III SA/Gl 1132/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Orzepowska-Kyć po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji dotyczącej zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym po wznowieniu postępowania w kwestii wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z [...] r. A. B. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji dotyczącej zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym po wznowieniu postępowania. W skardze skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w całości ze względu na zachodzące niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody w toku toczącego się postępowania egzekucyjnego. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że wnosi o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji ze względu na zachodzące niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody w toku toczącego się postępowania egzekucyjnego. Dodał, że Naczelnik Urzędu Skarbowego w J. na wniosek organu wszczął postępowanie egzekucyjne. Skarżący uważa, że przeprowadzenie postępowania egzekucyjnego i ewentualne wyegzekwowanie należności naraża go na niebezpieczeństwo poniesienia znaczącej szkody i ryzyko, że będzie musiał następnie wystąpić przeciwko Skarbowi Państwa z powództwem o zwrot wyegzekwowanych kwot, co może się także wiązać ze znacznymi kosztami. Skarżący nie dołączył na poparcie swojego wniosku żadnej dokumentacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (t.j. Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm., zwana dalej: P.p.s.a.), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Wyjątkiem od tej reguły ogólnej jest przyznanie sądowi w ściśle określonych przypadkach, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. możliwości udzielenia stronie ochrony tymczasowej poprzez wstrzymanie wykonania aktu lub czynności w całości lub w części, chyba że ustawa szczególna wyłącza tę możliwość. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (art. 61 § 3 P.p.s.a.). Sąd rozpatrując powołane przesłanki w odniesieniu do zaskarżonej decyzji w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji dotyczącej zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym po wznowieniu postępowania zważył, że skoro wskazana w art. 61 § 3 P.p.s.a. szkoda lub trudne do odwrócenia skutki mają być rezultatem wykonania podjętego w sprawie rozstrzygnięcia to uznać należy, że wstrzymaniu wykonania mogą podlegać wyłącznie akty, które nadają się do wykonania. Tymczasem przedmiot skargi w rozpatrywanej sprawie stanowi decyzja w zakresie odmowy uchylenia decyzji dotyczącej zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym po wznowieniu postępowania. Sąd stanął na stanowisku, że udzielenie ochrony tymczasowej, może mieć zastosowanie jedynie w odniesieniu do aktów lub czynności, które mają przymiot wykonalności, a więc stwierdzają lub tworzą po stronie swoich adresatów obowiązki prawne lub uprawnienia (por. post. NSA z 1 grudnia 2011r., I FZ 403/11). Nie ulega wątpliwości, że zaskarżona decyzja nie ma charakteru wykonalności, a zatem wniosek o wstrzymanie tej decyzji jako niedopuszczalny podlega oddaleniu. Na marginesie wskazać należy, że zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania wobec aktów stwierdzających lub tworzących po stronie swoich adresatów obowiązki prawne lub uprawnienia może nastąpić jedynie wtedy, gdy ujawnione zostaną okoliczności uzasadniające jej zastosowanie, a wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie wskazuje przesłanek wstrzymania, przy czym Sąd nie bada zasadności samej skargi na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia, a katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia jest zamknięty (por postanowienie NSA z dnia 3 listopada 2011 r., II OZ 1047/11, LEX nr 984678). Mając na uwadze powyższe, Sąd na mocy art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzekł jak na wstępie.