II SO/Gl 7/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Ewa Krawczyk po rozpoznaniu w dniu 17 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J. R. w przedmiocie wymierzenia Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w K. grzywny za nieprzekazanie sądowi skargi dotyczącej bezczynności tego organu wraz z aktami administracyjnymi i odpowiedzią na skargę postanawia: wymierzyć Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w K. grzywnę w wysokości 3.000 (trzy tysiące) złotych Pismem z dnia 28 kwietnia 2009 r. J. R. złożył w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach wniosek o wymierzenie Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w K. grzywny za nieprzekazanie Sądowi skargi z dnia 23 lutego 2009 r. dotyczącej niewykonania orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 13 sierpnia 2008 r. sygn. akt II SA/GL 497/08, w sprawie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej warunków zabudowy terenu. Wnioskodawca zarzucił, iż organ nie przekazał przedmiotowej skargi wraz z aktami sprawy od dnia jej wniesienia do organu, tj. od dnia 24 lutego 2009 r. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 7 maja 2009 r. powyższy wniosek został przekazany do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. celem ustosunkowania się. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. nie ustosunkowało się do przedmiotowego wniosku, natomiast w dniu 22 czerwca 2009 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) organ administracji publicznej przekazał Sądowi skargę z dnia 23 lutego 2009 r. wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy. Postępowanie ze wskazanej wyżej skargi J. R. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach prowadzi pod sygn. akt II SA/Gl 559/09. W odpowiedzi na skargę z dnia 19 czerwca 2009 r. wskazano jedynie, że wykonując wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 13 sierpnia 2008 r. sygn. akt II SA/GL 497/08 Kolegium decyzją z dnia [...] r. nr [...] odmówiło stwierdzenia nieważności własnych decyzji z dnia [...] r. oraz z dnia [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ ten przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Nieprzekazanie przez organ skargi w ustawowym terminie może skutkować wymierzeniem organowi grzywny na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a, zgodnie z którym w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6, to jest do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Zgodnie z komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 12 maja 2009 r. (M.P. Nr 9, poz. 112) przeciętne wynagrodzenie miesięczne w gospodarce narodowej w 2008 r. wynosiło 2.943,88 zł. Wskazać należy, iż wobec brzmienia art. 55 § 1 p.p.s.a. - "sąd może orzec o wymierzeniu grzywny" należy przyjąć, iż decyzja ta zależy od uznania sądu uwzględniającego okoliczności sprawy, a nie od woli skarżącego wyrażonej we wniosku o ukaranie. W rozpoznawanej sprawie organ administracji publicznej przekazał do Sądu złożoną przez J. R. w dniu 24 lutego 2009 r. skargę, dopiero po upływie ponad czterech miesięcy tj. w dniu 22 czerwca 2009 r. Podkreślić w tym miejscu należy, że organ nawet nie podjął próby wyjaśnienia przyczyn zaistniałej zwłoki, mogących usprawiedliwić niedopełnienie nałożonego na niego obowiązku. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego i literaturze administracyjnoprawnej podkreślano, że grzywna, o jakiej mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a, ma charakter mieszany: dyscyplinująco-restrykcyjny. Na przyjęcie wyłącznie dyscyplinującego charakteru takiej grzywny nie pozwala dyspozycja tego przepisu w zestawieniu z art. 54 § 2 p.p.s.a. Zawarte w art. 55 § 1 p.p.s.a. stwierdzenie "W razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd (...) może orzec o wymierzeniu organowi grzywny (...)" oznacza, że wyłączną, materialnoprawną przesłanką takiego orzeczenia jest niewypełnienie obowiązków określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a. w terminie przewidzianym w tym przepisie. Jednakże "sąd (...) może orzec" o wymierzeniu organowi grzywny, co oznacza, że rozstrzygając w tej kwestii, sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc między innymi przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., a także czas, jaki upłynął od wniesienia skargi, i właśnie to, czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 259; postanowienie NSA z dnia 5 lipca 2006 r. sygn. akt II OSK 1024/06 - ONSAiWSA 2006/6/156). W świetle treści art. 55 § 1 p.p.s.a. należy przyjąć, że rozstrzygając w przedmiotowej kwestii Sąd winien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a nie tylko sam fakt naruszenia tego przepisu. W szczególności do okoliczności takich należy okres, jaki upłynął od wniesienia skargi i przyczyny niewypełnienia obowiązku w terminie, a także okoliczność, czy organ przed rozpatrzeniem wniosku obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu. Jak już wyżej zaznaczono, z akt sprawy wynika, że skarga J. R. dotycząca niewykonania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. orzeczenia sądu w sprawie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej warunków zabudowy terenu została doręczona organowi w dniu 24 lutego 2009 r. Natomiast do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skarga ta została przekazana przez organ w dniu 22 czerwca 2009 r., czyli już po upływie terminu 30 dni. Wypełnienie przez organ ustawowego obowiązku przesłania odpowiedzi na skargę oraz kompletnej dokumentacji nastąpiło dopiero po wezwaniu Przewodniczącego Wydziału II do ustosunkowania się do wniosku skarżącego dotyczącego nałożenia na organ grzywny. Wymierzając organowi grzywnę w wysokości 3.000 zł Sąd wziął pod uwagę, iż od chwili gdy skarga wpłynęła do organu, do momentu przekazania jej do Sądu upłynęły ponad cztery miesiące, chociaż z przepisu art. 54 § 2 p.p.s.a. wprost wynika trzydziestodniowy termin do dokonania tej czynności. Organ nie wykazał, aby w tym czasie nastąpiły jakiekolwiek wydarzenia, które mogłyby usprawiedliwić tę zwłokę. W kwestii zaś wysokości wymierzonej grzywny wskazać należy, iż ustawodawca do uznania Sądu pozostawił ustalenie jej kwoty, pod warunkiem, że jej górna granica nie przekroczy wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Okolicznością przemawiającą na korzyść organu, a więc znajdującą odzwierciedlenie w wysokości wymierzonej grzywny jest to, że przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie grzywny organ obowiązek wynikający z art. 54 § 2 p.p.s.a. wypełnił. Mając na uwadze zaistniałe w sprawie okoliczności stanu faktycznego oraz postanowienia art. 55 § 1 w związku z art. 154 § 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.