III SA/Gl 1565/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Wach, , , po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. W. – byłego wspólnika rozwiązanej Spółki Cywilnej "A" H. W., P. G. w C. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wymiaru należności celnych, podatku od towarów i usług p o s t a n a w i a: poinformować Prokuratora Rejonowego w G. o stwierdzeniu w toku rozpoznawania sprawy istotnego naruszenia prawa. Na podstawie zgłoszenia celnego dokonanego przez przedstawiciela bezpośredniego agencję celną "B" działającą w imieniu i na rzecz H. W. i P. G., przedsiębiorców – osób fizycznych prowadzących we własnym imieniu działalność gospodarczą zarejestrowaną przez Prezydenta Miasta C. i Prezydenta Miasta C., używających nazwy "A" s.c. ul. [...], [...] C., Regon:[...], NIP [...] - w dniu [...] r. nr [...] objęto procedurą dopuszczenia do obrotu towar w postaci spinek do włosów, toreb, pasków, zestawów ubraniowych - pochodzący z C. Wartość celną towaru przyjęto w wysokości zadeklarowanej w zgłoszeniu celnym , odpowiadającej wartości transakcyjnej udokumentowanej fakturą z [...] r. wystawioną przez sprzedającego. Następnie postanowieniem z [...] r. nr [...] skierowanym do "A" s.c. H. W. P. G. ul. [...] [...] C. Naczelnik Urzędu Celnego w G. powołując się na art. 165 § 1, 2 i 4, art.155 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz. U. z 2005 r., Nr 8 poz. 60 ze zm.), art. 73 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. – Prawo celne (Dz. U. Nr 68, poz. 622), art. 78 Rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. U. UE L 302 z dnia 19 października 1992 r. ze zm.), art. 181A Rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny Dz. U. UE L 253 z dnia 11.10.1993, Dz. U. UE Polskie wydanie specjalne Roz. 2, t. 6, str. 3) wszczął z urzędu postępowanie w sprawie ustalenia prawidłowej kwoty należności celno-podatkowych od importowanego towaru objętego procedurą dopuszczenia do obrotu ujętego w zgłoszeniu celnym uzupełniającym z dnia [...] r. nr [...]. Odpis tego postanowienia przesłano adresatowi za pośrednictwem agencji celnej. Decyzją z [...] r. nr [...] Naczelnik Urzędu Celnego w G. określił "A" s.c. H. W. P. G. ul. [...] [...] dla towaru ujętego w poz. 1-4 w zgłoszeniu celnym [...] z [...] r. niezaksięgowaną kwotę długu celnego w wysokości [...] PLN, stanowiącą różnicę pomiędzy kwotą długu celnego prawnie należną a kwotą cła określoną we wskazanym zgłoszeniu celnym – [...] PLN oraz określił wysokość zobowiązania podatkowego w wysokości [...] PLN w podatku od towarów i usług, powołując się na art. 21 § 3 , art. 207 § 1 i 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz. U. z 2005 r., Nr 8 poz. 60 ze zm.), art. 73 ust. 1 oraz art. 51 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. – Prawo celne (Dz. U. Nr 68, poz. 622), 20 ust. 1 i 3, art. 29 ust. 1, art. 32 ust. 1 lit. e, art. 201 ust. 1 lit. a, ust. 2, ust. 3, art. 220 ust. 1 Rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. U. WE L 302 z dnia 19 października 1992 r. ze zm.), art. 181a Rozporządzenia Komisji (EWG) Nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania Rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. U. WE L 253 z 11.10 1993), art. 5 ust. 1 pkt. 3, art. 19 ust. 7, art. 29 ust. 13 i 15, art. 33 ust. 2, art. 38 ust. 1, art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.). Odpis tej decyzji przesłano adresatowi za pośrednictwem agencji celnej. Odwołanie wniesione [...] r., opieczętowane pieczęcią: "A" s.c. ul. [...], [...] C., Regon:[...], NIP [...] podpisał H. W. Zaskarżoną tu decyzją z [...] r. nr [...] adresowaną do [...] - Spółka Cywilna H. W. P. G. ul. [...] [...] C. Dyrektor Izby Celnej w K. utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji powołując się na art. 233 § 1 pkt. 1 w związku z art. 13 § 1 pkt. 2 lit. a ustawy Ordynacja podatkowa, art. 73 ust. Prawa celnego, art. 20 ust. 1 i 3 lit. c, art. 29 ust. 1, art. 32 ust. 1 e (i), (ii), art. 67 Wspólnotowego Kodeksu Celnego, art. 1, art. 2, art. 12 rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnotowej Taryfy Celnej (Dz. Urz. UE L Nr 256 z dnia 7.09.1987 r. ze zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne rozdz. 2 tom 2 str. 382), art. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1719/2005 z dnia 27 października 2005 r. zmieniającego załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L Nr 286 z 28.10.2005), art. 5 ust. 1 pkt. 3, art. 19 ust. 7, art. 29 ust. 13 i 15, art. 33 ust. 2 ustawy dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.). Odpis tej decyzji doręczono H. W. na adres ul. [...] [...] C. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach strona skarżąca: "H. W. ul. [...] [...] C. były wspólnik zlikwidowanej Spółki Cywilnej "A" wniósł o uchylenie decyzji organu odwoławczego oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w G. zarzucając naruszenie prawa materialnego i procesowego. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w K. wniósł o jej oddalenie. W piśmie procesowym z [...] r. H. W. podniósł zarzut skierowania zaskarżonych decyzji do spółki, która została rozwiązana [...] r. W piśmie procesowym złożonym na rozprawie 3 kwietnia 2008 r. organ odwoławczy stwierdził, że dłużnikami w tej sprawie są osoby fizyczne H. W. i P. G., ponieważ są to osoby, które wprowadziły towar na obszar Wspólnoty. W kolejnym piśmie procesowym z [...] r. H. W. odniósł się do twierdzeń organu odwoławczego. Na rozprawie 3 kwietnia 2008 r. H. W. wyjaśnił, że spółka cywilna została rozwiązania [...]r., oraz: raczej zapomniałem o tym, że w dniu [...] r. spółka już nie istniała i posłużyłem się w odwołaniu danymi spółki cywilnej. Ponadto skarżący opisał okoliczności dotyczące likwidacji spółki cywilnej oraz okoliczności zaprzestania współpracy gospodarczej z P. G. (protokół rozprawy - k. 56). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 155 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w razie stwierdzenia w toku rozpoznawania sprawy istotnych naruszeń prawa lub okoliczności mających wpływ na ich powstanie, skład orzekający sądu może, w formie postanowienia, poinformować właściwe organy lub ich ograny zwierzchnie o tych uchybieniach. Natomiast według art. 160 i art. 163 § 2 tej ustawy, jeżeli ustawa nie przewiduje wydania wyroku, sąd wydaje orzeczenie w formie postanowienia, postanowienia wydane na posiedzeniu niejawnym sąd doręcza z urzędu stronom. W tej sprawie na rozprawie stwierdzono istotne naruszenie prawa, polegające na tym, że: W dniu [...] r. w Z. H. W. sporządzając odwołanie od decyzji administracyjnej Naczelnika Urzędu Celnego w G. z [...] r. nr [...] posłużył się pieczątką nieistniejącej od [...] r. spółki cywilnej, a następnie przesyłką poleconą nadaną tego samego dnia przesłał to odwołanie - nieistniejącej spółki cywilnej, które wpłynęło do organu administracji celnej pierwszej instancji [...] r. Istotne naruszenie prawa z przyczyn wskazanych powyżej nastąpiło również w sprawach o sygn. akt. III SA/Gl 156 do 159. Mając to na uwadze orzeczono jak w sentencji.