III SA/Gl 1604/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krzysztof Wujek (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Barbara Orzepowska-Kyć, Sędzia WSA Marzanna Sałuda, Protokolant Referent - stażysta Barbara Urban, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 września 2015 r. przy udziale - sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. w D. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego oddala skargę. Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej w K. , opierajac się na art. 233 § 1 pkt 1 w związku z art. 21 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 z późn. zm. - dalej O.p.) oraz art. 2 ust.1 pkt 1, art. 8 ust. 2 pkt 4, art. 10 ust. 10, art. 13 ust. 1 pkt 1, art. 21, art. 86 ust. 1 pkt 2, art. 88 ust. 1, art. 89 ust. 1 pkt 14 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2014 r. poz. 752 z późn. zm.) utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w K. z dnia [...] r., nr [...], którą określono dla "A" Spółki z o.o. z siedzibą w D. (zwanej dalej "A" , Spółka lub Skarżąca) kwotę zobowiązania podatkowego i kwotę zaległości podatkowej w podatku akcyzowym za wrzesień 2009 r. w wysokości [...] zł. W jej uzasadnieniu przedstawił następujący stan faktyczny sprawy. W październiku 2010 r. funkcjonariusze Referatu Kontroli Przedsiębiorców Urzędu Celnego w K. przeprowadzili kontrolę podatkową mającą na celu sprawdzenie czy Spółka z o.o. "A" wykonywała obowiązki wynikające z ustawy o podatku akcyzowym wraz z aktami wykonawczymi w zakresie obrotu olejem opałowym za okres od 1 stycznia 2009 r. do 31 grudnia 2009 r. W oparciu o ustalenia dokonane na podstawie dokumentacji finansowo-księgowej, kont analitycznych prowadzonych dla dostawców i odbiorców wyrobów rafinacji ropy naftowej, wyciągów bankowych i dowodów kasowych dotyczących płatności, Naczelnik Urzędu Celnego w K. postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] wszczął z urzędu postępowanie podatkowe w celu określenia prawidłowej wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za wrzesień 2009 r., które zakończył wydaną 27 czerwca 2014 r. decyzją nr [...] określającą "A" Spółka z o.o. z siedzibą w D. kwotę zobowiązania podatkowego i kwotę zaległości podatkowej w podatku akcyzowym za wrzesień 2009 r. w wysokości [...] zł. W jej uzasadnieniu stwierdził, że przeprowadzona kontrola wykazała, że Spółka dokonywała zakupu oleju napędowego, a następnie dokonywała dalszej jego odsprzedaży osobom prawnym oraz osobom fizycznym prowadzącym działalność gospodarczą. Organ podkreśłił, iż w okresie od stycznia do grudnia 2009r. Spółka zakupiła [...] litrów oleju napędowego, a dokonane ustalenia nie potwierdziły, aby od zakupionego oleju napedowego w ilości [...] litrów od następujących podmiotów: “B" z siedzibą w S. , “C" Sp. z o.o. z siedzibą w C ., “D" Sp. z o.o. z siedzibą w S. oraz "E" Sp. z o.o. z siedzibą w K. został zapłacony podatek akcyzowy w należytej wysokości. Naczelnik Urzędu Celnego w K. stwierdził, iż zebrany w czasie kontroli Spółki materiał dowodowy, wskazuje na to, że zachodzi wysokie prawdopodobieństwo, że kontrahenci spółki "A" , tj. "C" Sp. z o. o. z siedzibą w C. oraz "B" faktycznie w okresie rozliczeniowym którego spór dotyczy – wrzesień 2009r. nie prowadzili działalności gospodarczej, a ich funkcjonowanie w obrocie gospodarczym w sektorze paliwowym służy jedynie do nielegalnego przekwalifikowania paliw. Podkreślił, że czynności sprawdzające, nie potwierdziły, że akcyza od nabytego przez Spółkę "A" oleju napędowego została zapłacona na wcześniejszym etapie. W toku prowadzonego postępowania podatkowego w celu określenia prawidłowej wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za wrzesień 2009 r. organ pierwszej instancji ustalił, iż opisane podmioty posiadały koncesje na obrót paliwami ciekłymi, jednakże koncesja spółki "C" została cofnięta 4 lutego 2009 r. Nadto organ ustalił, że przedsiębiorstwa te nie zawiesiły działalności gospodarczej, jednakże zgromadzony w trakcie postępowania materiał dowodowy wskazywał, że transakcje sprzedaży oleju napędowego, dokonane przez spółkę "C" oraz "B" S. C. miały charakter transakcji pozornych, na co zdaniem organu wskazuje fakt, iż opisane spółki nie składały we właściwych urzędach skarbowych deklaracji dla podatku od towarów i usług co potwierdza, że nie prowadziły działalności w zakresie obrotu jakimikolwiek wyrobami, w tym również nie mogły dokonywać legalnej sprzedaży oleju napędowego, nie prowadzą działalności pod wskazanymi adresami, organ podatkowy pomimo przedsięwziętych kroków nie był w stanie przeprowadzić kontroli u kontrahentów podatnika. Naczelnik Urzędu Celnego w K. podkreślił, że brak prawdziwych danych dostawcy paliw ciekłych uniemożliwia stwierdzenie czy na wcześniejszym etapie obrotu podatek akcyzowy został od nich zapłacony w należnej wysokości. Wyjaśnił, że z punktu widzenia prawa podatkowego podmiotem istniejącym jest podmiot dający się zidentyfikować, tj. taki, którego dane są zgodne ze stanem rzeczywistym. Organ pierwszej instancji stwierdził, że prowadząc działalność gospodarczą w określonym zakresie, przedsiębiorca winien dochować należytej staranności w doborze kontrahentów, w przypadku obrotu paliwami ciekłymi jednym z warunków koncesyjnych, który wiąże koncesjonariusza, jest to, iż nie będzie on zawierał umów sprzedaży, w których jedna ze stron nie posiada aktualnej koncesji wydanej przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki. Zaakcentował, że w tym wypadku spółka "A" nie spełniła powyższego warunku i dokonała zakupu oleju napędowego ze spółek "C" oraz "D" , które utraciły prawo do dokonywania obrotu paliwami ciekłymi (odpowiednio w dniu 4 lutego 2009 r. oraz 26 października 2007r.). Organ pierwszej instancji podkreślił, że Spółka "A" nie posiada żadnej dokumentacji umożliwiającej organowi ustalenie środków transportu, którymi przewożono zakupiony olej napędowy, brak było bowiem dokumentów w postaci raportów wagowych, WZ, certyfikatów jakości paliw i innych, na których widniałyby m.in. imiona i nazwiska kierowców, numery rejestracyjne środków przewozowych oraz faktyczne wydanie ilości oleju, jak również możliwości przeprowadzenia dowodów w sprawie z przesłuchań kierowców w celu ustalenia faktycznego dostawcy oleju napędowego. Nadto zaakcentował, że na uwagę zasługuje także sposób zapłaty za nabyty olej napędowy, który dokonywany był w różnych miejscach często poza siedzibą firmy, zawsze w formie gotówki pomimo wysokich kwot transakcji. Naczelnik Urzędu Celnego w K. stwierdził, że zgodnie z art. 8 ust. 2 pkt 4 ustawy z dnia 6 grudnia 2008r. o podatku akcyzowym opodatkowaniu akcyzą podlega nabycie lub posiadanie przez podatnika wyrobów akcyzowych jeżeli od tych wyrobów nie została zapłacona akcyza w należnej wysokości, przy czym na podstawie art. 10 ust. 10 tej ustawy obowiązek podatkowy powstaje z tytułu nabycia lub posiadania wyrobów akcyzowych, o których mowa w art. 8 ust. 2 pkt 4 z dniem nabycia lub wejścia w posiadanie tych wyrobów. Wyjaśnił, iż do wyrobów energetycznych w rozumieniu ustawy zgodnie z art. 86 ust. 1 pkt 2 zalicza się wyroby objęte pozycjami CN 2701,2702 oraz od 2704-do 2715. Zgodnie z art. 88 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym podstawą opodatkowania wyrobów energetycznych jest ich ilość, wyrażona, w zależności od rodzaju wyrobów w litrach gotowego wyrobu w temperaturze 15°C lub w kilogramach gotowego wyrobu, albo wartość energetyczna brutto, wyrażona w gigadżulach (GJ). Organ pierwszej instancji podniósł, iż w związku z faktem, iż spółka "A" nie posiadała żadnych certyfikatów jakości, analiz chemicznych ani dokumentów transportowych wystawionych na zakupiony olej napędowy uznano, że wskazana na fakturach ilość litrów oleju została określona w temperaturze 15° C. Ponadto z uwagi na ustalenia poczynione przez kontrolujących w trakcie dokonanych przesłuchań w charakterze świadka osób zatrudnionych w Spółce przyjęto, że data faktury jest datą powstania obowiązku podatkowego, gdyż zapisy na odwrocie faktur dotyczące ich sprawdzenia przez pracownika Spółki "A" pod względem merytorycznym, formalnym i rachunkowym zaopatrzone były tą samą datą co faktura. Datę powstania obowiązku podatkowego określono na zasadzie art. 10 ust. 10 ustawy o podatku akcyzowym. Nadto organ wyjaśnił, że podatnicy zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym są obowiązani składać w urzędzie celnym deklaracje dla podatku akcyzowego, za okresy miesięczne w terminie do 25 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy. Są też obowiązani do obliczenia i zapłaty akcyzy za okresy miesięczne w terminie do 25 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy, na rachunek właściwej izby celnej, chyba że z przepisów ustawy wynika inny termin płatności. Naczelnik Urzędu Celnego w K. wskazał, że kwota podatku akcyzowego za wrzesień 2009 r. z tytuł wprowadzenia na rynek wyrobów akcyzowych w postaci [...] litrów paliw silnikowych o nieznanych parametrach, od którego nie została zapłacona akcyza w należnej wysokości, została obliczona w następujący sposób: Stawka podatku akcyzowego : 1.822,00 zł/1000 l Ilość wyrobów w tysiącach litrów: [...] litrów x 1.822,00 zł/1000 l = [...] zł. Organ wyjaśnił, iż zgodnie z art. 21 § 1 pkt 1 O.p., zobowiązanie podatkowe powstaje z dniem zaistnienia zdarzenia, z którym ustawa podatkowa wiąże powstanie takiego zobowiązania, przy czym na mocy art. 21 § 3 O.p., jeżeli w postępowaniu podatkowym organ podatkowy stwierdzi, że podatnik, mimo ciążącego na nim obowiązku, nie zapłacił w całości lub w części podatku, nie złożył deklaracji albo że wysokość zobowiązania podatkowego jest inna niż wykazana w deklaracji, organ podatkowy wydaje decyzję, w której określa wysokość zobowiązania podatkowego. Pełnomocnik Spółki "A" pismem z dnia 21 lipca 2014 r. wniósł odwołanie żądając uchylenia decyzji organu pierwszej instancji i umorzenia postępowania w sprawie, w którym stwierdził, że zobowiązanie podatkowe za wrzesień 2009 r. uległo trzyletniemu przedawnieniu we wrześniu/październiku 2012 r. Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej w K. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji, którą określono "A" kwotę zobowiązania podatkowego i kwotę zaległości podatkowej w podatku akcyzowym za wrzesień 2009r. w wysokości [...] zł. W jej uzasadnieniu w ślad za Naczelnikiem Urzędu Celnego w K. przedstawił mające zastosowanie przepisy oraz dotychczasowy przebieg postępowania. Następnie stwierdził, że w prawidłowy sposób organ pierwszej instancji ustalił podstawę opodatkowania jako ilość faktycznie nabytego oleju napędowego, do której zastosowano stawkę podatku akcyzowego określoną w ustawie i prawidłowo określono wysokość zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za opisany okres. Za chybiony uznał zarzut strony dotyczący przedawnienia zobowiązania podatkowego. Zaakcentował, że jedną z podstaw prawnych do wydania decyzji był art. 21 § 1 pkt 1 O. p. stanowiący, że zobowiązanie podatkowe powstaje z dniem zaistnienia zdarzenia, z którym ustawa podatkowa wiąże powstanie takiego zobowiązania, a zatem w rozpoznawanej sprawie we wrześniu 2009 r. Zgodnie natomiast z art. 70 § 1 O. p. zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku, a nie jak wskazał pełnomocnik z upływem okresu trzyletniego. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach pełnomocnik strony skarżącej wniósł o umorzenie postępowania z powodu trzyletniego przedawnienia zobowiązania podnosząc, iż termin płatności podatku upłynął dnia 25 października 2009 r. Podniósł także zarzut nie wyjaśnienia przez organy czy wobec partnerów handlowych strony były prowadzone postępowania i jak się zakończyły, czy wobec tych podmiotów zostały wydane decyzje. W ocenie strony organy nie prowadziły lub pozorowały prowadzenie postępowań wobec osób trzecich. Nadto stwierdził, iż zaskarżoną decyzję wydano i doręczono w październiku 2014 r., a zarzut przedawnienia skutkuje jej uchyleniem i umorzeniem postępowania. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w K. podtrzymał swoje stanowisko przyjęte w sprawie i wniósł o oddalenie skargi. Organ odwoławczy stanął na stanowisku, iż zgromadzony w sprawie obszerny materiał dowodowy, pochodzący zarówno z postępowań karnych, jak i podatkowych, prowadzonych przez różne organy wskazuje, że zakup przez "A" na podstawie dołączonych do sprawy faktur paliwa miał charakter fikcyjny, bowiem Spółki, które widniały na fakturach zakupu, nie prowadziły działalności gospodarczej, jedynie generowały faktury, a "A" nabywała paliwo silnikowe, które następnie sprzedawała rzeczywistym odbiorcom, z nieustalonego źródła i tym samym od tego wyrobu nie został uiszczony ostatecznie podatek akcyzowy w należnej wysokości. Dyrektor Izby Celnej w K. stwierdził, że udowodnienie przez organ, iż paliwo było niewiadomego pochodzenia (nabyto na podstawie "pustych'' faktur wystawionych przez fikcyjna firmę) pozwala wnioskować, że podatek na wcześniejszym etapie jego sprzedaży nie został ani zadeklarowany ani określony. Na poparcie czego przywołał wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 25 kwietnia 2013 r. o sygn. akt I SA/Wr 230/12 oraz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 kwietnia 2012 r. o sygn. akt I GSK 169/11, że udowodnienie przez organ, iż paliwo było niewiadomego pochodzenia. Nadto organ drugiej instancji w ślad za zaskarżoną decyzją podkreślił, że dysponując prawdziwymi danymi dostawcy paliw ciekłych, organy podatkowe mogą stwierdzić, czy na wcześniejszym etapie obrotu podatek akcyzowy został od nich zapłacony w należnej wysokości. Fikcyjne dane dostawcy uniemożliwiają jego identyfikację, a tym samym ustalenie powyższego. Z punktu widzenia prawa podatkowego podmiotem istniejącym jest podmiot dający się zidentyfikować, tj. taki, którego dane są zgodne ze stanem rzeczywistym. Zwrócił uwagę na orzecznictwo sądów administracyjnych, w szczególności wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 marca 2005 r. FSK 1741/04, w którym stwierdzono, że za podmiot fikcyjny występujący w obrocie należy uznać nie tylko podmiot faktycznie nieistniejący, lecz także podmiot stwarzający formalne pozory istnienia, który jednak rzeczywiście nie uczestniczy w obrocie prawnym. Organ odwoławczy opierając się na stanie faktycznym uznał za prawidłowe stanowisko organu pierwszej instancji, że Spółka "A" nabywając we wrześniu 2009r. wyroby akcyzowe, od których nie została zapłacona akcyza w należnej wysokości, stała się zgodnie z art. 13 ust. 1 pkt 1 obowiązującej w przedmiotowej sprawie ustawy z dnia 6 grudnia 2008r. o podatku akcyzowym podatnikiem akcyzy. Dyrektor Izby Celnej w K. podkreślił, że organ pierwszej instancji w prawidłowy sposób ustalił podstawę opodatkowania jako ilość faktycznie nabytego oleju napędowego, a następnie od tak ustalonej podstawy opodatkowania zastosował stawkę podatku akcyzowego wynikającą z ustawy i prawidłowo określił wysokość zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za opisany okres na kwotę [...] zł. Nadto odnosząc się do zarzutu przedawnienia zobowiązania organ odwoławczy wyjaśnił po raz wtóry że jedną z podstaw prawnych do wydania decyzji był art. 21 § 1 pkt 1 O. p., stanowiący, że zobowiązanie podatkowe powstaje z dniem zaistnienia zdarzenia, z którym ustawa podatkowa wiąże powstanie takiego zobowiązania. Z kolei w myśl art. 21 § 3 Ordynacji podatkowej, jeżeli w postępowaniu podatkowym organ podatkowy stwierdzi, że podatnik, mimo ciążącego na nim obowiązku, nie zapłacił w całości lub w części podatku, nie złożył deklaracji albo że wysokość zobowiązania podatkowego jest inna niż wykazana w deklaracji, organ podatkowy wydaje decyzję, w której określa wysokość zobowiązania podatkowego. Organ drugiej instancji stwierdził, że w przedmiotowej sprawie zobowiązanie podatkowe powstało w miesiącu wrześniu 2009r., a stosownie do treści art. 70 § 1 O. p. zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku, przy czym w rozpatrywanej sprawie termin płatności podatku upłynął dnia 25 października 2009r. co zdaniem organu oznacza, że podniesiony przez stronę zarzut uznać należy za bezzasadny. Odpowiadając na pozostałe zarzuty skargi Dyrektor Izby Celnej w K. stwierdził, iż w stanie faktycznym sprawy nie budzi wątpliwości, iż w miesiącu wrześniu 2009 r. strona skarżąca nabyła [...] litrów oleju napędowego niewiadomego pochodzenia "wyrobu akcyzowego", od którego nie został uiszczony należny podatek akcyzowy na wcześniejszym etapie obrotu, a tym samym stała się podatnikiem podatku akcyzowego, co wynika z decyzji organu pierwszej instancji z dnia 27 czerwca 2014r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje. Skarga nie zawiera uzasadnionych zarzutów. Zobowiązanie w podatku akcyzowym przedawnia się, zgodnie z art. 70 § 1 ustawy - Ordynacja podatkowa, z upływem 5 lat, licząc od końca roku podatkowego, w którym upłynął termin płatności podatku. Art. 70. § 1. Zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku. Termin płatności podatku akcyzowego za wrzesień 2009 r. upłynął, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 3 , poz. 11 ze zm.), z dniem 25 października 2009 r. Art. 21. 1. Podatnik jest obowiązany, bez wezwania organu podatkowego: 1) składać właściwemu naczelnikowi urzędu celnego deklaracje podatkowe według ustalonego wzoru, 2) obliczać i wpłacać akcyzę na rachunek właściwej izby celnej - za miesięczne okresy rozliczeniowe, w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy, chyba że przepisy szczególne stanowią inaczej. Tak więc zobowiązanie to nie przedawniło się do końca 2014 r. Zaskarżona decyzja ostateczna organu odwoławczego została wydana 8 października, a doręczona stronie 10 października 2014 r., czyli przed upływem okresu przedawnienia. W tej sytuacji zasadniczy zarzut skargi o wydaniu decyzji określającej wysokość przedawnionego zobowiązania jest chybiony i nie może skutkować uchyleniem zaskarżonej decyzji. Trzyletni okres przedawnienia, na który strona powołała się w skardze, wymieniony w art. 68 § 1 Ordynacji podatkowej, dotyczy przedawnienia prawa do wymiaru zobowiązania podatkowego, o którym mowa w art. 21 § 1 pkt 2 tej ustawy. Art. 68. § 1. Zobowiązanie podatkowe, o którym mowa w art. 21 § 1 pkt 2, nie powstaje, jeżeli decyzja ustalająca to zobowiązanie została doręczona po upływie 3 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym powstał obowiązek podatkowy. Dotyczy zatem zobowiązań podatkowych, które powstają z dniem doręczenia decyzji ustalającej ich wysokość. Zobowiązanie w podatku akcyzowym nie należy do tego typu zobowiązań podatkowych, jest zobowiązaniem wymienionym w art. 21 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej, czyli zobowiązaniem powstającym z dniem zaistnienia zdarzenia, z którym ustawa podatkowa wiąże powstanie takiego zobowiązania. Zgodnie z art. 10 ust. 10 ustawy o podatku akcyzowym: Obowiązek podatkowy z tytułu nabycia lub posiadania wyrobów akcyzowych, o których mowa w art. 8 ust. 2 pkt 4, powstaje z dniem nabycia lub wejścia w posiadanie tych wyrobów, z zastrzeżeniem ust. 11. Zarzut nie prowadzenia postępowań wobec kontrahentów skarżącego, w przełożeniu na argumentację prawną, może być rozpatrywany jako zarzut naruszenia art. 8 ust. 2 pkt 4 ustawy o podatku akcyzowym, zgodnie z którym: Art. 8. 1. Przedmiotem opodatkowania akcyzą jest również: 4) nabycie lub posiadanie wyrobów akcyzowych znajdujących się poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, jeżeli od tych wyrobów nie została zapłacona akcyza w należnej wysokości a w wyniku kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego albo postępowania podatkowego nie ustalono, że podatek został zapłacony. W sprawie tej organy podatkowe wymierzyły akcyzę od oleju napędowego nabytego przez stronę skarżącą w ilości [...] litrów na podstawie faktur, w których jako sprzedawcy wymienione zostały dwa podmioty: firma ""C" " z siedzibą w C. i "B" S.C. z siedzibą w S. . Z ustaleń przedstawionych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wynika, że transakcje pomiędzy tymi podmiotami a stroną skarżącą miały charakter fikcyjny, ponieważ podmioty te nie były rzeczywistymi dostawcami towaru dla skarżącej spółki. Postępowanie kontrolne nie doprowadziło do ustalenia rzeczywistych dostawców towaru, który był wprowadzany do obrotu przez stronę skarżącą. Zasadne jest w takim przypadku uznanie, że od towaru tego nie był uiszczony podatek akcyzowy. Ustalenia organów podatkowych zostały omówione w uzasadnieniu decyzji organu I i II instancji i są w tym zakresie wyczerpujące i nie budzą wątpliwości Sądu. Przy braku konkretnych zarzutów skargi w tym kierunku Sąd ograniczy się do stwierdzenia, że postępowanie dowodowe zostało przeprowadzone zgodnie z podstawową zasadą Ordynacji podatkowej, w myśl której organy podatkowe podejmują wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i obowiązane są zebrać i w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy (art. 122 i art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej). Jednocześnie, również przy braku konkretnych zarzutów skargi, Sąd stwierdza, że organy podatkowe prawidłowo zastosowały art. 88 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym: Podstawą opodatkowania wyrobów energetycznych jest ich ilość, wyrażona, w zależności od rodzaju wyrobów, w litrach gotowego wyrobu w temperaturze 15°C lub w kilogramach gotowego wyrobu, albo wartość opałowa, wyrażona w gigadżulach (GJ), jak również art. 89 ust. 1 pkt 14) co do stawki podatku dla pozostałych paliw silnikowych –1822,00 zł/1000 litrów; Mając to wszystko na uwadze Sąd oddalił skargę spółki "A" w D. zgodnie z art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.