznając takie zażalenie, nie wydaje decyzji administracyjnej ani postanowienia, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 1 PPSA, a jedynie wyznacza dodatkowy termin załatwienia sprawy, co wyklucza możliwość wniesienia skargi na bezczynność.
Stan faktyczny
Skarżący wniósł skargę na bezczynność Wojewody w przedmiocie nierozpoznania zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie przez organ I instancji (Prezydenta Miasta D.). Skarżący wskazał jako organy, których skarga dotyczy, zarówno Prezydenta Miasta D., jak i Wojewodę, który w dacie wniesienia skargi również pozostawał w zwłoce w rozpoznaniu zażalenia. Sąd rozpoznał skargę w części dotyczącej bezczynności Wojewody.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę na bezczynność Wojewody [...] na nierozpoznanie zażalenia w przedmiocie niezałatwienia sprawy w terminie przez organ I instancji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA (del.) Małgorzata Korycińska po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. R. na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie nierozpoznania zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie przez organ I instancji postanawia: odrzucić skargę Skarżący wobec zwłoki w załatwieniu sprawy, której jego zdaniem dopuścił się organ I instancji – Prezydent Miasta D., skorzystał z uprawnień zakreślonych art.37 § 1 k.p.a. wnosząc zażalenie do Wojewody [...] na niezałatwienie sprawy w terminie. Wyczerpując tryb konieczny do złożenia skargi na bezczynność skarżący wskazał w niej jako organy, których skarga dotyczy zarówno Prezydenta Miasta D. jak i Wojewodę, który w dacie wniesienia skargi także pozostawał w zwłoce w rozpoznaniu zażalenia opartego o art.37 § 1 k.p.a. Skarga w części, w której dotyczy bezczynności Wojewody [...] jest niedopuszczalna. Rozpoznanie bowiem zażalenia przez organ wyższego stopnia nie następuje w drodze rozstrzygnięcia administracyjnego, na które służyłaby skarga do sądu administracyjnego. W myśl art.37 § 2 k.p.a. organ wyższej instancji uznając zażalenie za uzasadnione wyznacza dodatkowy termin załatwienia sprawy. Skoro organ wyższej instancji rozpoznając zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie nie wydaje ani decyzji administracyjnej ani też postanowienia, o którym mowa w art.3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), to tym samym skarga na bezczynność w tym zakresie nie przysługuje. Z tych przyczyn Sąd odrzucił skargę na bezczynność Wojewody [...] na nierozpoznanie zażalenia w przedmiocie niezałatwienia sprawy w terminie przez organ I instancji. Odrzucenie skargi nastąpiło na podstawie art.58 § 1 pkt 6 powołanej powyżej ustawy. Natomiast skarga na bezczynność Prezydenta Miasta D. jest przedmiotem odrębnego postępowania prowadzonego pod sygn. II SAB/Ka 151/03.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło