III SA/Gl 1017/14

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Leszek Wolny po rozpoznaniu w dniu 24 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług na skutek wniosku pełnomocnika procesowego skarżącego z urzędu – radcy prawnego A.L. o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu postanawia: przyznać pełnomocnikowi skarżącego – radcy prawnemu A. L. zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu w kwocie 35.731,50 zł (trzydzieści pięć tysięcy siedemset trzydzieści jeden złotych i pięćdziesiąt groszy). Postanowieniem Sądu z dnia 30 października 2014 r. ustanowiono dla strony skarżącej radcę prawnego z urzędu. Okręgowa Izba Radców Prawnych w K. wyznaczyła pełnomocnika z urzędu dla strony skarżącej w osobie radcy prawnego A. L. W dniu 11 marca 2015 r., radca prawny z urzędu uczestniczył w rozprawie, na której przedstawił stanowisko strony skarżącej w sprawie i wniósł o zasądzenie kosztów udzielonej, a nieopłaconej przez stronę skarżącą pomocy prawnej. Wyrokiem z dnia 20 marca 2015 r. tutejszy Sąd oddalił skargę na ww. decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. Od wyroku tego radca prawny z urzędu wniósł w imieniu strony skarżącej skargę kasacyjną, która została oddalona wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 maja 2017 r. (sygn. akt: I FSK 1646/15). Radca prawny był obecny na rozprawie toczącej się przed sądem drugiej instancji w dniu 5 maja 2017 r. i wniósł o zasądzenie kosztów, oświadczając, że poniesione koszty nie zostały wcześniej uregulowane. Pismem z dnia [...] r. radca prawny złożył wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Rozpoznając wniosek zważono co następuje: Przepis art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zmianami) – zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.", stanowi, że wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W pierwszej kolejności stwierdzić należy, że przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie sądowej jest decyzja wymiarowa w podatku od towarów i usług. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia [...] r. ustalono, w trybie art. 218 P.p.s.a., że wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi w tej sprawie 8.971.550 zł. Zgodnie z treścią § 8 pkt 9 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1715 ze zmianami) – zwanego dalej w skrócie "rozporządzeniem" – opłata, przy wartości przedmiotu zaskarżenia powyżej 5.000.000 zł – wynosi 16.600 zł. Kwota wynagrodzenia radcy prawnego z urzędu w postępowaniu przed sądem administracyjnym pierwszej instancji, na podstawie § 21 ust. 1 pkt 1 a) rozporządzenia, w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna wynosi 16.600 zł. Z kolei, stosownie do § 21 ust. 1 pkt 2 a) rozporządzenia, za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, wynagrodzenie radcy prawnego z urzędu wynosi 75 % kwoty stanowiącej należność za reprezentowanie strony przed sądem pierwszej instancji – 12.450 zł. W tym stanie rzeczy, wynagrodzenie radcy prawnego z urzędu w niniejszym postępowaniu sądowoadministracyjnym, za reprezentowanie strony w dwóch instancjach wyniesie w przedmiotowej sprawie 29.050 zł. Wynagrodzenie to, na zasadzie § 4 ust. 3 rozporządzenia, zostało powiększone o kwotę należnego podatku od towarów i usług, tj. 6.681 zł. Pełnomocnikowi procesowemu z urzędu w tej sprawie należy się opłata za nieopłaconą pomoc prawną udzieloną z urzędu w przyznanej wysokości tej stawki, powiększona o kwotę należnego podatku od towarów i usług. Wziąwszy pod uwagę wskazane wyżej okoliczności, pełnomocnikowi strony skarżącej należało przyznać wynagrodzenie we wskazanej wyżej kwocie i zwrot kosztów dojazdu do siedziby Sądu, w oparciu o przepis art. 250 P.p.s.a., w związku z art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a.