III SA/Gl 1000/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Wiesner po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym dnia 30 marca 2012 r. sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. w G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: odrzucić skargę. W dniu [...] r. (data nadania w urzędzie pocztowym) Spółka z o.o. "A" w G. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję tego organu z dnia [...] r. od nr [...] do nr [...]. Pismem z dnia [...] r. strona skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowana strony skarżącej przez osobę podpisaną pod skargą (np. odpisu z KRS-u aktualnego na dzień wniesienia skargi) w terminie 7 dni od dnia doręczenia tego wezwania. Jednocześnie pouczono stronę, że nieusunięcie braków w terminie spowoduje odrzucenie skargi. Ponadto stronę skarżącą wezwano do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 200 zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi. Doręczenie obu pism nastąpiło dnia [...] r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy oraz z późniejszych twierdzeń strony skarżącej. Pismem z dnia [...] r., które wpłynęło do Sądu dnia [...] r. skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi, jednocześnie wnosząc o zwolnienie jej z konieczności uiszczania wpisu, ze względu na swoją trudną sytuację finansową. Zaznaczyła ponadto, że w odpowiedzi na wezwanie Sądu z dnia [...] r. pomyłkowo przesłane zostało pismo skarżącej wydrukowane na papierze firmowym innego przedsiębiorstwa, podpisane przez nieuprawnioną osobę i dołączonym do niego odpisem KRS-u tego innego przedsiębiorstwa, choć sygnatura akt sądowych wskazana została prawidłowo. Dalej skarżąca wyjaśniła, że pomyłka nastąpiła w związku z czasowym brakiem dostępu do dokumentów, nie wyjaśniając na czym brak dostępu polegał. W związku z tym strona skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia uzupełnienia przedmiotowych braków załączając odpis KRS i przesyłając "prawidłowe pismo". Postanowieniem z dnia 7 grudnia 2009 r. Sąd odmówił skarżącej Spółce przywrócenia terminu. Postanowienie to zostało zaskarżone przez stronę zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Sąd ten postanowieniem z 26 maja 2011 r. (I FZ 107/11) uchylił zaskarżone postanowienie w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach celem uzupełnia postępowania o ustalenie czy przyczyną uchybienia terminu był "czasowy brak dostępu do dokumentów" czy też mylne przeświadczenie strony o przesłaniu dokumentów właściwych oraz ustalenie kiedy przyczyna uchybienia terminu ustała, a strona uzyskała dostęp do dokumentów lub powzięła wiedzę o ich błędnym przesłaniu. Na podstawie zarządzenia z [...] r. pełnomocnik strony skarżącej został wezwany do wskazania następujących kwestii: - czy przyczyną uchybienia terminu był "czasowy brak dostępu do dokumentów" czy też mylne przeświadczenie strony o przesłaniu dokumentów właściwych, - kiedy przyczyna uchybienia terminu ustała, tzn. kiedy, w przedziale czasowym między [...] r. (data wezwania Sądu) a [...] r. (dat założenia wniosku) strona uzyskała dostęp do dokumentów lub powzięła wiedzę o ich błędnym przesłaniu. W odpowiedzi na to wezwanie pismem z [...] r. strona skarżąca wyjaśniła, że "pomyłka nastąpiła w związku z czasowym brakiem dostępu do dokumentów i przeświadczeniem o przesłaniu do Sądu właściwych dokumentów". Postanowieniem z 24 sierpnia 2011 r. Sąd odmówił przywrócenia terminu. W uzasadnieniu stwierdził, że strona skarżąca w żaden sposób nie uprawdopodobniła że omyłka polegająca na wysłaniu dokumentów niewłaściwego podmiotu była konsekwencją "czasowego braku dostępu" do dokumentacji strony skarżącej. Nie sprecyzowała również na czym ów "czasowy brak dostępu" miałby polegać i by był on niezawiniony. Na koniec podkreśliła, że taka pomyłka nie może być uznana za okoliczność niezawinioną, tym bardziej, ze dotyczy fundamentalnej dla sprawy kwestii jaką jest tożsamość strony skarżącej. Strona skarżąca złożyła pismem datowanym na dzień [...] r. zażalenie na to postanowienie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, który postanowieniem z dnia 27 stycznia odrzucił to zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), sąd odrzuca skargę, jeżeli w wyznaczonym terminie strona nie uzupełni jej braków formalnych. Jednocześnie, odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie strona prawidłowo została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi, w wezwaniu dokładnie sprecyzowano jaki dokument ma obowiązek przedłożyć, w jakiej formie sporządzony, a wezwanie zawierało wyraźne pouczenie o skutkach nieusunięcia braków formalnych skargi w terminie. Strona wykonała wezwanie po terminie, a postanowieniem Sądu z 24 sierpnia 2011 r. Sąd odmówiła jej przywrócenia terminu do ich złożenia. Wobec powyższego na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 58 § 3 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia. Zwrot kwoty 200 zł z tytułu uiszczonego przez skarżącą wpisu sądowego od skargi znajduje podstawę w unormowaniu art. 232 § 1 pkt p.p.s.a.