III SA/Gl 1550/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Orzepowska-Kyć, Sędziowie Sędzia WSA Dorota Fleszer (spr.), Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz, Protokolant Monika Rał, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 marca 2022 r. sprawy ze skargi "A" sp. z o.o. w likwidacji w R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zwrotu dotacji celowej z budżetu jednostki samorządu terytorialnego oddala skargę. Pismem z dnia 7 października 2021 r. A Sp. z o. o. w likwidacji z siedzibą w R. (dalej: Spółka) złożyła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. (dalej: Kolegium) z dnia [...] r. , znak [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta R. (dalej: Prezydent Miasta) z dnia [...] r. wydaną w sprawie o znaku: [...] , określającą wysokość dotacji celowej do zwrotu jako dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem w kwocie [...] zł przyznanej na wsparcie realizacji zadania publicznego pod nazwą "[...] w R.". Podstawą prawną wydanej decyzji jest art. 107 § 1, § 3, art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021, poz. 735), art. 2 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2018, poz. 570 z późn. zm) Z akt administracyjnych wynika, że na podstawie umowy z dnia [...] r., numer [...] o wsparcie realizacji zadania publicznego pod nazwą "[...] w R." Spółka otrzymała z budżetu Miasta R. dotację w wysokości [...] zł tytułem realizacji zadania publicznego. Termin realizacji zadania wyznaczony był od 5 marca do 30 kwietnia 2015 r. Spółka zobowiązała się do wykorzystania środków zgodnie z celem, na jaki je uzyskała i na warunkach określonych w tej umowie. Decyzją z dnia [...] r., znak: [...] Prezydent Miasta określił Spółce wysokość dotacji celowej do zwrotu, jako dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem w kwocie [...] zł, przyznanej na wsparcie zadania publicznego pn.,,[...] w R." oraz umorzył postępowanie w sprawie określenia wysokości dotacji pobranej w nadmiernej wysokości. Przedmiotowa decyzja została wydana na skutek ponownego rozpoznania sprawy, ponieważ decyzją z dnia [...] r., znak: [...] Kolegium uchyliło decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] r., numer [...] i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania temu organowi. Pismem z dnia 12 lipca 2021 r. Spółka złożyła odwołanie, w którym zaskarżonej decyzji zarzuciła: I. Naruszenie przepisów postępowania mających wpływ na treść wydanego rozstrzygnięcia, a to wydanie zaskarżonej decyzji z naruszeniem: 1. Art. 9 i art. 107 § 1 i § 3 k.p.a poprzez niedostateczne uzasadnienie decyzji w zakresie uzasadnienia podważonych rozliczeń wydatków dotyczących usług księgowych, kosztów najmu i poz. 162 i 163 korekty "Sprawozdania końcowego z wykonania zadania publicznego" z dnia [...] r., 2. Art. 7 w związku z art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a poprzez brak dokonania właściwej analizy zebranego materiału dowodowego (w szczególności przedłożonej kompletnej dokumentacji księgowej ), 3.Art. 10 i art. 68 k.p.a poprzez naruszenie zasady czynnego udziału strony w postępowaniu administracyjnym, poprzez uniemożliwienie Spółce wypowiedzenia się co do zebranych w sprawie dowodów i materiałów, wobec wyznaczenie Spółce zbyt krótkiego terminu na wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań, wynoszącego zaledwie 3 dni, przy uwzględnieniu, że Spółkę poinformowano o powyższym w dniu 4 czerwca 2021 r. (piątek) pozostawiło możliwość zapoznania się z materiałami sprawy wyłącznie w poniedziałek 7 czerwca 2021 r., co dowodzi pozorności zapewnienia Spółce czynnego udziału w postępowaniu. Zarzucono także brak faktycznego umożliwienia Spółce wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań wobec faktu wyznaczenia Spółce możliwości zapoznania się z aktami sprawy w siedzibie organu o godzinie 14:30 w dniu 7 czerwca 2021 r. 4. Art. 8 w związku z art. 75 § w związku z art. 84 § 1 k.p.a poprzez uchybienie zasadom prowadzenia postępowania dowodowego i zaniechanie powołania w przedmiotowej sprawie biegłego celem przeprowadzenia analizy przedłożonej dokumentacji rachunkowej i weryfikacji, czy i jaka kwota dotacji została przez Spółkę ewentualnie wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem. II. Naruszenie przepisów prawa materialnego, a to art. 252 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych poprzez jego błędną wykładnię skutkującą niewłaściwym przyjęciem, że Spółka wykorzystała środki niezgodnie z ich przeznaczeniem, podczas gdy wszelkie środki wydatkowane przez Spółkę w ramach przyznanej przez organ dotacji zostały w całości bezpośrednio i w objętym umową okresie wykorzystane na cele związane z realizacją zadania publicznego. Mając na uwadze powyższe Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania, ewentualnie o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Po analizie zebranego w sprawie materiału dowodowego jak i treści zaskarżonej decyzji oraz zarzutów zawartych w odwołaniu Kolegium uznało, iż przedmiotowa decyzja została wydana zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa materialnego jak i procesowego, stąd też zasadnym jest jej utrzymanie w obrocie prawnym. Kolegium w pełni podzieliło stanowisko organu pierwszej instancji, iż nie jest możliwe dokonanie zapłaty z dotacji wydatków za najem lokalu obejmujące inne miesiące aniżeli okres, na jaki została udzielona dotacja tj. od 5 marca do 30 kwietnia 2015 r., gdyż dotyczą okresu rozliczeniowego, który wykracza poza ramy umowy. O braku możliwości rozliczenia z dotacji wydatków ponoszonych z tytułu czynszu za inne miesiące, aniżeli okres udzielenia dotacji tj. od 5 marca do 30 kwietnia 2015 r. wypowiedział się Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w wyroku z dnia 11 grudnia 2018 r., sygn. akt I SA/Gl 768/18, w którym za prawidłową uznał Sąd ocenę wydatków z poz. 132 czy 134 jako wydatki niekwalifikowane. Kolegium wskazało, że kwoty ujęte w tych pozycjach dotyczą czynszu najmu za miesiące styczeń-luty 2015 r., a zatem okresy niewynikające z umowy. Tym samym nie mogły być uznane za wydatkowane zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o działalności pożytku publicznego. Co do kosztów najmu, w tym opłaty za media i ubezpieczenia ponownie wypowiedział się Wojewódzki Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 13 stycznia 2021 r., sygn. akt I SA/Gl 290/20 uznając, iż natomiast w zakresie kosztów zawartych umów najmu, opłat (w tym kosztów ubezpieczenia i za media) decyzja Prezydenta jest prawidłowa. Sąd w wyroku z 11 grudnia 2018 r. przyjął za zasadne jedynie koszty za okres, na który została udzielona dotacja, tj. za okres od 5 marca do 30 kwietnia 2015 r. Jednocześnie uznał, że pomimo udzielenia dotacji od 5 marca to ww. płatności co do zasady dokonywane są za pełne okresy, zatem ich drobiazgowe rozliczanie w odniesieniu do ilości dni uznał za nieuzasadnione. W związku z powyższym Kolegium uznało, że Prezydent Miasta szczegółowo obliczył kwotę dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem. Na podstawie akt sprawy termin realizacji zadania publicznego to okres od 5 marca 2015 r. do 30 kwietnia 2015 r. Zgodnie z § 2 ust. 3 umowy Zleceniobiorca zobowiązał się do wykorzystania przekazanej dotacji zgodnie z celem, na jaki ją uzyskał i na warunkach określonych umową, co oznacza, iż z zadania można rozliczyć czynsz jedynie za marzec i kwiecień 2015 r. Stąd też, dokonując określenia kwoty dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem, wzięto pod uwagę następujące ustalenia: - poz. 131 faktura [...] na kwotę [...] brutto - wynajem mieszkania [...], czynsz w wysokości [...] zł brutto, umowa najmu zawarta od 1.08.2014 r. do 30.04.2015 r. Czynsz za miesiąc kwiecień rozliczono na podstawie faktury [...] (poz. 143) z dnia [...] r., stąd uznać można jedynie wydatek w wysokości [...] zł tytułem czynszu za marzec, natomiast wydatek w wysokości [...] zł jest wydatkiem niekwalifikowanym, -poz. 132 faktura [...] na kwotę [...] zł netto - czynsz najmu lokalu mieszkalnego ul. [...] obejmująca czynsz za okres od 29.08.2014 r. do 31.03.2015 r., natomiast czynsz za marzec 2015 rozliczono na podstawie faktury [...] z dnia [...] (poz. 144), zatem brak podstaw do uznania za uzasadnione rozliczenie niniejszego wydatku z udzielonej dotacji, -poz. 133 faktura [...] na kwotę [...] zł brutto - wynajem lokalu mieszkalnego w budynku położonym w R. przy ulicy [...] obejmuje czynsz w wysokości [...] zł umowa najmu zawarta od 01.10.2014 r. do 31.03.2015 r., zatem w zadaniu można rozliczyć czynsz za marzec w wysokości [...] zł zatem brak podstaw do uznania za uzasadnione rozliczenie niniejszego wydatku z udzielonej dotacji w wysokości [...] zł a jedynie w wysokości [...] zł, -poz. 134 [...] na kwotę [...] zł brutto - wynajem mieszkania ul. [...], umowa najmu zawarta od 29.08.2014r. do 31.03.2015 r., wydatek ten dotyczy czynszu za okres 1.01.2015 r. do 28.02.2015 r. Natomiast czynsz za miesiąc marzec rozliczono na podstawie [...] (poz. 146) z dnia [...] r., stąd wydatek w pełnej wysokości tj. [...] zł należy uznać za niekwalifikowany, -poz. [...] na kwotę [...] zł brutto- czynsz za mieszkanie ul. [...], czynsz w wysokości [...] brutto, umowa najmu zawarta od 7.08.2014 r. do 30.04.2015 r. Czynsz za miesiąc kwiecień rozliczono na podstawie [...] (poz. 148) z dnia [...] r., stąd uznać można jedynie wydatek w wysokości [...] zł tytułem czynszu za marzec, natomiast wydatek w wysokości [...] zł jest wydatkiem niekwalifikowanym, -poz. [...] na kwotę [...] zł brutto, czynsz za mieszkanie przy ulicy [...] , czynsz w wysokości [...] zł brutto, umowa najmu zawarta od 1.07.2014 r. do 30.04.2015 r. Czynsz za miesiąc kwiecień rozliczono na podstawie [...] (poz. 152) z dnia [...] r., stąd uznać można jedynie wydatek w wysokości [...] zł tytułem czynszu za marzec, natomiast wydatek w wysokości [...] zł jest wydatkiem niekwalifikowanym, -poz. [...] na kwotę [...] zł brutto, czynsz za mieszkanie przy ulicy [...], czynsz w wysokości [...] zł brutto, umowa najmu zawarta od 8.08.2014 r. do 30.04.2015 r. Czynsz za miesiąc kwiecień rozliczono na podstawie [...] (poz. 145) z dnia [...] r. w kwocie [...] brutto + [...] brutto opłaty, stąd uznać można jedynie wydatek w wysokości [...] zł tytuułem czynszu za marzec, natomiast wydatek w wysokości [...] zł jest wydatkiem niekwalifikowanym. -poz. 140 [...] na kwotę [...] zł brutto, czynsz za mieszkanie przy ulicy [...], czynsz w wysokości [...] zł brutto, umowa najmu zawarta od 8.08.2014 r. do 30.04.2015 r. Czynsz za miesiąc kwiecień rozliczono na podstawie [...] (poz. 147) z dnia [...] r. w kwocie [...] brutto tytułem czynszu za marzec, natomiast wydatek w wysokości [...] zł jest wydatkiem niekwalifikowanym, -poz. [...] na kwotę [...] zł brutto czynsz w wysokości [...] zł brutto, umowa najmu zawarta od 8.08.2014 r. do 30.04.2015 r. Czynsz za miesiąc marzec rozliczono na podstawie [...] (poz. 138) z dnia [...] r. w kwocie [...] zł brutto (czynsz [...] zł i [...] zł z tytułu poniesionych opłat) tytułem czynszu za kwiecień, natomiast wydatek w wysokości [...] zł jest wydatkiem niekwalifikowanym. Skoro Spółka rozliczyła z dotacji kwoty czynszu, które obejmowały okresy inne, aniżeli termin realizacji zadania publicznego (tj. od 5 marca 2015 r. do 30 kwietnia 2015 r.), to zasadnym było wydanie decyzji w przedmiocie określenia wysokości dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem. Kolegium zgodziło się z Prezydentem Miasta, że jest wydatkiem niekwalifikowanym kwota [...] zł z tytuł usług księgowych: -poz. 162 faktura [...] na kwotę [...] zł, podczas gdy koszt obsługi księgowej projektu zgodnie z aneksem do umowy z dnia [...] r. wyniósł [...] zł, stąd [...] zł to wydatek niekwalifikowany, -poz. 163 faktura [...] na kwotę [...] zł, podczas gdy koszt obsługi księgowej projektu zgodnie z aneksem do umowy z dnia [...] r. wyniósł [...] zł, stąd [...] zł to wydatek niekwalifikowany. Kolegium także stwierdziło, że w aktach sprawy znajduje się zawiadomienie Prezydenta Miasta z dnia [...] r., znak: [...] o zakończeniu postępowania administracyjnego i możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów zgodnie z art. 10 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego. Z notatki służbowej sporządzonej w dniu 7 czerwca 2021 r. wynika, iż w tym dniu pełnomocnik Spółki zapoznał się z aktami. Natomiast kwestie związane z organizacją pracy Urzędu obsługującego Prezydenta Miasta związane z panującą epidemią COYID-19 zdaniem Kolegium pozostają poza przedmiotem niniejszego postępowania. Kolegium wyjaśniło także, iż w sprawie określenia wysokości dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem nie zachodzi przesłanka do powołania biegłego, zgodnie z treścią art. 84 § 1 k.p.a. W tej sprawie to organ, a nie biegły jest zobowiązany do dokonania samodzielnej oceny i tym samym ustalenia, czy wystąpiła przesłanka wykorzystania dotacji niezgodnie z przeznaczeniem. Pismem z dnia 7 października 2021 r. Spółka złożyła skargę na decyzję Kolegium i wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie jej Prezydentowi Miasta do ponownego rozpatrzenia oraz zasądzenie od Kolegium na rzecz Spółki zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych. Wydanemu przez Kolegium rozstrzygnięciu zarzuciła: I.naruszenie przepisów postępowania mających istotny wpływ na treść i wydanego rozstrzygnięcia, a to wydanie zaskarżonej decyzji z naruszeniem: 1. art. 9 i art. 107 § 1 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy wadliwej decyzji, która wobec niedostatecznego uzasadnienia w zakresie podważonych rozliczeń wydatków dotyczących kosztów najmu i usług księgowych powinna zostać uchylona, nadto brak uzasadnienia w przedmiocie stwierdzenia niezasadności podniesionego w odwołaniu zarzutu naruszenia zasady czynnego udziału strony w postępowaniu przez Prezydenta Miasta; 2. art. 7 w związku z art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. poprzez niewyczerpujące rozpatrzenie całego materiału dowodowego sprawy i utrzymanie w mocy wadliwej decyzji: 1) wydanej przy braku dokonania właściwej analizy zebranego materiału dowodowego (w szczególności znajdujących się w aktach sprawy aneksów do umów najmu lokali mieszkalnych oraz aneksu do umowy o świadczeniu usług księgowych) oraz 2) w treści której powołano się na dokumenty inne niż wskazane w treści sprawozdania końcowego z wykonania zadania publicznego, nie będące fakturami i dokumentami księgowymi, których rozliczenie zakwestionowano, a w konsekwencji uznanie, że należy utrzymać w mocy wadliwą decyzję w przedmiocie określenia wysokości dotacji celowej do zwrotu przez Spółkę - podczas gdy prawidłowa ocena zebranego w sprawie materiału dowodowego, przeprowadzona zgodnie z obowiązującymi normami prawa administracyjnego winna prowadzić do wniosku o braku istnienia przesłanek do wydania wskazanej decyzji, względnie do wniosku o braku kompleksowego i pełnego zgromadzenia materiału dowodowego w sprawie, uniemożliwiającego dokonanie prawidłowych ustaleń faktycznych przyjętych za podstawę rozstrzygnięcia; 3) art. 10 i art. 67 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy decyzji wydanej w drodze postępowania administracyjnego, w którym naruszono zasadę czynnego udziału strony w postępowaniu administracyjnym, powyższe wobec uniemożliwienia Spółce wypowiedzenia się co do zebranych w sprawie dowodów i materiałów oraz uchybienie obowiązkowi sporządzenia protokołu z przeprowadzonych czynności, a to w związku: a) z wyznaczeniem Spółce zbyt krótkiego terminu na wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań, wynoszącego zaledwie 3 dni, co przy uwzględnieniu, że Spółkę poinformowano o powyższym w dniu 5 czerwca 2021 r. (piątek) pozostawiło możliwość zapoznania się z materiałami sprawy wyłącznie w poniedziałek 7 czerwca 2021 r., co dowodzi pozorności zapewnienia Spółce czynnego udziału w postępowaniu; b) brak faktycznego umożliwienia Spółce wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań wobec faktu wyznaczenia Spółce możliwości zapoznania się z aktami sprawy w siedzibie Prezydenta Miasta o godzinie 14:30 w dniu 7 czerwca 2021 r., a nadto złożenie oświadczenia przedstawicielce Spółki o zachodzącej możliwości pełnego zapoznania się z aktami sprawy dopiero po wydaniu decyzji - powyższe w zestawieniu z brakiem sporządzenia protokołu z czynności, w konsekwencji czego Spółka nie miał możliwości należytego zapoznania się z materiałami postępowania i złożenia wniosków dowodowych przed zakończeniem postępowania; które to powyższe okoliczności stanowią o rażącym naruszeniu praw strony w postępowaniu administracyjnym, stanowiącym samoistną przesłankę uchylenia zaskarżonej decyzji. II. naruszenie przepisów prawa materialnego, a to art. 252 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych poprzez jego błędną wykładnię skutkującą niewłaściwym przyjęciem, że Spółka wykorzystała środki niezgodnie z ich przeznaczeniem, podczas gdy wszelkie środki wydatkowane przez Spółkę w ramach przyznanej dotacji zostały w całości bezpośrednio i w objętym umową okresie wykorzystane na cele związane z realizacją. W ocenie Spółki, wykorzystanie dotacji niezgodnie z przeznaczeniem ma miejsce wówczas, gdy beneficjent wydatkował przekazane mu środki finansowe w całości bądź w części na realizację innych zadań lub celów niż określone dla danego rodzaju dotacji w umowie dotacyjnej lub w przepisach powszechnie obowiązującego prawa. W przypadku dotacji celowych zadanie lub cel, które mają być zrealizowane z przekazanych środków, określone są w umowie dotacyjnej. Spółka zawarła w dniu [...] r. umowę z Prezydentem Miasta nr [...] o wsparcie realizacji zadania publicznego pod nazwą: [...] w R.. W treści § 1 ust. 1 wskazanej umowy stwierdzono, że Zleceniobiorca (Spółka) zobowiązuje się wykonać zadanie publiczne w zakresie i na warunkach określonych w umowie. W § 2 ust. 1 i 4 wskazanej umowy strony ustaliły termin realizacji zadania publicznego od 5 marca do 30 kwietnia 2015 r., a Spółka zobowiązana została do zapłaty zobowiązań powstałych po zawarciu umowy najpóźniej w ostatnim dniu realizacji zadania. Wreszcie, w § 10 ust. 1 wskazanej umowy stwierdzono, że Spółka jest zobowiązana przekazane środki finansowe z dotacji wykorzystać w terminie realizacji zadania. Wszelkie środki pieniężne wydatkowane przez Spółkę w ramach przyznanej dotacji zostały przeznaczone na cel zgodny z udzieloną dotacją. Nie sposób zatem przyjmować, że Spółka wykorzystała środki niezgodnie z ich przeznaczeniem. Sam termin realizacji zadania nie może być bowiem poczytany za element przeznaczenia przyznanej dotacji. Ewentualne niewykorzystanie kwoty dotacji w terminie stanowić może bowiem wyłącznie naruszenie § 10 ust. 1 umowy z dnia [...] r., a podstawą dochodzenia zwrotu takich niewykorzystanych w terminie kwot nie może być decyzja administracyjna wydana na podstawie art. 252 ust. 1 ustawy o finansach publicznych. W treści zaskarżonej decyzji wskazano zakwestionowane przez Prezydenta Miasta faktury i dokumenty księgowe, którymi rozliczono przyznane środki dotacyjne na wynajem mieszkań i usługi księgowości. Wydatki stwierdzone tymi rachunkami nie zostały uznane, gdyż Organ zaniechał dokładnej analizy materiału dowodowego, to jest trzech aneksów do poszczególnych umów zawartych przez Spółkę i innych dokumentów, którymi ustalono wysokość poszczególnych wydatków. Na podstawie tychże aneksów i dokumentów wystawione zostały następujące zakwestionowane faktury i dokumenty księgowe dotyczące rozliczenia czynszów najmu lokali: 1. Faktura nr [...] z dnia [...] r. na kwotę [...] zł, z której kwotę [...] zł uznano za wydatek niekwalifikowany, pomimo że rozliczenie to jest zgodne z Aneksem do umowy najmu lokalu mieszkalnego z dnia [...] r. zawartej pomiędzy A. K. a Spółką - lokal w R. przy [...]; 2.Faktura nr [...] dnia [...] r. na kwotę [...] zł, którą w całości uznano za wydatek niekwalifikowany, pomimo że rozliczenie to jest zgodne z Aneksem do umowy najmu lokalu mieszkalnego z dnia [...] r. zawartej pomiędzy E. P. a Spółką (z uwzględnieniem noty korygującej z dnia [...] r.) - lokal w R. przy ul. [...]; 3.Faktura nr [...] z dnia [...] r. na kwotę [...] zł, z której kwotę [...] zł uznano za wydatek niekwalifikowany, pomimo że rozliczenie to jest zgodne zgodnie z Aneksem do umowy najmu lokalu mieszkalnego z dnia [...] r. zawartej pomiędzy M T a Spółką - lokal w R. przy ul. [...] ; 4.Polecenie księgowania nr [...] na kwotę [...] zł, którą w całości uznano za wydatek niekwalifikowany, pomimo że rozliczenie to jest zgodne z Aneksem do umowy najmu lokalu mieszkalnego z dnia [...] r. zawartej pomiędzy D. Z. a Spółką - lokal w R. przy ul. [...]; 4.Polecenie księgowania nr [...] na kwotę [...] zł, z której kwotę [...] zł uznano za wydatek niekwalifikowany, pomimo że rozliczenie to jest zgodne z Aneksem do umowy najmu lokalu mieszkalnego z dnia [...] r. zawartej pomiędzy A. S. a Spółką - lokal w R. przy ul. [...]; 5. Polecenie księgowania nr [...] na kwotę [...] zł, z której kwotę [...] zł uznano za wydatek niekwalifikowany, pomimo że rozliczenie to jest zgodne z Rozliczeniem Zakładu Gospodarki Mieszkaniowej w R. z dnia [...] r. - lokal w R. przy ul. [...] ; 6.Polecenie księgowania nr [...] na kwotę [...] zł, z której kwotę [...] zł uznano za wydatek niekwalifikowany, pomimo że rozliczenie to jest zgodne z Aneksem do umowy najmu lokalu mieszkalnego z dnia [...] r. zawartej pomiędzy T. M. a Spółką - lokal w R. przy ul. [...]; 7. Polecenie księgowania nr [...] na kwotę [...] zł, z której kwotę [...] zł uznano .za wydatek niekwalifikowany, pomimo że rozliczenie to jest zgodne z Aneksem do umowy najmu lokalu mieszkalnego z dnia [...] r. zawartej pomiędzy B. K. a Spółką - lokal w R. przy ul. [...]. Ponadto faktury wystawione za usługi księgowe, a to: 1. Fakturę VAT nr [...] z dnia [...] r. na kwotę [...] zł oraz 2. Fakturę VAT nr [...] z dnia [...] r. na kwotę [...] zł zakwestionowano w zakresie łącznej kwoty [...] zł wskazanej jako wydatki niekwaliikowane, pomimo że kwoty, na które wystawiono wskazane faktury są zgodne z Aneksem do umowy o świadczenie usług księgowych z dnia [...] r. zawartej pomiędzy Kancelarią B sp. z o.o. a Spółką. Niezależnie, zaskarżona decyzja wymaga uchylenia przede wszystkim z powodów proceduralnych. Organ de facto nie odniósł się do podniesionych przez Spółkę w odwołaniu zarzutów naruszenia zasady czynnego udziału strony w postępowaniu, ograniczając się wyłącznie do zdawkowego stwierdzenia, że pełnomocnik Spółki zapoznał się z aktami w dniu 7 czerwca 2021 r. W dodatku ustalenie to poczynione zostało na podstawie sporządzonej notatki zawartej w aktach sprawy, pomimo, że czynność końcowego zapoznania z aktami sprawy winna być przez organ administracji publicznej protokołowana. Pełnomocnikowi Spółki wydano akta sprawy w siedzibie Prezydenta Miasta o godzinie 14:30 w dniu 7 czerwca 2021 r., stąd nie mogła z nimi w sposób prawidłowy się z nimi zapoznać. W odpowiedzi na skargę Kolegium stwierdziło, że przedstawione w niej argumenty nie znajdują uzasadnienia w obowiązującym stanie prawnym, jak również w zaistniałym stanie faktycznym. Podtrzymując swoje stanowisko w sprawie wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje: Skarga okazała się niezasadna. Stosownie do treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. 2019 r., poz. 2167) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329; dalej: p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, stosując środki określone w ustawie. Kontrola sądu polega na zbadaniu, czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do rażącego naruszenia prawa dającego podstawę do stwierdzenia nieważności, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, naruszenia prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy oraz naruszenia przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, zgodnie z dyspozycją art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd administracyjny nie rozstrzyga więc merytorycznie, lecz ocenia zgodność decyzji z przepisami prawa. Zgodnie z art. 153 p.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie. Obowiązek podporządkowania się ocenie prawnej wyrażonej w wyroku sądu administracyjnego ciążący na organie administracji oraz sądzie, może być wyłączony tylko w przypadku istotnej zmiany stanu prawnego lub faktycznego, a także po wzruszeniu wyroku. Ocena prawna wyrażona w orzeczeniu sądu wiąże w sprawie ten sąd oraz organ administracji publicznej w przyszłości, ilekroć dana sprawa będzie przedmiotem rozpoznania przez sąd i organ, jeżeli ocena prawna wyrażona w tym orzeczeniu nie zostanie uchylona w prawem określonym trybie i jeżeli nie uległy zmianie przepisy prawne stanowiące podstawę oceny w danej sprawie (wyrok WSA w Łodzi z 15 lutego 2022 r., II SA/Łd 291/21, LEX nr 3325480). Zaznaczyć także należy, że przepis art. 153 p.p.s.a. ma charakter bezwzględnie obowiązujący, wobec czego ani organ administracji publicznej, ani sąd administracyjny orzekając ponownie w tej samej sprawie, nie mogą pominąć oceny prawnej wyrażonej wcześniej w orzeczeniu, gdyż ocena ta wiąże ich w sprawie. Ocena prawna może przy tym dotyczyć stanu faktycznego, wykładni przepisów prawa materialnego i procesowego, prawidłowości korzystania z uznania administracyjnego, jak i kwestii zastosowania określonego przepisu prawa jako podstawy do wydania decyzji. Obowiązek podporządkowania się ocenie prawnej wyrażonej w wyroku sądu administracyjnego może być wyłączony tylko w wypadku istotnej zmiany stanu prawnego lub faktycznego (por. wyrok NSA z dnia 29 października 2021 r. sygn. akt I GSK 655/121). Niezastosowanie się przez sąd do oceny prawnej zawartej w wydanym wcześniej w sprawie prawomocnym wyroku stanowi naruszenie prawa stanowiące podstawę do wniesienia skargi kasacyjnej (art. 174 pkt 1 p.p.s.a.). Zarówno organ administracji, jak i sąd, rozpoznając sprawę ponownie, obowiązane są zastosować się do oceny zawartej w uzasadnieniu wyroku. Związanie to dotyczy również wskazań co do dalszego postępowania w przypadku uchylenia poprzedniej decyzji lub postanowienia ze względu na naruszenie przepisów procesowych w zakresie dotyczącym wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. Pomiędzy oceną prawną a wskazaniami co do dalszego postępowania zachodzi ścisły związek. Ocena prawna dotyczy dotychczasowego postępowania organów administracyjnych w sprawie, podczas gdy wskazania określają sposób ich postępowania w przyszłości. Wskazania stanowią więc konsekwencje oceny prawnej, zwłaszcza oceny przebiegu postępowania przed organami administracji i rezultatu tego postępowania w postaci materiału procesowego zebranego w sprawie. Wskazania sądu administracyjnego co do dalszego postępowania wytyczają kierunek działania organu przy ponownym rozpoznaniu sprawy. Sąd orzekający w warunkach związania oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania, kontrolując legalność zaskarżonej decyzji lub postanowienia, winien ograniczyć się tylko i wyłącznie do kontroli, czy organ administracji prawidłowo uwzględnił wytyczne zawarte w poprzednim wyroku oraz oceny ewentualnych nowych okoliczności, które zaistniały już po wydaniu wyroku (tak NSA w wyroku z dnia 20 października 2011 r. sygn. akt II FSK 1057/11, wyrok NSA z 1 lutego 2022 r., II FSK 1393/21, LEX nr 3315945). Istotną okolicznością w rozpoznawanej sprawy jest to, że była ona dwukrotnie przedmiotem orzekania przez tutejszy Sąd, a mianowicie wyrokami z 11 grudnia 2018 r., sygn. akt I SA/Gl 768/18 oraz z dnia 13 stycznia 2021 r., sygn. akt I SA/Gl 290/20. W wyroku z dnia 13 stycznia 2021 r. (sygn. akt I SA/G1290/20) Sąd stwierdził, że zarówno w toku postępowania w sprawie I SA/Gl 768/18, jak i sprawie przez niego rozpatrywanej nie budzi wątpliwości ustalony stan faktyczny. Poza sporem pozostaje, że Spółka w ramach organizowanego przez Prezydenta Miasta konkursu ofert na zadanie publiczne "Wspieranie i upowszechnianie kultury fizycznej" złożyła pierwotnie ofertę pn. "[...] w R." obejmującą okres od 5 marca 2015 r. do 31 grudnia 2015 r., przedstawiając kalkulację przewidywanych kosztów realizacji tego zadania publicznego. Następnie oferta ta została zmieniona w ten sposób, że dotyczyła jedynie okresu od 5 marca 2015 r. do 30 kwietnia 2015 r. Spółka zawarła z Prezydentem Miasta umowę w dniu [...] r. na ww. zadanie publiczne realizowane w okresie od 5 marca 2015 r. do 30 kwietnia 2015 r., na realizację którego przeznaczono kwotę [...] zł, załącznikiem do tej umowy był sporządzony przez Spółkę kosztorys. Strony nie kwestionują też faktu jej wykonania. Istota sporu w sprawie sprowadza się do różnicy stanowisk dotyczącej zasadności jej wykorzystania. Za prawidłowe Sąd uznał rozliczenie wydatków dotyczących usług księgowych w wysokości [...] zł (pozostała kwota [...] zł została wydatkowana niezgodnie z celem dotacji). W decyzji z [...] r. Prezydent Miasta zakwestionował wydatki ujęte pod poz. 162 i 163 korekty "Sprawozdania końcowego z wykonania zadania publicznego" złożonego przez Spółkę [...] r. (łącznie [...] zł). Spółka nie podważała tych pozycji rozliczenia i nie wskazywała (poza uwagami natury ogólnej) na jakiekolwiek nieprawidłowości w jej rozliczeniu przez organ. Zatem Sąd uznał, że Prezydent Miasta dokonał jej rozliczenia zgodnie z wytycznymi zawartymi w wyroku z 11 grudnia 2018 r. Natomiast w zakresie kosztów zawartych umów najmu, opłat (w tym kosztów ubezpieczenia i za media), Sąd w wyroku z 11 grudnia 2018 r. przyjął za zasadne jedynie koszty za okres, na który została udzielona dotacja tj. za okres od 5 marca do 30 kwietnia 2015 r. Jednocześnie uznał, że pomimo udzielenia dotacji od 5 marca to ww. płatności co do zasady dokonywane są za pełne okresy, zatem ich drobiazgowe rozliczanie w odniesieniu do ilości dni uznał za nieuzasadnione. Prezydent Miasta w decyzji z [...] r. uznał, że Spółka wykorzystała dotację niezgodnie z przeznaczeniem w wysokości [...] zł (str. 6-8 decyzji). W poszczególnych pozycjach Sprawozdania (od 131 do 136 oraz 138, 140 i 145) wyszczególnił faktury dotyczące tego wydatku przyjmując za uzasadniony wydatek dotyczący całego miesiąca marca i kwietnia 2015 r. W zakresie wydatków niezwiązanych z wymienionym okresem Prezydent Miasta uznał go za niekwalifikowany. Co do przyjętego sposobu orzeczenia Sąd stwierdził, że także i w tej części Prezydent Miasta wywiązał się z wytycznych wynikających z wyroku z 11 grudnia 2018 r. a w skardze pełnomocnik nie podważała dokonanych rozliczeń i nie wskazywała (poza uwagami natury ogólnej) na konkretne uchybienia i nieprawidłowości, które pozwalałyby na zakwestionowanie merytorycznych wyliczeń przyjętych przez organy. Nie zasługują w ocenie Sądu na uznanie zarzuty dotyczące naruszenia zasady czynnego udziału Spółki w postępowaniu. Spółka przed wydaniem decyzji została powiadomiona o możliwości zapoznania się z aktami sprawy i wypowiedzenia się co zebranego materiału dowodowego. Z przysługującego jej prawa skorzystała. Nie bez znaczenia jest także i to, że materiał dowodowy był jej znany, ponieważ już w tej sprawie Prezydent Miasta orzekał dwukrotnie. W konsekwencji powyższego, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.