III SA/Gl 1247/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marzanna Sałuda po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi ,,A’’ Sp. z o.o. w D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług w kwestii wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia sprzeciwu od postanowienia z dnia 28 października 2015 r. o odmowie przyznania prawa pomocy . Postanowieniem z dnia 28 października 2015 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach odmówił ,,A’’ Sp. z o.o. w D. (zwanej dalej ,,A’’ Sp. z o.o. lub Spółką) przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia z należnego wpisu sądowego. Przesyłka zawierająca odpis tego postanowienia oraz pouczenie o środkach zaskarżenia została wysłana na adres Spółki w dniu [...] r. Opisana przesyłka został zwrócona do Sądu po jej podwójnej awizacji i zarządzeniem z dnia [...] r. uznano, iż postanowienie o odmowie przyznania prawa pomocy skutecznie doręczono ,,A’’ Sp. z o.o. w dniu [...] r. Pismem z dnia [...] r. Spółka wniosła sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach z dnia 28 października 2015 r. o odmowie przyznania prawa pomocy wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu. W uzasadnieniu tego wniosku ,,A’’ Sp. z o.o. podała, iż od dnia [...] do [...] r., w każdy dzień roboczy, w siedzibie Spółki w godzinach od [...] do [...] przybywał pełnomocnik skarżącej lub jego współmałżonek, a nadto nie posiada skrzynki pocztowej, co wyklucza pozostawienie zawiadomienia o nadejściu przesyłki pocztowej w takiej skrzynce. Spółka wniosła również o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z zeznań świadków E. S. oraz K. S. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Na mocy art. 85 i art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- dalej zwana P.p.s.a.) - czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna, przy czym, w przypadku, jeżeli strona nie dokonała czynności bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie z art. 87 P.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Ponadto podkreślić trzeba, iż kryterium braku winy, o jakiej mowa w art. 87 § 2 P.p.s.a. stanowiące przesłankę zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej, przy czym oceniając winę należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Nie jest dopuszczalne przywrócenie terminu, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (por. postanowienie NSA z dnia 24 marca 2004 r., sygn. akt FZ 13/04). Należy podkreślić, że na podstawie art. 73 § 1 P.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia o tym adresata. Zawiadomienie to, w myśl art. 73 § 2 P.p.s.a., wraz z informacją o możliwości odbioru pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. Przepis art. 73 § 3 P.p.s.a. określa obowiązek dokonania powtórnego awizowania, natomiast art. 73 § 4 p.p.s.a. precyzuje moment, w którym uznaje się takie awizowane podwójnie pismo za doręczone. Z powyższej regulacji wynika wyraźnie, że dla stwierdzenia skutku doręczenia konieczne jest, po pierwsze, złożenie pisma na okres czternastu dni np. w placówce pocztowej, a po drugie, zawiadomienie o tym adresata. Przesyłka zwierająca odpis postanowienia referendarza z dnia 28 października 2015 r. o odmowie przyznania prawa pomocy Spółce ,,A’’ była dwukrotnie awizowana - po raz pierwszy w dniu [...] r. i po raz drugi w dniu [...] r. Następnie przesyłka ta została zwrócona do nadawcy w dniu [...] r. z adnotacją "nie podjęto w terminie". W wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu Strona skarżąca wskazała, iż od dnia [...] do [...] r., w każdy dzień roboczy, w jej siedzibie w godzinach od [...] do [...] przybywał pełnomocnik skarżącej lub jego współmałżonek, a nadto nie posiada skrzynki pocztowej , co jej zdaniem wyklucza pozostawienie zawiadomienia o nadejściu przesyłki pocztowej w takiej skrzynce. Analiza wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu prowadzi do konkluzji, że wniosek ten nie zasługuje na uwzględnienie. W ocenie Sądu Strona Skarżąca nie uprawdopodobniła bowiem braku winy w uchybieniu terminowi do wniesienia sprzeciwu, albowiem w aktach sprawy znajdują się zwrotne potwierdzenia odbioru przesyłek: wezwania do przedłożenia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy (k. 41) oraz wezwanie do uzupełnienia danych zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy (k. 50), które po awizacji i pozostawieniu zawiadomienia w oddawczej skrzynce pocztowej Spółki zostały odebrane przez ,,A’’ Sp. z o.o. w placówce pocztowej. Należy podkreślić, iż w zwrotnych potwierdzeniach otrzymania przez ,,A’’ Sp. z o.o. tych przesyłek wskazano, iż zawiadomienie o pozostawieniu przesyłki w placówce pocztowej (awizo) umieszczono w oddawczej skrzynce pocztowej, a Strona skarżąca odebrała opisane przesyłki w placówce pocztowej nie podnosząc, iż nie posiada skrzynki pocztowej. Nadto na zwróconej do Sądu przesyłce odnotowano, iż odbiór przesyłki w placówce pocztowej może nastąpić po godzinie 18:00, co wskazuje, że doręczenie przesyłek pocztowych może trwać do tej godziny, a zatem wskazana przez Spółkę, możliwość odbioru przesyłek pocztowych w siedzibie Strony skarżącej do godziny 16 tej wydaje się nie być wystarczająca do osobistego odbioru przesyłek pocztowych. Podsumowując powyższe rozważania Sąd stanął na stanowisku, iż w niniejsze sprawie zostały spełnione przesłanki doręczenia z art. 73 p.p.s.a., a wskazany przez Stronę skarżącą powód uchybienia terminowi do złożenia sprzeciwu od postanowienia o odmowie przyznania prawa pomocy, nie cechuje się brakiem winny. Przejawem braku należytej staranności było w niniejszej sprawie to, że strona nie zapewniła odpowiednich warunków do doręczania jej poczty (por. postanowienie NSA z dnia 9 października 2013 r., sygn. akt II FZ 794/13). Mając na uwadze powyższe, Sąd na mocy art. 86 § 1 i 87 § 2 P.p.s.a., postanowił jak na wstępie.