III SA/Gl 1462/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Apollo, Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Golat (spr.), Sędzia WSA Gabriela Jyż, Protokolant St. sekr. sąd. Anna Charchuła, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 marca 2010 r. przy udziale – sprawy ze skargi L. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe, 2. zwrócić stronie skarżącej połowę uiszczonego wpisu sądowego w kwocie [...] zł (słownie: [...] złotych [...]) od cofniętej skargi. Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K. utrzymał w mocy skierowaną do Skarżącego L. W. "A" decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] określającą zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za [...] 2004 r. w wysokości [...] zł. Pełnomocnik skarżącego pismem z dnia [...] 2009 r. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach ww. decyzję, a następnie pismem z dnia 11 marca 2010 r., które wpłynęło w dniu rozprawy cofnął tę skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje. Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. skarżący może rozporządzać skargą. Oznacza to, że może zrezygnować z kontynuowania postępowania sądowego cofając skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd, chyba że zmierzałoby to do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętej wadą nieważności. W literaturze przedmiotu przyjmuje się, że cofnięcie skargi stanowi wyraz rezygnacji strony z kontynuowania wszczętego przez nią postępowania przed sądem administracyjnym (por. B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 159). Z art. 60 P.p.s.a. wynika, że Sąd rozpoznający wniosek strony skarżącej w przedmiocie cofnięcia skargi dokonuje w określonych granicach merytorycznej kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia. Sąd ten bowiem musi mieć na względzie by cofnięcie skargi nie zmierzało do obejścia prawa, jak również by wskutek cofnięcia skargi nie pozostały w obrocie prawnym akty lub czynności organów administracji dotknięte wadą nieważności. Tok postępowania sądowego po cofnięciu skargi nie leży zatem w pełni w dyspozycji strony, lecz zależy od wyników dokonanej przez Sąd merytorycznej oceny we wskazanym zakresie. Ratio legis tego rozwiązania wiąże się z umożliwieniem wyeliminowania z obrotu prawnego aktów objętych wadą rażącego naruszenia prawa i nieuznaniem za skuteczne tych czynności, które mają na celu wywołanie skutku niezgodnego z prawem. Po zbadaniu niniejszej sprawy Sąd uznał, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne. Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. powołanej wyżej ustawy orzekł jak w sentencji Na podstawie zaś art. 232 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Sąd z urzędu zwraca stronie połowę wpisu od pisma cofniętego przed rozpoczęciem posiedzenia na które sprawa została skierowana (zob. postanowienie NSA z dnia 8 września 2006 r., sygnatura akt: II FZ 488/06, OSP 2007/4/45). Natomiast zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 lit. a) P.p.s.a. sąd ma obowiązek zwrócić z urzędu stronie cały uiszczony wpis, gdy odrzuca jej pismo lub strona cofa pismo, zaś odrzucenie lub cofnięcie nastąpiło przed wysłaniem odpisu skargi organowi, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, a także odpisu środka odwoławczego albo skargi o wznowienie postępowania innym stronom. Stosownie do art. 54 § 1 i 2 P.p.s.a. skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są jej przedmiotem, co powoduje, że organ przekazuje skargę do sądu wraz z aktami sprawy i odpowiedzią w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Nie występuje więc potrzeba wysyłania przez sąd odpisu skargi do organu w celu ustosunkowania się do niej. W rozpatrywanej sprawie cofnięcie skargi nastąpiło przed rozpoczęciem posiedzenia, na które sprawa została skierowana. Biorąc powyższe pod uwagę na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sąd orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia. O zwrocie połowy wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 2 ww. ustawy.