III SA/Gl 113/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Walentek, , po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A w K. oraz B w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zmiany organizacji oraz zmian w Statusie [...] Miasta K. postanawia: odrzucić skargę Uchwałą z dnia [...] nr [...] Rada Miasta K. działając na podstawie art. 18 ust. 1 i art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) w zw. z art. 35 § 3 k.p.a. nie uwzględniła wezwania m.in. A w K. oraz B w K. do usunięcia naruszenia ich uprawnień uchwałą z dnia [...] nr [...] Rady Miasta K. w sprawie likwidacji przychodni i niektórych komórek organizacyjnych oraz zmian w Statucie [...]. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skarżący domagali się uchylenia tej uchwały zarzucając podjęcie uchwały w sprawie likwidacji przychodni i niektórych komórek organizacyjnych oraz zmian w Statucie [...] w K. [...] bez przeprowadzenia konsultacji ze związkami zawodowymi, a więc z naruszeniem trybu określonego w art. 261 ustawy z dnia 23 maja 1991 r. o związkach zawodowych (Dz. U. z 2001 r., Nr 79, poz. 854). Wojewódzki Sąd Administracyjny pismem z dnia [...] wezwał skarżących do sprecyzowania skargi poprzez wskazanie, której z uchwał dotyczy skarga, czy uchwały z dnia [...] nr [...], czy też uchwały z dnia [...] nr [...]. Pismem z dnia [...] skarżący wyjaśnili, iż przedmiotem skargi są obie uchwały. Wobec tego Zarządzeniem z dnia 21 stycznia 2005 r. przewodniczący dokonał wyłączenia skargi na uchwałę Rady Miasta K. [...] z dnia [...] do odrębnego rozpoznania i orzekania. Następnie pismem z dnia [...] skarżący zostali wezwani do uzupełnienia braków skargi na powyższą uchwałę poprzez jej podpisanie przez wszystkich członków Zarządu A oraz wszystkich członków B jak również nadesłanie trzech odpisów skargi, poświadczonych za zgodność z oryginałem i prawidłowo podpisanych w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania przesłane na wskazane w skardze adresy, zostały doręczone skarżącym w dniu [...], co wynika ze zwrotnych potwierdzeń odbioru znajdujących się w aktach sprawy. W wyznaczonym terminie, skarżący nie zastosowali się do powyższego wezwania natomiast wnieśli o przedłużenie terminu do uzupełnienia braków skargi podnosząc, że nałożony przez Sąd siedmiodniowy termin z przyczyn niezależnych od skarżących jest niemożliwy do zachowania. Skarżący podali, że postanowieniem Sądu Rejonowego w K. Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego z dniem [...] nastąpiła zmiana nazwy A na C w K., ponadto zmianie uległ adres i Statut Związku. Celem złożenia w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach aktualnych dokumentów w tym Statutu Związku złożony został wniosek o wydanie potwierdzonego przez Sąd Rejonowy Statutu. Następnie w dniu [...] B w K. nadesłał odpisy skargi podpisane wyłącznie przez członków zarządu tego Związku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje Przepis art. 57 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.) przewiduje, że skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Zgodnie z art. 47 § 1 u.p.s.a. do pisma należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom. Z powołanych regulacji wynika, że wniesienie skargi bez wymaganych ustawą odpisów nie czyni zadość wymaganiom formalnym pisma w postępowaniu sądowym. Art. 49 § 1 stanowi, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Szczególną regulację w tym zakresie przewiduje art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., zgodnie z którym Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Wskazany w art. 49 § 1 siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych pisma, jest terminem ustawowym, a więc nie może być przez Sąd przedłużany ani skracany. Zachowanie terminu ustawowego jest warunkiem skuteczności czynności procesowej, zatem jego uchybienie powoduje bezskuteczność czynności strony w postępowaniu sądowym ( art. 85 P.p.s.a.). Od negatywnych skutków uchybienia terminu ustawowego strona może bronić się wyłącznie składając wniosek o przywrócenie terminu. Wniosku strony o przedłużenie terminu nie można traktować jako dorozumianego wniosku o przywrócenie uchybionego terminu, bowiem w dacie jego wniesienia termin nie upłynął, z czego strona zdawała sobie sprawę, dlatego tez nie domagała się przywrócenia uchybionego terminu. Ponadto taki wniosek byłby wówczas przedwczesny. W tej sytuacji, wobec braku prawidłowego wniosku, nie zachodziła konieczność rozstrzygania kwestii przywrócenia uchybionego terminu, co nie pozbawia strony możliwości złożenia takiego wniosku przy spełnieniu przesłanek wynikających z art. 86 i 87 P.p.s.a. Ponieważ w przedmiotowej sprawie skarżący pomimo wezwania do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie ustawowym wskazanym przez Sąd, nie zastosowali się do powyższego skargę, na zasadzie art. art. 58 § 1 pkt 3, art. 58 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało odrzucić.