III SA/Gl 1269/09

PostanowienieWSA w Gliwicach2010-12-20

Skład orzekający: Mirosław Kupiec

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, złożony w sytuacji, gdy przyczyna uniemożliwiająca dokonanie czynności procesowej nastąpiła w ostatnim dniu biegu terminu, może zostać uwzględniony?
Ratio decidendi
Sąd przywrócił termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, uznając, że strona uprawdopodobniła brak winy w uchybieniu terminu. Sąd oparł się na wykładni Naczelnego Sądu Administracyjnego, zgodnie z którą zdarzenie uniemożliwiające dokonanie czynności w ostatnim dniu biegu terminu uzasadnia przywrócenie terminu, jeśli strona wykazała brak winy.
Stan faktyczny
Strona złożyła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, który został oddalony przez WSA. Jako przyczynę uchybienia terminu wskazała chorobę i uraz, które uniemożliwiły jej poruszanie się i dokonanie czynności. Po uchyleniu przez NSA postanowienia o oddaleniu wniosku o przywrócenie terminu, WSA ponownie rozpoznał sprawę.
Rozstrzygnięcie
Postanowiono przywrócić termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 24 maja 2010 r.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mirosław Kupiec po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym dnia 20 grudnia 2010 r. sprawy ze skargi M.Ś. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w C. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie płatności obszarowych w kwestii wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 24 maja 2010 r. postanawia przywrócić termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 24 maja 2010 r. Wyrokiem z dnia 24 maja 2010 r. zapadłym w niniejszej sprawie Sąd oddalił skargę. W piśmie z dnia 7 czerwca 2010 r. (nadanym tego dnia w Urzędzie Pocztowym) strona zwróciła się z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia powyższego wyroku. W uzasadnieniu podała, że uchybienie terminu nastąpiło nie z jej winy, albowiem od dnia [...] 2010 r., czyli jeszcze przed upływem terminu do złożenia wymaganego wniosku, przebywała na zwolnieniu lekarskim z powodu poważnego urazu. Jak podała, w związku z tym nie mogła się poruszać i dlatego musiała pozostać w domu. Dalej wskazała, że mieszka tylko z synem, który pozostaje na jej utrzymaniu i nie ma osób bliskich, które mogłyby pomóc w dokonaniu wymaganych czynności. Do tego pisma strona dołączyła wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku i doręczenie orzeczenia z uzasadnieniem oraz kserokopię zaświadczenia lekarskiego (ZUS ZLA) o niezdolności do pracy w okresie od [...] do [...] 2010 r. Postanowieniem z dnia 21 czerwca 2010 r. tut. Sąd oddalił powyższy wniosek uznając, że w dniach od [...] do [...] 2010 r. strona miała możliwość złożenia stosownego wniosku. Po wniesieniu zażalenia na to postanowienie Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 18 sierpnia 2010 r., II GZ 194/10, uchylił zaskarżone postanowienie. NSA uznał przy tym, że w sytuacji, gdy zdarzenie uniemożliwiające dokonania danej czynności następuje w ostatnim dniu biegu terminu do dokonania tej czynności, to usprawiedliwia to przywrócenie terminu. W ocenie NSA strona uprawdopodobniła okoliczność braku winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie orzeczenia zapadłego w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., zwaną dalej P.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu winno być wniesione w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 P.p.s.a.). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 P.p.s.a.). Jak stanowi art. 190 P.p.s.a., który stosuje się odpowiednio do postępowania w sprawie zażaleń na podstawie art. 197 § 2 P.p.s.a., sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez NSA. W pierwszej kolejności przy rozpatrywaniu wniosku o przywrócenie terminu Sąd jest zobowiązany zwrócić uwagę, czy wniosek ten wpłynął w terminie, gdyż jeśli nie, to wniosek należy odrzucić nie rozpatrując go merytorycznie, co wynika z art. 88 P.p.s.a. Przyjmuje się, że fakt spóźnienia musi wyraźnie wynikać z treści wniosku. Sąd nie ma prawa domniemywać, że strona uchybiła terminowi w tej, a nie w innej dacie. Jeśli z okoliczności faktycznych sprawy nie da się w sposób jednoznaczny ustalić, czy termin określony w art. 87 § 1 P.p.s.a. został zachowany, sąd winien wydać rozstrzygnięcie merytoryczne w przedmiocie uchybienia terminu na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. (zob. B.Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2005, komentarz do art. 88 P.p.s.a.). Biorąc pod uwagę okoliczności faktyczne występujące w przedmiotowej sprawie i ich ocenę prawną dokonaną przez NSA należy stwierdzić, że wniosek o przywrócenie terminu został złożony w terminie 7 dni od momentu, kiedy ustała przyczyna uchybienia terminu, tj. dnia 7 czerwca 2010 r. Przyczyna ustała z dniem zakończenia choroby uniemożliwiającej dokonania czynności procesowej. Przechodząc do merytorycznego rozstrzygnięcia przedmiotowej kwestii przywrócenia terminu w pierwszej kolejności przypomnieć trzeba, że w świetle wyżej wymienionych przepisów nie dochowany termin należy przywrócić, gdy wnioskodawca uprawdopodobni we wniosku, że uchybienie terminu nie nastąpiło z jego winy. W literaturze i orzecznictwie panuje zgodność, co do tego, że spełnienie tej przesłanki polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przy jej ocenie Sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (M.Jaśkowska, A.Wróbel "Kodeks postępowania administracyjnego.Komentarz" Kraków 2000, str. 368-370; T. Ereciński, J. Gudowski, M. Jędrzejewska "Komentarz do kodeksu postępowania cywilnego" Tom 1, Warszawa 2003, str. 362; wyrok NSA z 4.11.1998 r. III SA 1243/97; postanowienie NSA z 2.10.2002 r. V SA 793/02, Mon. Pr. z 2002 r., Nr 23, str. 1059). W niniejszej sprawie Sąd uznał, przyjmując wykładnię dokonaną przez NSA, że strona uprawdopodobniła, że wystąpiły okoliczności wskazujące na brak jej winy w uchybieniu wyznaczonego terminu, które to okoliczności trwały przez czas choroby wykazany w zaświadczeniu lekarskim. Mając na uwadze powyższe okoliczności faktyczne i prawne Sąd orzekł, jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło