III SA/Gl 1452/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krzysztof Wujek (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Henryk Wach, Sędzia WSA Iwona Wiesner, Protokolant Monika Rał, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 czerwca 2012 r. przy udziale – sprawy ze skargi K.K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K. utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] określającą K.K. wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za październik 2005 r. w kwocie [...] zł (w miejsce kwoty różnicy podatku do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy w wysokości [...] zł), listopad 2005 r. w kwocie [...] zł (w miejsce kwoty różnicy podatku do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy w wysokości [...] zł) oraz grudzień 2005 r. w kwocie [...] zł (w miejsce kwoty różnicy podatku do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy w wysokości [...] zł). W podstawie prawnej organ powołał art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm. – dalej jako O.p.) w zw. z art. 26 ust. 1 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 41, poz. 214). Natomiast w uzasadnieniu decyzji przywołał następujący stan faktyczny sprawy. Postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] organ kontroli skarbowej wszczął postępowanie kontrolne wobec "A" K.K. w zakresie rzetelności deklarowanych podstaw opodatkowania oraz prawidłowości obliczania i wpłacania podatku od towarów i usług za 2005 r. Wprawdzie w jego toku nie stwierdzono nieprawidłowości w wykazanych za miesiące od października do grudnia 2005 r. podatków należnego i naliczonego, mających wpływ na wynik rozliczenia, niemniej jednak ustalono, że we wrześniu zakwestionowana została zasadność odliczenia podatku naliczonego wynikającego z dwóch faktur dotyczących remontu i modernizacji budynków przy ul. [...] w R., tj. faktury z [...] r. nr [...] na kwotę netto [...] zł, od której podatek VAT wynosił [...] zł oraz faktury z [...] r. nr [...] na kwotę netto [...] zł, od której podatek VAT wynosił [...] zł, a których wystawcą było "B". Ponieważ czynności w nich wykazane, które miały polegać na kompleksowych robotach prowadzących do zaadoptowania istniejącego obiektu na biurowiec – siedzibę przedsiębiorstwa K.K. w rzeczywistości nie zostały wykonane pomiędzy tymi dwoma podmiotami w zakreślonym na fakturach rozmiarze i czasie, korekta wymiaru podatku za miesiąc wrzesień 2005 r. (określenie kwoty zobowiązania podatkowego zamiast kwoty różnicy podatku do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy) skutkowała tym, że błędne stało się rozliczenie podatku w kolejnych okresach. W konsekwencji powyższego decyzją z dnia [...] r. nr [...] Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w K. określił K.K. wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za październik 2005 r. w kwocie [...] zł (w miejsce kwoty różnicy podatku do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy w wysokości [...] zł), listopad 2005 r. w kwocie [...] zł (w miejsce kwoty różnicy podatku do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy w wysokości [...] zł) oraz grudzień 2005 r. w kwocie [...] zł (w miejsce kwoty różnicy podatku do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy w wysokości [...] zł). Nie zgadzając się z tym rozstrzygnięciem strona złożyła odwołanie do Dyrektora Izby Skarbowej w K. Wnosząc o jego uchylenie w całości i umorzenie postępowania, zarzuciła organowi pierwszej instancji naruszenie przepisów prawa procesowego i materialnego poprzez błędne lub niewłaściwe przyjęcie, że zachodzą określone w art. 21 § 3 O.p. przesłanki do jej wydania, a nadto nieprawidłowe zinterpretowanie i zastosowanie przepisów art. 99 ust. 12, art. 87 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.). Jednocześnie zakwestionowała określoną przez organ wysokość zobowiązania podatkowego w podatku VAT za miesiące: październik, listopad i grudzień 2005 r. będącą bezpośrednim skutkiem wydania decyzji za wrzesień 2005 r., gdzie skorygowano wykazaną w deklaracji VAT-7 kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy. W decyzji tej organ kontroli skarbowej niezasadnie pozbawił bowiem stronę prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z faktur otrzymanych od "B" za wykonane na rzecz "A" usługi remontowo - budowlane, co wykazano w złożonym odwołaniu od tej decyzji, do lektury którego odesłano. Dyrektor Izby Skarbowej w K. nie znajdując podstaw do uchylenia bądź zmiany zapadłego rozstrzygnięcia, decyzją z dnia [...] r. nr [...] utrzymał je w mocy. Uznał bowiem, że skoro prawidłowość zajętego przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. w decyzji z dnia [...] r. nr [...] stanowiska odnoszącego się do zakwestionowanych dwóch faktur dotyczących remontu i modernizacji budynków przy ul. [...] w R., których wystawcą było "B" potwierdzona została w wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej decyzji z dnia z [...] r. nr [...] to brak było podstaw do uwzględnienia podnoszonych w odwołaniu zarzutów. Tym bardziej, że zobowiązania podatkowe za październik, listopad i grudzień 2005 r. nie uległy przedawnieniu. Z informacji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. wynikało bowiem, że postanowieniem z dnia [...] r. wszczęto dochodzenie w sprawie narażenia przez K.K. na uszczuplenie podatku VAT za miesiące: maj, lipiec, wrzesień, październik, listopad i grudzień 2005 r. w łącznej kwocie [...] zł, poprzez podanie nieprawdy w złożonych deklaracjach podatkowych za wskazane wyżej okresy, tj. o czyn z art. 56 § 2 w zw. z art. 6 § 2 Kodeksu karnego skarbowego, które zakończyło się przedstawieniem mu zarzutów. Od powyższej decyzji pełnomocnik strony złożył skargę do tut. Sądu, w której domagając się jej uchylenia w całości, zarzucił organowi odwoławczemu naruszenie przepisów prawa procesowego jak i materialnego, tj.: - art. 21 § 3 O.p. przez błędne przyjęcie, iż w sprawie zachodzą przesłanki określone w treści tego przepisu; - art. 121 § 1, art. 122, art. 123 § 1, art. 127, art. 187 § 1, art. 188, art. 191, art. 197 § 1, art. 229, art. 233 § 2 oraz art. 216 § 1 O.p. – poprzez ich niezastosowanie, względnie niewłaściwe zastosowanie; - art. 99 ust. 12, art. 86 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 lit. a) oraz art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a) ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług – poprzez błędną interpretację i niewłaściwe zastosowanie. Dodatkowo powołując się na złożoną skargę od decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...], gdzie obszernie uzasadniono przyczyny, dla których skarżący nie zgadza się z dokonanymi tam ustaleniami wskazano, że te odnoszą się również do niniejszej sprawy. Organ odwoławczy niezasadnie odmówił bowiem skarżącemu prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego za miesiąc wrzesień 2005. Poprzez błędne określenie zobowiązania podatkowego za ten miesiąc doszło do skorygowania wykazanej w deklaracji nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy. Okoliczność ta skutkowała rozciągnięciem błędnych ustaleń na kolejne miesiące 2005 r. w sytuacji, gdy brak było jakichkolwiek przesłanek do określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za październik, listopad oraz grudzień 2005 r. w kwocie innej niż zadeklarowana przez skarżącego w złożonych deklaracjach VAT-7. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w K. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie zawarte w zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia [...] r. pełnomocnik skarżącego złożył wniosek dowodowy w postaci odpisu wyroku Sądu Rejonowego w R. Wydziału [...] Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] r. sygn. akt [...], który w jego ocenie, miał potwierdzać, że A.B., od którego pochodziły zakwestionowane w miesiącu wrześniu 2005 r. faktury, w swoim przedsiębiorstwie "B" praktykował nielegalne zatrudnianie pracowników. Z jego treści wynikało bowiem, że sąd zasądził od pozwanego A.B. na rzecz powoda A.C. kwotę [...] zł tytułem wynagrodzenia za miesiąc sierpień 2003 r. Na rozprawie w dniu 12 czerwca 2012 r. pełnomocnik skarżącego podtrzymał zarzuty podniesione w skardze na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...], a dotyczące: naruszenia dwuinstancyjności postępowania, występowania organu podatkowego w charakterze biegłego do spraw budowlanych, uniemożliwienia stronie czynnego udziału w całym postępowaniu wskutek nie rozpatrzenia wniosku dowodowego o niedopuszczeniu dowodu z akt sprawy karnej prowadzonej przeciwko A.B., nie przesłuchanie świadków, którzy występowali w tamtym postępowaniu, a które to dowody miały wykazać, że kwestionowane faktury obrazują czynności faktycznie wykonane, a także złożony wniosek dowodowy w postaci duplikatów dokumentów świadczących o zatrudnieniu J.S. w przedsiębiorstwie "A" oraz kserokopię aktu notarialnego z dnia [...] r. sprzedaży nieruchomości przy ul. [...] w R. za kwotę siedemnaście razy wyższą w porównaniu z ceną zakupu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zajął w tej sprawie następujące stanowisko; Decyzja Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. określająca zobowiązanie K.K. za październik, listopad i grudzień 2005 r. jest bezpośrednią konsekwencją decyzji tego organu w przedmiocie podatku od towarów i usług skarżącego za wrzesień 2005 r. W deklaracji za wrzesień skarżący wykazał kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następne okresy rozliczeniowe. Tymczasem decyzją z [...] r. nr [...] Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w K. określił zobowiązanie skarżącego w podatku od towarów i usług za wrzesień 2005 r. w ten sposób, że w miejsce nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia określił zobowiązanie podatkowe w kwocie [...] zł. Decyzją z [...] r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K. utrzymał w mocy ww. Decyzję UKS w K., a wyrokiem z 25 czerwca 2012 r. wydanym w sprawie o sygn. akt III SA/Gl 1451/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę K.K. na ostateczną decyzję dotycząca zobowiązania skarżącego w podatku od towarów i usług za wrzesień 2005 r. Uznanie przez Sąd, że decyzja dotycząca września 2005 r. jest zgodna z prawem musi rodzić konsekwencje w postaci uznania, że zgodna z prawem jest również decyzja dotycząca trzech kolejnych miesięcy, co do których organy podatkowe nie podniosły żadnych innych zarzutów Zgodnie z art. 21 § 3a ustawy Ordynacja podatkowa wykazana w deklaracji VAT-7 za wrzesień 2005 r. kwota nadwyżki podatku naliczonego nad należnym nie mogła już być elementem rozliczenia zobowiązania za kolejne miesiące 2005 r. Tym samym konieczne było wydanie decyzji określającej wysokość zobowiązania w podatku od towarów i usług za październik, listopad i grudzień 2005 r. z uwzględnieniem elementów zobowiązania przyjętych w decyzji wrześniowej. Zarzuty, jakie zgłosiła strona skarżąca w skardze odnoszą się do decyzji określającej jej zobowiązanie w podatku od towarów i usług za wrzesień 2005 r. i nie mogą być rozstrzygane w niniejszym postępowaniu. Przy braku zastrzeżeń organów podatkowych co do rozliczenia zobowiązania z października, listopada i grudnia 2005 r. należy stwierdzić, że zaskarżona tu decyzja jest zgodna z prawem. Mając to wszystko na uwadze Sąd oddalił skargę z mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).