III SA/Gl 1318/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Wach po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. L. i J. L. na uchwałę Rady Gminy M. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uznania skargi na Wójta Gminy za bezzasadną postanawia: odrzucić skargę. [...] r. E. i J. L. wnieśli skargę na uchwałę Rady Gminy M. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uznania skargi na Wójta Gminy za bezzasadną. Powołując się na ustawę z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zażądali wyeliminowania z obrotu zaskarżonej uchwał z powodu naruszenia prawa. W odpowiedzi na skargę Rada Gminy M. podtrzymując swoje stanowisko w sprawie wniosła o jej odrzucenie, ponieważ zaskarżona uchwała nie podlega zaskarżeniu w trybie art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jednolity Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591 ze zm.). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na: decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym, inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej, akty prawa miejscowego, inne akty organów jednostek samorządu terytorialnego, akty nadzoru, bezczynność, a także w innych sprawach z mocy ustaw szczególnych. Te przepisy wyznaczają zatem zakres rzeczowy postępowania sądowoadministracyjnego. W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, że E. i J. L. w swoje skardze domagają się wyeliminowania z obrotu prawnego uchwały Rady Gminy M. wydanej na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy o samorządzie gminnym i art. 229 pkt 3, art. 238 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000 r., nr 98, poz. 1071 ze zm.), a zatem uchwały, która nie jest aktem prawa miejscowego, jak również innym aktem jednostki samorządu terytorialnego podlegającym zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Wskazane przepisy regulują bowiem sposób załatwiania skargi obywatelskiej dotyczącej działalności wójta, którą rozpoznaje rada gminy. Jest to zatem sprawa należąca do wyłącznej właściwości rady gminy zastrzeżona de jej kompetencji inną ustawą. Zaskarżona uchwała posiada wprawdzie charakter indywidualny, lecz nie jest uchwałą podjętą w sprawie z zakresu administracji publicznej. Zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętym przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Ta regulacja prawna oznacza, że przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej może być tylko taka uchwała (lub zarządzenie organu gminy), która kształtuje uprawnienia i obowiązki podmiotu w sposób władczy i jednostronny. Mając na uwadze powyższe, żądanie skarżących – pozostaje poza zakresem rzeczowym postępowania sądowoadministracyjnego. Z tegoż też powodu, w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi wniesienie skargi było niedopuszczalne. Konsekwencją takiego stanu rzeczy jest odrzucenie skargi na posiedzeniu niejawnym z dmocy art. 58 § 1 pkt 6, art. 58 § 3 tej ustawy, co też orzeczono.