III SA/Gl 156/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Herman po rozpoznaniu w dniu 5 czerwca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. J. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 17 stycznia 2023 r. nr 92/2022 w przedmiocie ulg w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej postanawia: odrzucić skargę. Decyzją z dnia 17 stycznia 2023 r. nr 92/2022 Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych odmówił skarżącej umorzenia należności z tytułu składek osoby ubezpieczonej będącej jednocześnie płatnikiem składek, należności z tytułu składek w części finansowanej przez płatnika składek oraz odsetek za zwłokę od należności z tytułu składek w części finansowanej przez ubezpieczonych. Nie zgadzając się z podjętym rozstrzygnięciem, pismem nadanym 8 lutego 2023 r., skarżąca wniosła o ponowne rozpoznanie sprawy, a organ administracji decyzją z 13 lutego 2023 r. stwierdził uchybienie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Zarówno na decyzję z 17 stycznia 2023 r. jak i na decyzję z 13 lutego 2023 r. skarżąca wniosła skargi, które wpłynęły do organu administracji 20 lutego 2023 r. Decyzją z 16 marca 2023 r. organ, w wyniku autokontroli, uchylił decyzję własną z 13 lutego 2023 r. w sprawie stwierdzenia uchybienia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy, natomiast skargę na decyzję z 17 stycznia 2023 r. przekazał Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach. W piśmie skierowanym do Sądu w dniu 7 kwietnia 2023 r. organ wniósł o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia przez organ wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259, dalej - "p.p.s.a."), jeżeli stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję bez skorzystania z tego prawa. Z powyższej regulacji wynika zatem, że stronie skarżącej przysługuje "prawo wyboru" co do środka zaskarżenia od decyzji wydanej przez Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych – może ona wybrać albo wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy albo skierować skargę do sądu. Podkreślić jednocześnie należy, że wynikająca z treści art. 52 § 3 p.p.s.a. możliwość zaskarżenia do sądu administracyjnego decyzji nieostatecznej w administracyjnym toku instancji, od której stronie przysługuje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, nie może być interpretowana jako prawo do równoczesnego korzystania z dwóch możliwości wzruszenia decyzji administracyjnej w przypadku uznania nieskuteczności jednego z nich (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17 października 2018 r., sygn. akt II GSK 1557/18 – publ. https://cbois.nsa.gov.pl). Skargę do sądu administracyjnego może zatem wnieść strona, która nie skorzysta ze złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W okolicznościach niniejszej sprawy Sąd stwierdza, że skarga na przedmiotową decyzję jest niedopuszczalna, ponieważ skarżąca w toku postępowania administracyjnego, po otrzymaniu zaskarżonej decyzji, w pierwszej kolejności złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. W takim przypadku Sąd nie może rozpoznać skargi, która dotyczy rozstrzygnięcia organu wydanego w pierwszej instancji. Dopiero akt administracyjny wydany po rozpatrzeniu złożonego przez stronę środka zaskarżenia, jakim jest wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, otwiera stronie drogę do skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 30 stycznia 2018 r., II GSK 4285/17, CBOSA). Rozstrzygnięcie przez organ wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy pozostaje również bez wpływu na niniejsze postępowanie, nie zachodziła zatem konieczność zawieszenia postępowania. Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.