II SO/Gl 1/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Krawczyk (spr.), po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym z wniosku A. W. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Wojewody S. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości p o s t a n a w i a odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi . Pismem z dnia [...] r. A. W. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, za pośrednictwem Wojewody S., z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję tegoż organu z dnia [...] r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Kierownika Urzędu Rejonowego w B. z dnia [...] r. nr [...] umarzająca postępowanie w sprawie zwrotu nieruchomości położonej w B., gm. kat. W., oznaczonej jako pgr [...]. W uzasadnieniu wnioskodawczyni wskazała, iż odwołuje się cyt.: "dzisiaj, gdyż pięć lat trwające odwołanie wykończyło mnie i męża", podała przy tym, iż posiada I grupę inwalidzką. Organ w odpowiedzi na wniosek wskazał, iż powołane na wstępie rozstrzygnięcie nie zostało zaskarżone do Sądu. Przewodniczący Wydziału II zarządzeniem z dnia 29 stycznia 2008 r. wezwał skarżącą do uzupełnienia braków formalnych wniosku poprzez dokonanie czynności, której nie dokonała w terminie, a której wniosek dotyczy, tj. wniesienia skargi, a także nadesłania dodatkowego odpisu wniosku poświadczonego za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanego, celem doręczenia uczestnikowi postępowania pod rygorem pozostawienia bez rozpoznania. Ponadto A. W. zobowiązana została do wskazania daty, w której ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi pod rygorem odrzucenia wniosku oraz do uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu pod rygorem odmowy przywrócenia terminu. Dla dokonania powyższych czynności przewidziano siedmiodniowy termin. W odpowiedzi na powyższe, w terminie zakreślonym wezwana nadesłała pełnomocnictwo procesowe dla swojej córki H. W. do działania w jej imieniu przed Sądem, wskazując, iż córka służy jej pomocą również w codziennych życiowych czynnościach, bowiem ona sama nie dowidzi i nie dosłyszy. W następstwie powyższego, H. W. złożyła skargę na decyzję Wojewody S. z dnia [...] r., kierując ją bezpośrednio do Sądu oraz wystąpiła z wnioskiem o sporządzenie kopi wniosku o przywrócenie terminu z uwagi na brak dodatkowego jej odpisu. Na mocy zarządzenia przewodniczącego z dnia 12 marca 2008 r., w związku z terminowym uiszczeniem opłaty, sporządzono kserokopie wniosku celem doręczenia jej uczestnikowi postępowania. Zarządzeniem przewodniczącego z dnia 27 lutego 2008 r. II KO25/08 przedmiotowa skarga została przekazana w dniu [...] r. organowi, którego decyzję zaskarżono, celem nadania jej dalszego biegu. Zgodnie bowiem z treścią art. 54 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, a organ ten przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Rozpoznając wniosek o przywrócenie terminu Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: W ocenie Sądu wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Przepis art. 85 p.p.s.a. statuuje zasadę, iż czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Zgodnie z treścią art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Wniosek o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.). Wnioskodawca powinien uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.), a ponadto równocześnie z wnioskiem powinien dokonać czynności, której nie dokonał w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Powołane powyższej przesłanki przywrócenia terminu, tj. dopełnienie czynności, której uchybiono, zachowanie siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, który zaczyna biec od dnia ustania przeszkody uchybienia terminu oraz uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy - muszą wystąpić łącznie, ażeby wniosek mógł zostać uwzględniony. Przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym uzależnione jest zatem od spełnienia określonych przesłanek pozytywnych, których istnienie pozwala na przywrócenie terminu. Podkreślić należy, iż przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu (por. np. B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2006, s. 207-209). O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (post. NSA z dnia 2 października 2002 r., V SA 793/03, Mon. Praw. 2002, nr 23, s. 1059). Natomiast dopuszczenie się przez stronę choćby lekkiego niedbalstwa (wyr. NSA z dnia 8 stycznia 2002 r., II SA/Wr 1329/01, niepubl.), czy też niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw (post. NSA z dnia 10 lutego 2000 r., SA/Sz 1117/99, niepubl.) skutkują odmową przywrócenia terminu do dokonania określonej czynności (B. Dauter, op.cit., s. 210). Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznając przedmiotową sprawę stwierdza, iż wnioskująca nie uprawdopodobniła, a nawet nie wskazała okoliczności mających świadczyć o braku jej winy w uchybieniu terminu. Lakoniczność wyjaśnień, jak również fakt, iż A. W. nie skorzystała z możliwości wniesienia skargi w przewidzianym terminie z uwagi na, w jej ocenie, wyczerpujące ją pod względem emocjonalnym postępowanie administracyjne, nie mogą zostać uznane za wystarczające uprawdopodobnienie braku winy. Także upływ czternastoletniego okresu pomiędzy doręczeniem zaskarżonej decyzji (wraz z prawidłowym pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia skargi), tj. w dniu [...] r. a datą złożenia wniosku świadczy o zaniedbaniu własnych spraw i niedostatecznej staranności w ich prowadzeniu. Nadto zwrócić należy uwagę, iż skarżąca wezwana do wskazania daty ustania przyczyny uchybienia terminu do wniesienia skargi, nie podała jej a jedynie odniosła się do merytorycznej strony zaskarżonego rozstrzygnięcia, zarzucając, że jest ono obarczone wada prawną. Uwzględniając przytoczoną argumentację Sąd działając na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.