III SA/Gl 1506/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Wiesner, Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Jużków (spr.), Sędzia WSA Marzanna Sałuda, Protokolant Katarzyna Lisiecka-Mitula, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 listopada 2015 r. przy udziale - sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. w C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług oddala skargę. Zaskarżoną decyzją nr [...] z [...] r. Dyrektor Izby Skarbowej w K. , po rozpatrzeniu odwołania "A" spółka z o.o. z siedzibą w C. od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. o/B. nr [...] z [...] r. określającej w podatku od towarów i usług: - za styczeń 2009 r. nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy w kwocie 44 zł, - za luty 2009 r. nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy w kwocie 131 zł, - za marzec 2009 r. zobowiązanie w kwocie 4 241 zł, - za kwiecień 2009 r. zobowiązanie w kwocie 155 023 zł. Rozstrzygnięcie zapadło w poniższym stanie faktycznym i prawnym. W dniu 18 listopada 2009 r. zostało wszczęte wobec spółki postępowanie kontrolne w zakresie rzetelności deklarowanych podstaw opodatkowania oraz prawidłowości obliczania i wpłacania podatków stanowiących dochód budżetu państwa oraz innych należności za lata 2006-2009. Postępowanie przeprowadził Urzędu Kontroli Skarbowej w K. , a protokół z kontroli doręczono "A" Sp. z o. o. z siedzibą w C. 7 maja 2013 r. Postępowanie wykazało nieprawidłowości w zakresie rozliczania podatku od towarów i usług, chociaż głównym przedmiotem działalności Spółki "A" w okresie objętym kontrolą było urządzanie gier na automatach, które do 31 grudnia 2008 r. było opodatkowane podatkiem od gier na zasadach określonych w odrębnej ustawie i było wyłączone z opodatkowania podatkiem od towarów i usług na podstawie art 6 ust. 3 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. nr 54, poz. 535 ze zm.). W toku kontroli stwierdzono, że spółka wadliwie rozliczyła podatek VAT za kolejne miesiące od stycznia do kwietnia 2009 r., gdyż organ podatkowy decyzja z 5 września 2013 r. za grudzień 2008 r. określił spółce zobowiązanie w kwocie 210 127 zł, w miejsce wykazanej w deklaracji nadwyżki podatku naliczonego nad należnym, do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy w kwocie 6 905 zł. Określenie zobowiązania obniżyło kwotę nadwyżki do odliczenia za kolejne miesiące 2009 r. Stad konieczne było określenie zobowiązania w podatku VAT za kolejne miesiące od stycznia do kwietnia 2009 r. w prawidłowej wysokości, innej niż wynikała z deklaracji podatnika. Od decyzji spółka złożyła odwołanie, w którym zarzuciła organowi wydanie jej z naruszeniem art. 6 ust. 3 ustawy VAT i przyjęcie, że dokonane transakcje podlegały opodatkowaniu podatkiem VAT, art. 121, art. 122 O.p. przez dokonanie zwrotu podatku VAT, a następnie wszczynanie postępowania i uznanie podatku za należy oraz naliczenie odsetek, niedostateczne wyjaśnienie stanu faktycznego oraz bezpodstawne określenie podatku VAT za sporne miesiące w kwotach innych niż wynikały z deklaracji. Spółka podkreślił, że nie jest opodatkowany podatkiem VAT zakup automatów do gier, które służą do prowadzenia działalności opodatkowanej podatkiem od gier. Dyrektor Izby Skarbowej w K. , nie podzielił zasadności podniesionej argumentacji i zaskarżoną decyzją z [...] r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Podniesione w odwołaniu zarzuty nie odnoszą się do stanu faktycznego sprawy, gdyż kwestionują zasadność uznania czynności wewnatrzwspólnotowego nabycia towarów i importu usług dokonanych w innych miesiącach 2008 r. Natomiast zaskarżona decyzja jest konsekwencją nieprawidłowego rozliczenia podatku VAT za grudzień 2008 r. i wykazanej przez podatnika nadwyżki do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy w sytuacji kiedy organ za ten miesiąc określił zobowiązanie podatkowe. W pierwszej kolejności organ stwierdził, że w sprawie w dniu 22 listopada 2011 r. nastąpiło zawieszenie biegu terminu przedawnienia zobowiązań podatkowych spółki za lata 2006-2009, na podstawie art. 70 § 6 pkt 1 O.p., objętych postępowaniem kontrolnym prowadzonym w ramach postępowania karnego prowadzonego przez Prokuraturę Apelacyjna w B. O powyższym podatnik został powiadomiony przez doręczenie postanowienia z dnia 21 listopada 2011 r. o numerze [...] , mocą którego organ włączył do akt prowadzonego wobec Spółki "A" postępowania kontrolnego między innymi postanowienie Prokuratury Apelacyjnej w B. o wszczęciu dochodzenia z dnia 16.06.2008 r. i zarządzenie Prokuratury Apelacyjnej w B. z dnia 04.12.2009 r. o powierzeniu śledztwa w części inspektorowi kontroli skarbowej. Wyżej wymienione postanowienie zostało odebrane przez Spółkę w dniu 22 listopada 2011 r. (przez Prezesa Zarządu). Stad organ władny był wydać decyzje określające spółce zobowiązanie w podatku VAT za lata 2006 do 2009. Odnośnie pozostałych zarzutów odwołania wyjaśnił, że nie odnoszą się one do stanu faktycznego i prawnego kontrolowanej sprawy. Spółka nie zgodziła się z wydaną decyzją czemu dała wyraz wnosząc skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Wnosząc o uchylenie decyzji obu instancji zarzuciła organom podatkowym naruszenie art. 70 § 1 i § 6 pkt 1 O.p. przez prowadzenie postępowania w stosunku do zobowiązań przedawnionych, gdyż nie doszło do zawieszenia biegu terminu przedawnienia, art. 6 ust. 3 ustawy VAT przez jego niezastosowanie i uznanie, że skarżąca posiada zobowiązanie w podatku VAT, art. 121, art. 122 O.p. przez prowadzenie postępowania podatkowego sprzecznie z zasadami, po uprzednim dokonaniu zwrotu zapłaconego podatku jako nienależnego, błędne ustalenie stanu faktycznego co do ciążącego na spółce obowiązku podatkowego z tytułu wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów i importu usług, naliczenia odsetek mimo prowadzenia postępowania kontrolnego powyżej 6 miesięcy oraz z naruszeniem zasady czynnego udziału strony w postępowaniu. Powieliła zarzutu skarg wniesionych odnośnie decyzji dotyczących rozliczenia podatku VAT za lata 2006 do 2008, kiedy działalność na automatach podlegała opodatkowaniu podatkiem od gier. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Ustosunkował się do wszystkich podniesionych zarzutów uznając je za niezasadne. Na rozprawie w dniu 10 listopada 2015 r. Sprawy o sygn.. akt III SA/GL 1504/15, III SA/GL 1505/15 i III SA/GL 1506/15 połączono do wspólnego rozpoznania ale odrębnego orzekania z racji iż występuje w nich tożsamy problem prawny. Dotyczą rozliczenia podatku VAT za kolejne lata 2007, 2008 i 2009. Prezes Spółki "A" stwierdził, że prowadzone przeciwko jego spółce postępowania podatkowe są niezrozumiałe, gdyż kierowała się w rozliczeniach podatkowych interpretacją indywidualną Dyrektora M. Urzędu Skarbowego z 9 grudnia 2004 r. oraz zwrotem nadpłaty w podatku VAT o jaki wystąpił za wskazane miesiące roku 2004, 2005 i 2006. Podkreślił, że organ przeprowadził czynności kontrolne, czego dowodzą przekazane spółce protokoły nr [...] , nr [...] . Spółka wpłacała znaczne kwoty na cele charytatywne, nie mając świadomości zaległości w podatku VAT a teraz grozi jej bankructwo. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Konsekwencją tak określonego w przepisie ustrojowym zakresu kontroli sądowej nad działalnością administracji publicznej jest brzmienie art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz.U. 2012, poz. 270 ze zm., w skrócie p.p.s.a.). Zgodnie z tym przepisem sąd administracyjny uwzględniając skargę na decyzję uchyla ją, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd orzeka na podstawie akt sprawy, po przeprowadzeniu rozprawy, ale w granicach sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi (art. 133 § 1 i art. 134 § 1 p.p.s.a.). Z racji podniesionych zarzutów w pierwszej kolejności Sąd rozpoznał zarzut najdalej idący, obrazy art. 70 § 1 O.p., który uznał za niezasadny. Należy zgodzić się z organami podatkowymi, że w przedmiotowej sprawie zostały spełnione przesłanki zawieszenia biegu terminu zobowiązania podatkowego we wszystkich miesiącach 2008 r., które zostały nim objęte. Nie jest sporne, że postanowieniem z dnia 21 listopada 2011 r. DUKS w K. nr [...] włączył do akt postępowania kontrolnego prowadzonego wobec Spółki pismo Prokuratora Apelacyjnego w B. z [...] r. (informacja o objęciu postępowaniem [...] czynów, w tym karnoskarbowych, uchylania się od opodatkowania lub zaniżania zobowiązań podatkowych przez "A" w latach 2006-2009), zarządzenia o powierzeniu śledztwa w części z 4 grudnia2009 r. UKS w K. z art. 61 par. 1 kks części nierzetelnych ksiąg Spółki "A" w związku z przestępstwem z art. 107 kks, postanowienie o wszczęciu śledztwa z 16 czerwca 2008 r. i postanowienie o zmianie zarządzenia z 7 grudnia 2009 r. oraz, że zobowiązania w podatku VAT za grudzień 2008 r. przedawniały się z dniem 31 grudnia 2014 r. W uzasadnieniu powyższego postanowienia, które odebrał osobiści Prezes Zarządu P. J. w dniu 22 listopada 2011 r. organ zawarł informację, że "wskazane dokumenty potwierdzają spełnienie przesłanek z art. 70 par. 6 o zawieszeniu biegu terminu przedawnienia zobowiązań podatkowych spółki za lata 2006-2009". Sąd pogląd ten w pełni podziela. Postanowieniem tym podatnik został poinformowany o toczącym się przeciwko niemu postępowaniu karnoskarbowym, przed upływem terminu przedawnienia zobowiązań nim objętych co skutkuje spełnienie przesłanek zastosowania art. 70 § 6 O.p., o których mówił Trybunał Konstytucyjny w wyroku z 17 lipca 2012 r. sygn. akt P 30/11. Bieg terminu przedawnienia zobowiązań w podatku VAT za kolejne miesiące 2008 r. został zawieszony w dniu 22 listopada 2011 r. i z tej racji organy obu instancji wydając decyzję w dniu 5 września 2013 r. i 17 stycznia 2014 r. nie naruszyły prawa. Tym samym zaszła koniecznością merytorycznej oceny zaskarżonych decyzji organów obu instancji. Należy przypomnieć, że Spółka "A" prowadzi działalność gospodarcza w zakresie urządzania gier na automatach hazardowych, z którego to tytułu jest opodatkowana podatkiem od gier na podstawie ustawy z 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych (Dz. U. z 2004 r. nr 4, poz. 27 ze zm.). Działalność ta podlegała do 31 grudnia 2008 r. wyłączeniu z opodatkowania podatkiem od towarów i usług na mocy art. 6 pkt 3 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. nr 54, poz. 535 ze zm.; dalej ustawa VAT). Zgodnie z art. 87 ust. 1 ustawy VAT, w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego na następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy. Z kolei art. 99 ust. 12 ustawy VAT stanowi, że zobowiązanie podatkowe, kwotę różnicy podatku, kwotę zwrotu podatku naliczonego lub różnicy podatku, o której mowa w art. 87 ust. 1, przyjmuje się w kwocie wynikającej z deklaracji podatkowej, chyba że naczelnik urzędu lub organ kontroli skarbowej określi je w innej wysokości. W kontrolowanej sprawie, w deklaracji VAT-7 za grudzień 2008 r. spółka wykazała kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy w kwocie 6 905 zł. Kwota ta została rozliczona w deklaracji za styczeń 2009 r. Ponieważ za grudzień 2008 r. organ decyzją z 5 września 2013 r. określił zobowiązanie w kwocie 210 127 zł, koniecznym było rozliczenia w podatku VAT za ten miesiąc w prawidłowej wysokości. Podobnie, w deklaracji VAT-7 za styczeń 2009 r. spółka wykazała nadwyżkę 6 949 zł, za luty 2009 nadwyżkę w kwocie 7 036 zł i za marzec 2009 r. nadwyżkę w kwocie 7 036 zł. Natomiast organ wskazanymi wyżej decyzjami za styczeń 2009 r. określił zobowiązanie w kwocie 44 zł, za luty 2009 r. zobowiązanie w kwocie131 zł, za marzec 2009 r. w kwocie4 241 zł a za kwiecień w kwocie 155 023 zł. W rozliczeniu uwzględnił bowiem prawidłowe rozliczenie podatku VAT za grudzień 2008 r. określone decyzją. Mając na względzie powyższe Sąd nie dopatrzył się w postępowaniu organów podatkowych działań naruszających wskazane w skardze przepisy prawa, jak również innych wadliwości zaskarżonej decyzji, co spowodowało, że skargę oddalił na podstawie art. 151 p.p.s.a.