III SA/Gl 1296/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Wiesner na posiedzeniu niejawnym po rozpoznaniu w dniu 12 marca 2015 r. sprawy ze skargi K. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług w zakresie wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia od postanowienia z dnia 17 grudnia 2013 r. postanawia: odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia od postanowienia z dnia 17 grudnia 2013 r. Postanowieniem z dnia 17 grudnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zwolnił Stronę skarżącą – K. S. od każdorazowej opłaty sądowej w części przekraczającej 300,00 zł, a w pozostałym zakresie wniosek oddalił. Odpis tego postanowienia został skutecznie doręczony stronie skarżącej w dniu [...] r. Zarządzeniem z dnia 21 stycznia 2014 r. K.S. został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od złożonej skargi w kwocie 300,00 zł zgodnie z opisanym postanowieniem Sądu z dnia 17 grudnia 2013 r. Wezwanie zawierało pouczenie, iż wymienioną kwotę należy uiścić w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Strona skarżąca w zakreślonym terminie uiściła wpis w kwocie 200,00 zł, co skutkowało postanowieniem Sądu z dnia 25 lutego 2014 r. o odrzuceniu skargi i zwrocie wpisu od skargi uiszczonego w niepełnej kwocie 200,00 zł. Kolejny wniosek K. S. o przyznanie prawa pomocy, po złożeniu przez Stronę skarżącą zażalenia na postanowienie Sądu z dnia 7 maja 2014 r. został uwzględniony i postanowieniem z dnia 21 października 2014 r. ustanowiono dla K. S. pełnomocnika z urzędu. Pismem z dnia [...]r. pełnomocnik Skarżącego – radca prawny K. R. wniósł zażalenie na postanowienie z dnia 17 grudnia 2013 r. o przyznaniu w częściowym zakresie prawa pomocy obejmującym częściowe zwolnienie od kosztów wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik podniósł, iż Skarżący nie miał świadomości, iż zapłata kwoty wpisu od skargi w kwocie mniejszej aniżeli określonej w skarżonym postanowieniu skutkować będzie odrzuceniem skargi. Stwierdził, iż uiszczeni kwoty 200,00 złotych wynikało z tego, iż K. S. "większej kwoty nie był w stanie uzbierać". Pełnomocnik Skarżącego wskazał, iż jest on osobą, która nie jest w stanie samodzielnie – a zatem bez fachowego pełnomocnika prowadzić swoich spraw przed sądem, co zdaniem pełnomocnika potwierdza udzielenie K. S. pomocy prawnej w postaci ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Nadto radca prawny K. R. zaakcentował, iż przeszkoda w złożeniu zażalenia na orzeczenie z dnia 17 grudnia 2013 r. ustała po przeprowadzeniu rozmowy pomiędzy pełnomocnikiem ustanowionym z urzędu a klientem, która miała miejsce w dniu [...] r. Wyjaśnij, iż w czasie tej rozmowy Skarżący przedstawił przyczyny wniesienia wpisu w kwocie 200,00 złotych zamiast w kwocie 300,00 złotych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a.) czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna, jednakże sąd, na wniosek strony, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, postanowi o przywróceniu terminu (art. 86 § 1 P.p.s.a.). Na mocy art. 87 § 1 i 2 P.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, przy czym w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Podkreślić trzeba, iż zanim sąd administracyjny przystąpi do badania okoliczności uprawdopodobniających brak winy w uchybieniu terminu, zobowiązany jest uwzględnić treść przepisu art. 88 P.p.s.a., zgodnie, z którym spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Wniosek jest spóźniony, jeżeli został wniesiony po upływie siedmiodniowego terminu przewidzianego w art. 87 § 1 P.p.s.a. Natomiast wniosek uznaje się za niedopuszczalny, gdy brakuje ustawowych warunków jego dopuszczalności, np.: jeżeli został złożony po upływie roku od uchybionego terminu, a nie dotyczy przypadku wyjątkowego (art. 87 § 5 P.p.s.a.); jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego (art. 86 § 2 P.p.s.a.); jeżeli czynność strony była dokonana w terminie (art. 86 § 1 P.p.s.a.); jeżeli wniosek nie dotyczy terminu procesowego, lecz np. terminu prawa materialnego lub terminu instrukcyjnego (art. 278 lub 141 § 1 p.p.s.a.) albo terminu związanego z upływem określonej fazy postępowania sądowego. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 listopada 2011 r. sygn. akt II OZ 1090/11). Sąd stwierdził, iż rozpatrywany wniosek o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia od postanowienia z dnia 17 grudnia 2013 r. został złożony po upływie roku od uchybionego terminu, albowiem odpis postanowienia z dnia 17 grudnia 2013 r. o częściowym przyznaniu prawa pomocy został doręczony K.S. w dniu 7 stycznia 2014 r., a zatem termin zakreślony do wniesienia zażalenia na to postanowienie upłynął z dniem 14 stycznia 2014 r. Nadto Sąd stanął na stanowisku, iż w sprawie nie wystąpił wyjątkowy przypadek, albowiem wbrew twierdzeniom pełnomocnika Strony skarżącej, K. S. nie jest osobą nieporadną i w toku prowadzonego postępowania w wyznaczonym terminie składał środki odwoławcze np. sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego z dnia 20 września 2013 r. o odmowie prawa pomocy, czy zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego od postanowienia Sądu z dnia 7 maja 2014 r. o oddaleniu wniosku o przyznanie prawa pomocy obejmującego ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Trudno również zgodzić się z wyjaśnieniami pełnomocnika K. S., iż Strona skarżąca nie miała świadomości, iż zapłata kwoty wpisu od skargi w kwocie mniejszej aniżeli określonej w skarżonym postanowieniu (z dnia 17 grudnia 2013 r.) skutkować będzie odrzuceniem skargi, skoro K. S. został pouczony o negatywnych skutkach braku uiszczenia kwoty 300 zł w doręczonym mu w dniu 4 lutego 2014 r. odpisie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi w kwocie 300 zł. Wskazano w nim, iż wymienioną kwotę (300 zł) należy uiścić w kasie Sądu bądź na rachunek bankowy Sądu w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. Mając na uwadze powyższe okoliczności na mocy art. 87 § 5 w zw. z art. 88 P.p.s.a. postanowiono jak na wstępie.