III SA/Gl 1467/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Apollo, Sędziowie Sędzia WSA Agata Ćwik-Bury (spr.), Sędzia WSA Małgorzata Jużków, Protokolant Katarzyna Lisiecka-Mitula, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 grudnia 2015 r. przy udziale - sprawy ze skargi Gminy i Miasta K. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług 1. uchyla zaskarżoną interpretację indywidualną; 2. zasądza od Ministra Finansów na rzecz strony skarżącej kwotę 440 zł (słownie: czterysta czterdzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. 1. Przedmiotem skargi jest indywidualna interpretacja przepisów prawa podatkowego Dyrektora Izby Skarbowej w K. działającego w imieniu Ministra Finansów (dalej: Organ, Organ interpretacyjny, Organ podatkowy) z dnia [...] r. znak: [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług, w której Organ uznał stanowisko Gminy i Miasta K. (dalej: Gmina, Strona, Wnioskodawca) za nieprawidłowe. 2. Postępowanie przed Organem podatkowym. 2.1.1. W dniu [...] r. wpłynął wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją projektu pn. "Budowa oczyszczalni ścieków wraz z infrastrukturą towarzyszącą w miejscowości K. , woj. [...] - etap I", uzupełniony pismem z 30 marca 2015 r. (data wpływu 31 marca 2015 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie Organu podatkowego z 20 marca 2015 r. znak: [... ]. . 2.1.2.W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący opis zdarzenia przyszłego: Wnioskodawca jako podatnik podatku od towarów i usług realizuje projekt pn. "Budowa oczyszczalni ścieków wraz z infrastrukturą towarzyszącą w miejscowości K. , woj. śląskie - etap I" z dwóch źródeł finansowania. Pierwsze w ramach działania "Podstawowe usługi dla gospodarki i ludności wiejskiej" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013. Umowa o przyznanie pomocy dla realizacji przedmiotowego projektu zawierana jest pomiędzy Samorządem Województwa [...] z siedzibą w K. a Wnioskodawcą. Drugim źródłem finansowania jest umowa pożyczki zawarta pomiędzy Wojewódzkim Funduszem Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w K. a Gminą. Inwestorem projektu jest Gmina - Urząd Gminy jednostka pomocnicza służąca do wykonywania zadań i obsługi techniczno-organizacyjnej Gminy. Projekt jest realizowany na terenie, którego prawnym właścicielem jest Wnioskodawca. Po zakończeniu realizacji inwestycji wybudowana infrastruktura będzie dostępna dla mieszkańców Gminy, co wpłynie na poprawę ich warunków i jakości życia. Przewidywana datą rzeczowego zakończenia projektu to 30 czerwca 2015r. Realizacja projektu wynika z zadań własnych Gminy zgodnie z ustawą o samorządzie gminnym z dnia 8 marca 1990 r. Dominującym elementem projektu będą prace budowlane. Zakres projektu obejmuje budowę: budynku oczyszczalni wraz z zapleczem technologicznym i innymi obiektami oczyszczalni ścieków zlokalizowanymi na przedmiotowym terenie, kanału odpływowego ścieków oczyszczonych, wodociągu zasilającego oczyszczalnię, rurociągu tłoczonego ścieków surowych, drogi dojazdowej do oczyszczalni, linii energetycznej zasilającej oczyszczalnię. Projekt będzie realizowany na terenie Gminy w miejscowości K. . Teren objęty inwestycją stanowi środek trwały Gminy. Strona będzie figurowała jako nabywca towarów i usług na fakturach VAT. Powstałe w wyniku realizacji projektu mienie będzie przekazane jednostce budżetowej Gminy tj. Zespołowi Usług Komunalnych, który jest odrębnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Koszty eksploatacyjne związane z bieżącą obsługą, konserwacją i amortyzacją powstałej oczyszczalni będzie ponosić Zespół Usług Komunalnych. Przewiduje się, że w przyszłości przez Zespół Usług Komunalnych będą odpłatnie świadczone usługi polegające na przyjmowaniu dowożonych ścieków bytowo-gospodarczych oraz podczyszczonych przemysłowych od podmiotów, z którymi zostanie podpisana stosowna umowa. Gmina przystępując do realizacji projektu planowała wykorzystywać, będącą jej efektem infrastrukturę do celów realizowanego przez Gminę zadania własnego, polegającego na zbiorowym odprowadzaniu ścieków. Działalność w tym zakresie prowadzona jest przez własną jednostkę organizacyjną Gminy - Zespół Usług Komunalnych w K. . Z założenia działalność ta nie jest nastawiona na osiąganie zysku. Podstawy formalne w oparciu, o które pobierane są opłaty za zbiorowe odprowadzanie ścieków nie zakładają zysku a jedynie osiągnięcie niezbędnych przychodów na zaspokojenie potrzeb związanych z utrzymaniem sieci i zapewnieniem ciągłości odbioru ścieków. W ocenie Wnioskodawcy działalność taka nie wpisuje się w definicję zawartą w art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2014r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011r., Nr 177, poz. 1054 ze zm., dalej: ustawa VAT). Gmina zamierza wykorzystywać nabywane towary i usługi w związku z budową opisanej w zdarzeniu przyszłym sieci, od początku realizacji inwestycji do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Zespół Usług Komunalnych w K. będzie użytkował powstałe w efekcie projektu mienie - nieruchomości na podstawie decyzji o ustanowieniu trwałego zarządu, natomiast sieć kanalizacyjna zostanie przekazana w nieodpłatne używanie. Przekazanie mienia powstałego w efekcie realizacji opisanego we wniosku projektu nastąpi bezpośrednio po oddaniu go do użytkowania. Zespół Usług Komunalnych będzie eksploatował powstałą w efekcie projektu oczyszczalnię ścieków wraz z infrastrukturą towarzyszącą ponosząc koszty opłaty z tytułu trwałego zarządu. We wniosku o dofinansowanie Gmina nie wskazała w jaki sposób i na jakich zasadach efekty inwestycji będą wykorzystywane. Gmina otrzymała dofinansowanie w kwotach netto inwestycji. Podatek VAT jest kosztem niekwalifikowanym. Gmina do tej pory nie odliczała podatku naliczonego zawartego w cenie towarów i usług nabywanych na potrzeby wskazanej we wniosku inwestycji - "Budowy oczyszczalni ścieków wraz z infrastrukturą towarzyszącą w miejscowości K. ". Wnioskodawca ponosił wydatki na dokumentację kosztorysowo-projektową w 2013 roku. Inne wydatki nie były fakturowane dotychczas. Po zakończeniu inwestycji powstała infrastruktura będzie dostępna dla mieszkańców gminy K. . Infrastruktura ta udostępniana będzie mieszkańcom przez gminną jednostkę organizacyjną - Zespół Usług Komunalnych w K. , wykonującą zgodnie ze statutem zadania własne gminy związane z prowadzeniem zbiorowego zaopatrzenia i zbiorowego odprowadzania ścieków, w sposób wynikający z ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków na zasadach określonych w umowach zawieranych indywidualnie z mieszkańcami oraz w regulaminie dostarczania wody i odprowadzania ścieków, zatwierdzonym Uchwalą Rady Gminy i Miasta K. , o numerze [...] z dnia [...] r. 2.1.3. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie: Czy Gmina ma prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją przedmiotowego projektu? 2.1.4. Stanowisko Wnioskodawcy. Gminie przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z uwagi na fakt, że dokonane zakupy towarów i usług w ramach realizacji projektu będą miały związek z wykonywaniem czynności opodatkowanych (art. 86 ust. 1 ustawy VAT). 2.1.5. Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy. W ocenie Strony działalność gospodarcza prowadzona przez jednostkę budżetową gminy jest tożsama z działalnością gospodarczą samej Gminy. Bez znaczenia jest więc, że gmina wykonywać będzie czynności przez utworzoną w tym celu jednostkę budżetową gdyż w istocie jednostka ta nie ma osobowości prawnej i jej działalność jest tożsama z działalnością Gminy. W konsekwencji przekazanie mienia jednostce budżetowej nie jest wydaniem towaru w rozumieniu ustawy VAT, gdyż nie rodzi żadnych skutków cywilnoprawnych, ale jest przesunięciem mienia w ramach osoby prawnej jaką jest Gmina. 2.2.1. W zaskarżonej interpretacji Organ uznał, że stanowisko Wnioskodawcy jest nieprawidłowe. Organ stwierdził, że jednostki budżetowe gminy są odrębnymi od niej podatnikami VAT i podlegają odrębnej rejestracji. Powołane przez gminę jednostki budżetowe prowadzą własną działalność gospodarczą wykonując czynności we własnym imieniu. Na odrębność podatkową Gminy i jej jednostek budżetowych wskazują wyraźnie przepisy ustawy o finansach publicznych, w tym art. 11 ustawa z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 885 ze zm.) w art. 9 stanowi, że samorządowe zakłady budżetowe i jednostki budżetowe tworzą obok jednostek samorządu terytorialnego (i innych podmiotów) sektor finansów publicznych. Jednostki budżetowe w myśl art. 11 ustawy o finansach publicznych są jednostkami organizacyjnymi sektora finansów publicznych nieposiadającymi osobowości prawnej pokrywającymi swoje wydatki bezpośrednio z budżetu, a pobrane dochody odprowadzającymi do budżetu jednostki samorządu terytorialnego. Jednostki budżetowe nie mają osobowości prawnej. W obrocie prawnym korzystają z osobowości prawnej Skarbu Państwa (państwowe jednostki budżetowe) lub danej jednostki samorządu terytorialnego (samorządowe jednostki budżetowe). Gmina działając jako podatnik podatku VAT jest traktowana na równi z innymi podmiotami zarówno w prawie do odliczenia podatku naliczonego związanego z jej działalnością opodatkowaną jak również w zakresie wywiązywania się z obowiązków podatkowych. Organ interpretacyjny zwrócił uwagę na art. 9 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. (dalej: dyrektywa Rady 2006/112/WE), zgodnie z którym podatnikiem jest każda osoba wykonująca samodzielnie i niezależnie od miejsca zamieszkania działalność gospodarczą bez względu na cel czy też rezultaty takiej działalności. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu. Powyższe przepisy wskazują, że niezależnie od częstotliwości wykonania danej czynności, czynność ta podlega opodatkowaniu jeśli podmiot wykorzystuje w sposób ciągły w celach zarobkowych swój majątek. Określenie samodzielności w tym znaczeniu ma charakter obiektywny, co oznacza, że ustalenia czy dana jednostka działa "samodzielnie" należy dokonać na podstawie obiektywnych kryteriów, a nie w sposób o charakterze uznaniowym przez jednostkę nadrzędną dla danego podmiotu. Ponadto należy wskazać, że ustaleń tych należy dokonywać na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz przepisów wspólnotowych w oderwaniu od skutków konwencjonalnych na gruncie prawa cywilnego i przepisów samorządowych. Przytoczone argumenty, nakazują uznać jednostki budżetowe gminy, gdy prowadzą działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy VAT, za podmioty samodzielne w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy VAT, a w konsekwencji w sposób pozytywny przesądzić o ich statusie jako podatników podatku VAT. Zdaniem Organu, utworzenie jednostki budżetowej ma na celu wyodrębnienie z będącej podatnikiem podatku VAT jednostki samorządu terytorialnego odrębnego podmiotu, któremu powierza się realizowanie przez ten podmiot - zamiast jednostki samorządu terytorialnego - przypisanej mu działalności. Działanie takiej jednostki budżetowej, która będzie wykonywała zadania jednostki samorządu terytorialnego musi być uwzględnione przy ocenie podmiotowości prawnopodatkowej na gruncie systemu VAT. Skoro jednostka budżetowa występuje jako odrębny podatnik podatku VAT, to tym samym w obrocie gospodarczym w świetle ustawy o VAT stanowi ona odrębny podmiot. Mając na uwadze art. 86 ust. 1 ustawy VAT oraz art. 168 dyrektywy Rady 2006/112/WE i orzecznictwo TSUE przyjąć należy, że aby podmiot miał prawo do odliczenia VAT, musi on być podatnikiem w rozumieniu przepisów dyrektywy, a po drugie - towary i usługi powinny być używane do celów transakcji podlegających opodatkowaniu (zob. np. wyrok z 29 kwietnia 2004 r. w sprawie C-137/02, pkt 24, wyrok w sprawie C-97/90 Lennartz, orzeczenie z 13 marca 2014 r. w sprawie C-204/13, wyrok z dnia 21 lutego 2013 r. w sprawie C 104/12 Becker, pkt 19 i przytoczone tam orzecznictwo). W ocenie Organu, nieodpłatny charakter przekazania infrastruktury na rzecz jednostki budżetowej powoduje, iż czynność ta nie podlega opodatkowaniu VAT, a tym samym nie daje prawa do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług. Prawo do odliczenia może powstać tylko w wypadku gdy podatnik VAT w momencie nabycia towarów/usług przeznacza je na do wykonywania czynności opodatkowanych. Oznacza, że jeżeli w momencie nabycia towarów podatnik przeznacza takie towary na cele inne niż wykonywane czynności opodatkowanie lub nie działa w charakterze podatnika VAT, wtedy takiemu podatnikowi VAT nie przysługuje w żadnym momencie prawo do odliczenia VAT naliczonego. Dalej Organ interpretacyjny argumentował, iż z wniosku wynika, że Gmina wyłączyła przedmiotową inwestycje całkowicie z systemu podatku VAT. W tej sytuacji należy stwierdzić, że nabywając towary i usługi celem realizacji projektu z zamiarem ich nieodpłatnego udostępnienia jednostce budżetowej, Gmina nie działała w charakterze podatnika, o którym mowa w ust. 1 tego artykułu. W konsekwencji, dokonując zakupów towarów i usług związanych z realizacją przedmiotowej inwestycji, Gmina nie spełniła przesłanki z art. 86 ust. 1 ustawy VAT, a tym samym nie nabyło prawa do odliczenia podatku naliczonego. Zatem Gmina nie może dokonać odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących wydatki poniesione na wybudowanie ww. infrastruktury. 2.2.3. W odpowiedzi na ww. wezwanie do usunięcia naruszenia prawa Organ podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej interpretacji. 3. Postępowanie przed Sądem I instancji. 3.1. W skardze na interpretację indywidualną strona, wnosząc o uchylenie zaskarżonej interpretacji w całości, zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych, zaprezentowanie przez Organ błędnego stanowiska, przez przyjęcie że Gminie nie przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy zakupie towarów i usług związanych z wykonywaniem czynności opodatkowanych, które realizować będzie poprzez jednostkę budżetową. Na poparcie swojego stanowiska przywołała wyrok NSA z 21 października 2014 r. sygn. akt I FSK 1546/13. 3.2. W odpowiedzi na skargę Organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej interpretacji z [...] r. Odnosząc się do powołanego przez pełnomocnika Skarżącej wyroku NSA z 21 października 2014 r. sygn. akt I FSK 1546/13 wskazał, że w ocenie Organu wyrok ten zapadł w indywidualnej sprawie na gruncie odmiennego stanu faktycznego i jednocześnie w świetle przytoczonych w niniejszej odpowiedzi argumentów nie może wpłynąć na zmianę stanowiska Organu i stanowić podstawy uchylenia spornej interpretacji indywidualnej. Na rozprawie w dniu 15 grudnia 2015r. pełnomocnik Organu podatkowego wniósł o uchylenie zaskarżonej interpretacji oraz wypowiedzenie się przez Sąd w przedmiocie korekt faktur VAT. 4. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: 4.1. Skarga okazała się zasadna, gdyż zaskarżona interpretacja narusza przepisy prawa materialnego tj. art. 15 ust. 1 oraz art. 86 ust. 1 ustawy VAT w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy. 4.2. Na wstępie wskazać należy, że zasadnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy miał wyrok TSUE z dnia 29 września 2015 r., w sprawie C-276/14, Gmina W. przeciwko Ministrowi Finansów, w którym Trybunał doszedł bowiem do wniosku, że art. 9 ust. 1 dyrektywy Rady 2006/112/WE "należy interpretować w ten sposób, że podmioty prawa publicznego, takie jak gminne jednostki budżetowe będące przedmiotem postępowania głównego, nie mogą być uznane za podatników podatku od wartości dodanej, ponieważ nie spełniają kryterium samodzielności przewidzianego w tym przepisie." W motywach swojego rozstrzygnięcia Trybunał wyjaśnił, że warunkiem uznania podmiotu prawa publicznego za podatnika w rozumieniu dyrektywy Rady 2006/112/WE, zgodnie z jej art. 9 ust. 1 jest samodzielne prowadzenie działalności gospodarczej. W tym celu należy zbadać, czy w ramach prowadzenia działalności jednostka taka jest podporządkowana gminie, do której należy (zob. podobnie wyroki: Komisja/Niderlandy, 235/85, EU:C:1987:161, pkt 14; Ayuntamiento de Sevilla, C-202/90, EU:C:1991:332, pkt 10; FCE Bank, C-210/04, EU:C:2006:196, pkt 35–37; a także Komisja/Hiszpania, C-154/08, EU:C:2009:695, pkt 103–107). Natomiast o tym, że jednostka jest podporządkowana gminie decyduje to, czy dana osoba wykonuje działalność we własnym imieniu, na własny rachunek i własną odpowiedzialność oraz czy ponosi ona związane z prowadzeniem działalności ryzyko gospodarcze. Celem stwierdzenia samodzielności danej działalności należy wziąć pod uwagę brak jakiegokolwiek podporządkowania hierarchicznego władzom publicznym podmiotów niebędących częścią struktury administracji publicznej, a także fakt, że działają one na własny rachunek i na własną odpowiedzialność, że swobodnie kształtują zasady wykonywania swojej pracy i że same pobierają stanowiące ich dochód zasadnicze wynagrodzenie (zob. podobnie wyroki: Komisja/Niderlandy, 235/85, EU:C:1987:161, pkt 14; Heerma, C-23/98, EU:C:2000:46, pkt 18; a także van der Steen, C-355/06, EU:C:2007:615, pkt 21–25). 4.3. Powyższy wyrok potwierdza tezę uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24 czerwca 2013 r. (sygn. akt I FPS 1/13), podjętej w składzie siedmiu sędziów, zgodnie z którą w świetle art. 15 ust. 1 i 2 ustawy VAT, gminne jednostki budżetowe nie są podatnikami podatku od towarów i usług. Przepisy prawa krajowego sytuują bowiem jednostki budżetowe względem jednostek samorządu terytorialnego w pozycji podporządkowanej. Przede wszystkim, zgodnie z art. 164 ust. 1 i art. 165 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, osobowość prawna, prawo własności i inne prawa rzeczowe przynależą się jednostkom samorządu terytorialnego. Jej jednostki osobowości tej nie mają. Z przepisów ustawy o finansach publicznych wynika natomiast, że o utworzeniu, zakresie kompetencji, połączeniu lub likwidacji takiej jednostki decyduje gmina. Gminna jednostka budżetowa nie ma własnego mienia, natomiast zarządza pewną częścią majątku gminy, która została jej przez tę gminę powierzona. Wszelka działalność mogąca podlegać podatkowi od towarów i usług wykonywana jest w imieniu i na rachunek gminy w ramach limitu środków przyznanych jednostce przez gminę w uchwale budżetowej na dany rok. Ponadto wydatki takiej jednostki są pokrywane bezpośrednio z budżetu gminy, a dochody są wpłacane na rachunek gminy. W aspekcie finansowym nie ma zatem związku pomiędzy wynikiem finansowym wypracowanym w ramach działalności gospodarczej wykonywanej przez gminną jednostkę budżetową a poniesionymi przez nią wydatkami, ani, w konsekwencji, ryzyka finansowego związanego z opodatkowanymi czynnościami. Wielkość wydatków gminnej jednostki budżetowej nie jest zatem związana z kwotą osiągniętych przez nią dochodów, którymi nie może ona zresztą dysponować. Co więcej, jednostka budżetowa nie odpowiada też za szkody wyrządzone swoją działalnością, odpowiedzialność tę ponosi wyłącznie gmina. Innymi słowy jednostki budżetowe nie wykonują działalności we własnym imieniu, na własny rachunek i własną odpowiedzialność oraz nie ponoszą związanego z prowadzeniem działalności ryzyka gospodarczego. 4.4. W świetle art. 15 ust. 1 oraz art. 86 ust. 1 ustawy VAT Gmina ma prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur zakupowych związanych z realizacją inwestycji, które zostały następnie przekazane do jednostce budżetowej, która realizuje powierzone mu zadania własne tej gminy, jeżeli te inwestycje są wykorzystywane do sprzedaży opodatkowanej podatkiem od towarów i usług (por. uchwała siedmiu NSA z dnia 26 października 2015r., I FPS 4/15 dotycząca co prawda zakładów budżetowych, również wspiera argumentację Sądu w przedmiotowej sprawie). 4.5. Końcowo wskazać należy, że Sąd, w świetle art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) rozstrzyga skargę w granicach sprawy. Rozstrzygnięcie "w granicach danej sprawy" (art. 134 § 1 p.p.s.a.) oznacza, że sąd nie może uczynić przedmiotem rozpoznania legalności innej sprawy administracyjnej, niż ta, w której wniesiono skargę. Innymi słowy, sąd nie może wkraczać w sprawę nową, w stosunku do tej, która była albo powinna być przedmiotem postępowania administracyjnego i wydawanych w nim decyzji administracyjnych. Sprawa oznacza sprawę w znaczeniu materialnym, a nie procesowym (wyrok NSA z dnia 17 grudnia 2014 r., sygn. akt II GSK 2027/13, LEX nr 1637128). Ustosunkowując się zatem do wniosku pełnomocnika o zajęcie stanowiska w przedmiocie korekt faktur VAT wynikających z przyjęcia, że jednostka budżetowa nie jest odrębnym podatnikiem VAT, przypomnieć należy, że kwestia ta nie była przedmiotem wniosku, a co za tym idzie zaskarżonej interpretacji. W konkluzji nie może stanowić przedmiotu rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie. 4.6. Biorąc pod uwagę powyższe Sąd, na zasadzie art. 146 § 1 p.p.s.a. uchylił zaskarżoną interpretację. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 i 205 p.p.s.a.