III SA/Gl 115/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz, Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Herman, Sędzia WSA Beata Machcińska (spr.), Protokolant Starszy Referent Weronika Leśniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 maja 2025 r. sprawy ze skargi J. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bielsku-Białej z dnia 2 grudnia 2024 r. nr SKO.VIII/422/339/2024 w przedmiocie przywrócenia uprawnień do kierowania pojazdami oddala skargę. Przedmiotem skargi J. D. (D., dalej "Skarżący") jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bielsku-Białej wydana w przedmiocie przywrócenia uprawnień do kierowania pojazdami. Stan sprawy przedstawia się następująco: 1. Decyzją z dnia 8 sierpnia 2024 r., wydaną na podstawie art. 103 ust. 3a ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 622, z późn. zm., dalej "ustawa o kierujących pojazdami" lub "u.k.p.") oraz art. 104 i art. 107 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 572, dalej "k.p.a.") w związku z art. 182 § 2 i art. 182a § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 127, z późn. zm., dalej "k.k.w."), Prezydent Miasta B. (dalej "organ pierwszej instancji") przywrócił Skarżącemu uprawnienia do kierowania pojazdami kat. "AM", "A1, "A2", "A", "B1", "B", posiadającemu prawo jazdy kategorii "AM", "A1", "A2","A", "B1", "B"," C1", "C", "B + E", "C1 +E"," C + E" o numerze [...] i druku: [...], wydane w dniu 23 stycznia 2018 r. przez Prezydenta Miasta B., w związku z ustaniem przyczyn, które spowodowały jego cofnięcie Decyzją nr [...] Prezydenta Miasta B. z dnia 3 stycznia 2022 r., z ograniczeniem uprawnienia do kierowania wyłącznie pojazdem wyposażonym w blokadę alkoholową, o której mowa w art. 2 pkt 84 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 450, z późn. zm.). W uzasadnieniu organ pierwszej instancji wskazał, że decyzją nr [...] Prezydenta Miasta B. z dnia 3 stycznia 2022 r. cofnięto Skarżącemu uprawnienie do kierowania pojazdami - prawo jazdy kategorii "AM","A1","A2","A","B1","B" w związku z prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w P. [...] Wydział Karny z dnia 24 maja 2021 r. (sygn. akt. [...] ), którym orzeczono wobec Skarżącego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych z wyłączeniem pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej przekraczającej 3,5 t łącznie z przyczepą na okres 4 (czterech) lat, tj. od 16 września 2020 r. do 14 września 2024 r. W dniu 28 marca 2023 r. organ otrzymał postanowienie Sądu Rejonowego w P. [...] Wydział Wykonywania Orzeczeń z dnia 13 lutego 2023 r. (sygn. akt [...] [...] , [...] ) w którym "orzeczono wobec skazanego J. D. o dalszym wykonywaniu środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych orzeczonego wyrokiem Sądu Rejonowego w P. z dnia 24.05.2021 r. w sprawie o sygn. akt [...] , w formie zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych z wyłączeniem pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej przekraczającej 3,5 t łącznie z przyczepą niewyposażonych w blokadę alkoholową". Organ pierwszej instancji powołał się na art. 103 ust. 3a u.k.p. i wskazał, że Skarżący, ubiegając się o przywrócenie uprawnienia do kierowania pojazdami silnikowymi na okres przekraczający rok, poddał się sprawdzeniu kwalifikacji w formie egzaminu państwowego, który zaliczył z wynikiem pozytywnym w [...] Ośrodku Ruchu Drogowego w B. w zakresie kategorii "A" - w dniu 24 listopada 2023 r. (egzamin teoretyczny) i w dniu 17 czerwca 2024 r. (egzamin praktyczny) oraz w zakresie kategorii "B" - w dniu 21 marca 2023 r. (egzamin teoretyczny) i w dniu 22 marca 2023 r. (egzamin praktyczny). 2. W odwołaniu od tej decyzji Skarżący zarzucił błędne uznanie, że przywrócenie uprawnień nastąpiło na skutek uzyskania kwalifikacji przez Skarżącego w zakresie kategorii A i B, a nie na skutek treści wyroku Sądu Rejonowego w P. z dnia 24 maja 2024 r. wydanego w sprawie o sygn. akt [...] . Skarżący wskazał, że kwestionuje uzasadnienie decyzji organu pierwszej instancji. W jego ocenie przywrócenie mu uprawnień przez organ nie nastąpiło na skutek tego, że otrzymał on z powrotem kwalifikacje do prowadzenia pojazdów kategorii A i B, ale dlatego, że organ działał sprzecznie z prawomocnym wyrokiem Sądu Karnego. Prezydent Miasta, wydając pierwotną decyzję dopuścił się obrazy przepisów prawa materialnego, tj. art 12 ust. 2 pkt 2 i pkt. 3 w związku z art 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o kierujących pojazdami, co doprowadziło do pozbawienia Skarżącego, uprzednio posiadającego uprawnienia do kierowania pojazdami mechanicznymi, określonych kategorii prawa jazdy, prawa do odzyskania dokumentu potwierdzającego posiadanie tego rodzaju uprawnień odnośnie pojazdów mechanicznych, co do których nie orzeczono wobec niego środka karnego w postaci zakazu ich prowadzenia. 3. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Bielsku-Białej (dalej: "organ odwoławczy" lub "Kolegium") decyzją z dnia 2 grudnia 2024 r., wydaną na podstawie art. 49 ust. 1 pkt. 3 lit. a, art. 103 ust. 3a ustawy o kierujących pojazdami i art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Kolegium wskazało: Decyzją z dnia 3 stycznia 2022 r. organ pierwszej instancji cofnął Skarżącemu uprawnienia do kierowania pojazdami w związku z wyrokiem Sądu Rejonowego w P. z dnia 24 maja 2021 r., sygn. akt [...] na okres 4 lat, tj. od 16 września 2020r. do 14 września 2024 r. Postanowieniem z dnia 13 lutego 2023 r. (sygn. akt [...] , [...] [...] ) Sąd Rejonowy w P. orzekł, że dalsze wykonywanie orzeczonego środka karnego będzie odbywać się w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych z wyłączeniem pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej przekraczającej 3,5 t łącznie z przyczepą, na okres 4 lat, orzeczonego wobec skazanego J. D. wyrokiem Sądu Rejonowego w P. z dnia 24 maja 2021 r., sygn akt [...] , w ten sposób, że dalsze wykonywanie tego środka karnego ma mieć postać zakazu prowadzenia objętych tym zakazem pojazdów mechanicznych niewyposażonych w blokadę alkoholową, o której mowa w art. 2 pkt. 84 ustawy Prawo o ruchu drogowym. W dniu 27 lutego 2023 r. Skarżący złożył wniosek przywrócenie uprawnień do kierowania pojazdami oraz o zwrot zatrzymanego prawa jazdy kategorii A i B. Decyzją z dnia 30 marca 2023 r. organ pierwszej instancji odmówił Skarżącemu przywrócenia uprawnień do kierowania pojazdami kategorii AM, BI i B oraz wydania prawa jazdy kategorii AM, BI, B, Cl, C, B+E, Cl+E, C+E. Kolegium decyzją z dnia 3 października 2023 r. utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 11 kwietnia 2024 r. (sygn. akt III SA/Gl 1065/23) uchylił decyzję Kolegium z dnia 3 października 2023 r. oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta B. z dnia 30 marca 2023 r. Następnie organ pierwszej instancji decyzją z dnia 8 sierpnia 2024 r. przywrócił Skarżącemu uprawnienia do kierowania pojazdami kategorii AM, Al, A2, A, BI, B. W ocenie Kolegium wydane w dniu 13 lutego 2023 r. przez Sąd Rejonowy w P. postanowienie (sygn. akt [...] , [...] [...] ) otworzyło Skarżącemu możliwość przywrócenia uprawnień do kierowania pojazdami, zgodnie z art. 103 ust. 3a u.k.p. Jednak koniecznym warunkiem przywrócenia utraconych uprawnień było zdanie przez Skarżącego egzaminu kontrolnego sprawdzenia kwalifikacji w zakresie prawa jazdy kategorii A i B. Stosownie bowiem do art. 49 ust. 1 pkt 3 lit. a u.k.p. sprawdzeniu kwalifikacji w formie egzaminu państwowego podlega osoba ubiegająca się o przywrócenie uprawnienia do kierowania motorowerem, pojazdami silnikowymi lub tramwajem cofniętego na okres przekraczający rok. Zdaniem Kolegium przesłanki negatywne do przywrócenia Skarżącemu uprawnień do kierowania pojazdami kategorii AM, Al, A2, A, B1, B ustały, kiedy Skarżący zaliczył z wynikiem pozytywnym w [...] Ośrodku Ruchu Drogowego w B. sprawdzenie kwalifikacji w formie egzaminu państwowego - w zakresie kategorii A w dniu 24 listopada 2023 r. (egzamin teoretyczny) i w dniu 17 czerwca 2024 r. (egzamin praktyczny) oraz w zakresie kategorii B w dniu 21 marca 2023 r. (egzamin teoretyczny) i w dniu 22 marca 2023 r. (egzamin praktyczny). 4. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika w osobie adwokata, zarzucił obrazę przepisów postępowania, a to art. 7, 77 i 107 § 3 k.p.a. poprzez niewyczerpujące zebranie i rozpatrzenie całego materiału dowodowego i niepodjęcie działań zmierzających do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy przejawiające się w szczególności w uznaniu, że przywrócenie uprawnień nastąpiło na skutek uzyskania kwalifikacji przez Skarżącego w zakresie kategorii A i B, a nie na skutek treści wyroku Sądu Rejonowego w P. Wydział [...] Karny z 24 maja 2021 r. wydanego w sprawie o sygn. akt [...] . Skarżący wniósł o uchylenie decyzji organu odwoławczego z dnia 2 grudnia 2024 r. i decyzji Prezydenta Miasta B. z 8 sierpnia 2024 r. oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Ponadto wniósł o zasądzenie od organu kosztów sądowych, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego według norm przepisanych. Skarżący przyznał, że organ, wydając decyzję prawidłowo ustalił stan faktyczny w zakresie wydanych wobec niego wyroków i postanowień Sądów. Skarżący zarzucił obrazę przepisów prawa materialnego, co mogło mieć wpływ na treść wydanej decyzji, tj. art. 12 ust. 2 pkt 2 i pkt 3 w związku z art. 12 ust. 1 pkt 2 u.k.p., co doprowadziło do pozbawienia go, uprzednio posiadającego uprawnienia do kierowania pojazdami mechanicznymi, określonych kategorii prawa jazdy, prawa do odzyskania dokumentu potwierdzającego posiadanie tego rodzaju uprawnień odnośnie pojazdów mechanicznych, co do których nie orzeczono wobec niego środka karnego w postaci zakazu ich prowadzenia. Zdaniem Skarżącego organ, wydając decyzję naruszył art. 12 ust. 2 u.k.p. i tym samym wprowadził sankcję administracyjną w postaci zakazu wydania bądź zwrotu dokumentu potwierdzającego uprawnienie w zakresie kierowania pojazdami określonych kategorii i w związku z tym zakaz legalnego kierowania tymi pojazdami po drogach publicznych oraz położonych w strefach zamieszkania i w strefach ruchu, nie z tytułu określonego zdarzenia, czy też naruszenia przez obywatela prawa materialnego, lecz wyłącznie z tytułu wydania przez sąd powszechny orzeczenia wymierzającego środek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych. Sankcja ta rozszerza zakres dolegliwości poza granice określone prawomocnym orzeczeniem sądu powszechnego, co w istocie prowadzi do karania dwukrotnie za ten sam czyn, co jest sprzeczne z zasadą ne bis in idem. Skarżący argumentował: Organ, wydając zaskarżoną decyzję w rzeczywistości zastosował sankcję wobec Skarżącego mającą charakter represyjny, która w istocie zaostrza wymierzoną przez sąd sankcję karną, a jednocześnie wyłącza to zaostrzenie spod jakiejkolwiek kontroli w zakresie proporcjonalności obostrzenia i co za tym idzie sprawiedliwości rozstrzygnięcia. W związku z tym, wprowadzenie przez ustawodawcę obligatoryjnego zakazu zwrotu osobom, wobec których orzeczono środek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów kategorii, dokumentów potwierdzających posiadanie przez nich uprawnień do kierowania pojazdami kategorii, narusza zasadę równowagi podziału władz, w tym władzy ustawodawczej i sądowniczej, bowiem godzi w autonomię sądu karnego w zakresie kształtowania represji karnej. W konsekwencji Prezydent Miasta B., wydając decyzję, dał wyraz braku zaufania do trafności orzeczeń podejmowanych przez sądy powszechne na podstawie art. 42 k.k. oraz zniweczył treść orzeczenia wypracowanego przez sąd powszechny w zakresie, w jakim ten sąd doszedł do wniosku, iż w realiach danej sprawy i odnośnie do danego, konkretnego sprawcy, wystarczającym będzie ograniczenie zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych do pojazdów określonego rodzaju. Sankcja zastosowana przez organ przy wydaniu skarżonej decyzji (obligatoryjnie stosowana) ogranicza się jedynie do badania legalności decyzji, a nie jej celowości, bądź proporcjonalności. Organ administracji, działając na podstawie zakwestionowanego w odwołaniu przepisu, odmówił Skarżącemu wydania dokumentu prawa jazdy w zakresie kategorii nieobjętych zakazem orzeczonym przez sąd powszechny, czyniąc ustalenia tego sądu nieistotnymi i niemającymi bezpośredniego przełożenia na ostateczną sytuację prawną skarżącego. Skarżący stwierdził, że brak przywrócenia mu uprawnień do prowadzenia pojazdów kategorii AM, BI i B2 jest dla niego bardzo uciążliwy. Skazany, jako zawodowy kierowca bez uprawnień kategorii B, nie może pracować, ponieważ bez prawa jazdy nie może wyrobić karty do tachografu cyfrowego. 5. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skargę należało oddalić. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2492), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Natomiast według art. 3 § 1 i 2 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej: "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. Tylko zatem stwierdzenie, iż zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub z innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, może skutkować uchyleniem przez Sąd zaskarżonej decyzji (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a, b, c p.p.s.a.). Jak już Sąd wskazał, sprawa była już rozstrzygana przez WSA w Gliwicach, stąd, analizując sprawę ponownie, Sąd zobowiązany jest uwzględnić przepis art. 153 p.p.s.a., zgodnie z którym ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie. WSA w Gliwicach w wyroku z dnia 11 kwietnia 2024 r., sygn. akt III SA/Gl 1065/23 uchylił zaskarżoną przez Skarżącego decyzję Kolegium z dnia 3 października 2023 r. wydaną w przedmiocie odmowy przywrócenia uprawnień do kierowania pojazdami oraz poprzedzająca ją decyzję organu pierwszej instancji z dnia 30 marca 2023 r. WSA w Gliwicach stwierdził, że zakres zakazu prowadzenia pojazdów orzeczonego wyrokiem sądu karnego nie może być rozszerzany w drodze rozstrzygnięć administracyjnych. WSA w Gliwicach (cyt.) "stanął na stanowisku, że pozbawianie kierowcy uprawnień w zakresie prawa jazdy przez organ administracji w szerszym zakresie niż to orzekł sąd karny poprzez konkretny zakaz prowadzenia ściśle określonych pojazdów, pozostaje w sprzeczności z zasadami konstytucyjnymi wyrażonymi w przepisach art. 2, art. 10 ust. 1, i art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej. Wprowadzona omawianymi przepisami art. 12 ust. 2 pkt 1 i 2 u.k.p. zasada sprowadzająca się do obligatoryjnego rozszerzenia zakresu dolegliwości poza granice określone prawomocnym orzeczeniem sądu powszechnego narusza zasadę zakazującą ponownego karania obywatela za ten sam czyn, za jaki wymierzona mu została już uprzednio kara przez sąd powszechny (to jest zasadę ne bis in idem). Dochodzi w takiej sytuacji do sprzeczności z zasadą demokratycznego państwa prawnego, gdy ustawodawca z jednej strony w przepisach Kodeksu karnego wprost wskazuje, że dolegliwość środka karnego zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych może być ograniczona do pojazdów określonego rodzaju, a z drugiej w przepisach prawa administracyjnego wprowadza obligatoryjne i niedopuszczające jakichkolwiek wyjątków pozbawianie faktycznych uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi. Nadto przepisy art. 12 ust. 2 pkt. 1 i 2 w zakresie jakim stanowią podstawę do odmowy zwrotu dokumentu potwierdzającego prawo jazdy ponad uprawnienie objęte zakazem prowadzenia określonego rodzaju pojazdów mechanicznych naruszają zasadę proporcjonalności, gdyż wykonanie orzeczenia sądu karnego zakazu ograniczonego do określonego rodzaju pojazdów przez organ administracji zostaje rozszerzone do całkowitego pozbawienia pozostałych uprawnień, nieobjętych zakazem. Zatem art. 12 ust. 2 pkt 1 i 2 u.k.p. w zakresie jakim zostały zastosowane w tej sprawie – zdaniem Sądu - naruszają art. 10 Konstytucji RP, gdyż naruszają zasadę rozdziału władzy sądowniczej i władzy wykonawczej, przyznając prawo organom administracji rozszerzania wykonywania orzeczeń sądowych karnych i stosowania sankcji przekraczającej orzeczony przez sąd zakaz prowadzenia określonych rodzajowo pojazdów mechanicznych. Dodatkowo wspomnieć należy, że takie właśnie stanowisko w omawianej kwestii zajął Trybunał Konstytucyjny w wyroku z 4 lipca 2023r. o sygn. akt SK 23/21." WSA wskazał ponadto (cyt.): "Przenosząc te spostrzeżenia na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić przyjdzie, że Prezydent Miasta nie może pozbawić osoby posiadającej uprawnienia do kierowania pojazdami mechanicznymi określonych kategorii prawa jazdy, prawa do odzyskania dokumentu potwierdzającego posiadanie tego rodzaju uprawnień odnośnie do pojazdów mechanicznych, co do których nie orzeczono wobec nich środka karnego w postaci zakazu ich prowadzenia. Odnosząc się do powyższego ,Sąd stwierdza, że z wniosku strony jasno wynikało, do jakiego skutku zmierza: do odzyskania uprawnień do legalnego prowadzenia pojazdów mechanicznych w zakresie prawa jazdy kategorii AM, B1 i B2. Nie można jednak tracić z punktu widzenia zarzutów strony podniesionych w odwołaniu i w skardze, gdzie strona wskazuje, że doszło do pozbawienia jej uprawnienia do kierowania pojazdami mechanicznymi określonych kategorii prawa jazdy, prawa do odzyskania dokumentu potwierdzającego posiadanie tego rodzaju uprawnień odnośnie pojazdów mechanicznych, co do których nie orzeczono wobec niej środka karnego w postaci zakazu ich prowadzenia. W tym stanie rzeczy stwierdzić przyjdzie, że organy nieprawidłowo rozważyły wniosek strony i rozpoznawały go przez pryzmat treści art. 12 ust. 2 pkt 1 i 2 u.k.p., który wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z 4 lipca 2023 r. sygn. akt SK 23/21, został uznany jako naruszający art. 10 Konstytucji RP." W ocenie WSA w Gliwicach (cyt.): "Pominięcie zatem w uzasadnieniu decyzji wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 4 lipca 2023 r. sygn. akt SK 23/21 i odniesienie jego treści do stanu faktycznego sprawy powoduje, że rozstrzygnięcie organu wymyka się spod oceny Sądu. Zaznaczenia także wymaga, że Sąd nie może zastępować organu w sporządzeniu prawidłowego uzasadnienia decyzji." Rozpoznając niniejszą skargę, Sąd stwierdza, że zarówno Kolegium, jak i organ pierwszej instancji w wydanych ponownie decyzjach nie orzekały na podstawie art. 12 ust. 2 pkt 2 i pkt 3 w związku z art. 12 ust. 1 pkt 2 u.k.p., zatem nie mogły naruszyć tych przepisów. Organ pierwszej instancji decyzją z dnia 8 sierpnia 2024 r., wydaną na podstawie art. 103 ust. 3a u.k.p., przywrócił Skarżącemu uprawnienie do kierowania pojazdami kat. "AM", "A1, "A2", "A", "B1", "B". Decyzja ta została utrzymana w mocy przez Kolegium. Zgodnie z art. 103 ust. 3 i 3a u.k.p. starosta wydaje decyzję administracyjną o przywróceniu uprawnień do kierowania pojazdami po ustaniu przyczyn, które spowodowały ich cofnięcie. Jeżeli od dnia cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami upłynął okres przekraczający rok, a cofnięcie uprawnień wynikało z zakazu prowadzenia pojazdów na okres przekraczający rok, warunkiem przywrócenia uprawnień jest uzyskanie pozytywnego wyniku kontrolnego sprawdzenia kwalifikacji (ust. 3). Przywrócenie uprawnień następuje również w przypadku orzeczenia sądu o wykonywaniu zakazu prowadzenia pojazdów w postaci, o której mowa w art. 182a § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny wykonawczy. Wydając decyzję o przywróceniu uprawnienia do kierowania pojazdami, starosta wpisuje do prawa jazdy informację o ograniczeniu, o którym mowa w art. 13 ust. 5 pkt 7. Wpis dokonywany jest z urzędu, na okres trwania zakazu prowadzenia pojazdów, po uiszczeniu przez osobę ubiegającą się o przywrócenie uprawnienia opłaty, o której mowa w art. 10 ust. 1 (ust. 3a). W sprawie należy podkreślić, że decyzją z dnia 3 stycznia 2022 r. cofnięto Skarżącemu uprawnienie do kierowania pojazdami - prawo jazdy kategorii "AM","A1","A2","A","B1","B" w związku z prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w P. [...] Wydział Karny z dnia 24 maja 2021 r. (sygn. akt. [...] ), którym orzeczono wobec Skarżącego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych z wyłączeniem pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej przekraczającej 3,5 t łącznie z przyczepą na okres 4 (czterech) lat, tj. od 16 września 2020 r. do 14 września 2024 r. Decyzja ta jest ostateczna i pozostaje w obrocie (nie uchylono jej, nie stwierdzono jej nieważności). Zatem aby cofnięte uprawnienia do kierowania pojazdami Skarżącemu przywrócić – również w kategorii AM, B1 i B2 należało wydać decyzję o przywróceniu uprawnień, co w sprawie nastąpiło decyzją organu pierwszej instancji z dnia 8 sierpnia 2024 r. Organy, wydając decyzje w przedmiocie przywrócenia Skarżącemu uprawnień do kierowania pojazdami oparły się na przepisach u.k.p (art. 103 ust. 3 i 3a oraz art. 49 u.k.p.) i stwierdziły że przywrócenie uprawnień nastąpiło na skutek uzyskania kwalifikacji przez Skarżącego w zakresie kategorii A i B, co jest argumentacją poprawną, co do kat. A1 A2 i A. Istotnie, organy w wydanych w sprawie decyzjach nie odniosły się do ww. wyroku WSA w Gliwicach z dnia 11 kwietnia 2024 r., sygn. akt III SA/Gl 1065/23, w którym WSA uznał, że art. 12 ust. 2 pkt 1 i 2 u.k.p. narusza art. 10 konstytucji i w konsekwencji nie było podstaw do odmowy przywrócenia uprawnienia do kierowania pojazdami w kat. AM, B1 i B2, gdyż w tym zakresie nie orzeczono środka karnego w postaci zakazu ich prowadzenia. Uzasadnienia wydanych decyzji zostały sporządzone z naruszeniem art. 107 § 3 k.p.a., jednak uchybienie to nie miało wpływu na wynik sprawy. Mając powyższe na względzie, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a, oddalił skargę.